ரகசியமான ரகசியங்கள் , இரா கணேசன்

 1,நேரு படித்த Harrow  ஸ்கூல் லண்டனில் புகழ்பெற்ற பழைய கால நிறைய கட்டிடங்களை  ஒன்றிணைத்த ஒரு கேம்பஸ் அங்கு 1909 காலகட்டத்தில் கார்கள் அவ்வளவு புழக்கத்தில் இல்லை நேருவுக்காக இரண்டு ரோல்ஸ் ராய்ஸ் கார் இரண்டு வாசலில் காத்திருக்கும் என்று சொல்லப்பட்டது அந்த காலத்தில் நம்பப்பட்ட பொய்

2,ஜின்னா குறித்து பரவும் ஒரு சுவாரஸ்யமான பொய்யான கதை!

ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில், பாகிஸ்தானின் நிறுவனர் முகமது அலி ஜின்னா இங்கிலாந்தில் வழக்கறிஞராகப் பணியாற்றியபோது, மன்னர் குடும்பத்தினர் மட்டுமே பயன்படுத்தக்கூடிய ஏழு குதிரைகள் பூட்டிய பெரிய சாரட் வண்டியைப் பயன்படுத்தியதாகவும், அது சட்டவிரோதம் என்று கூறி ஜின்னா வழக்குத் தொடர்ந்ததாகவும் ஒரு கதை பரவி வருகிறது.

அந்த வழக்கில் ஜின்னா மன்னர் குடும்பத்திற்கு எதிராக வாதாடி வெற்றி பெற்றதாகவும், ஏழு குதிரைகளில் ஆறு ஆண் குதிரைகள் என்றும், ஒன்று பெண் குதிரை என்றும் சுட்டிக்காட்டி, அந்த வழக்கை நீதிமன்றம் தள்ளுபடி செய்ததாகவும் இந்தக் கதையில் கூறப்படுகிறது.

இந்தக் கதை மிகவும் சுவாரஸ்யமாக இருப்பதால் பல ஆண்டுகளாக பல்வேறு இடங்களில் மீண்டும் மீண்டும் பகிரப்பட்டு வருகிறது. ஆனால், இங்கிலாந்தில் அப்படியொரு வழக்கு நடைபெற்றதற்கான நம்பகமான வரலாற்று அல்லது நீதிமன்றப் பதிவு இதுவரை கிடைக்கவில்லை.

ஜின்னா லண்டனில் சிறந்த வழக்கறிஞராகப் புகழ்பெற்றவர் என்பது உண்மை. ஆனால், ஏழு குதிரைகள் பூட்டிய சாரட் வண்டி தொடர்பான இந்த வழக்கில் அவர் மன்னர் குடும்பத்திற்கு எதிராக வாதாடி வெற்றி பெற்றார் என்பதற்கு ஆதாரம் இல்லை.

எனவே, இந்தக் கதையை ஜின்னாவின் உண்மையான வாழ்க்கை வரலாற்றில் இடம்பெற்ற சம்பவமாகக் கூறுவது தவறு. ஆதாரமற்ற ஒரு சுவாரஸ்யக் கதையாக மட்டுமே இதைப் பார்க்க வேண்டும்.

3,கடைசியாக நடந்த போரில் பூலித்தேவன் தோல்வியடைந்தார்

காப்டன் கேம்ப்பெல் என்பவனால் நெற்கட்டும்செவல் கோட்டை கைப்பற்றப்பட்ட பிறகு, பூலித்தேவர் தலைமறைவானார். பின்னர் ஆரணிக் கோட்டைத் தலைவன் அனந்த நாராயணன் என்பவனால் பூலித்தேவர் ஆங்கிலேயரிடம் காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டு கைது செய்யப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது அவரைப் பாளையங்கோட்டைச் சிறைக்குக் கொண்டு செல்லும் வழியில், தனக்குச் சங்கரன்கோவில் சங்கரநாராயணர் சுவாமியை வழிபட வேண்டும் என்ற இறுதி ஆசையைக் கூறினார்.ஆங்கிலேயப் படைவீரர்கள் சூழ்ந்து நிற்க, அவர் கருவறைக்குள் சென்று இறைவனை வேண்டிப் பாடினார். அப்போது ஒரு பெரும் புகைமண்டலமும் சோதியும் (ஒளியும்) தோன்றியதாகவும், அவரது கைவிலங்குகள் தானாகவே அறுந்து விழுந்து அவர் இறைவனுடன் சோதியில் கலந்தார் (மறைந்தார்) என்றும் கூறப்படுகிறது 

ஆனால் அவர் மாறுவேடத்தில் தப்பித்து போய் விட்டதாகவும்  நம்பப்படுகிறது அது அவர் மீது கொண்ட ஜாதி பற்று பெருமையா பேசும் உண்மை உண்மையில் போரில் தோல்வியடைந்து பருத்தி வீரன் படத்தில் கடைசியாக சொல்லுவார் அல்ல என்னை காணாமல் கானா பிணமா அதாவது உருவம் தெரியாமல் முகத்தை சிதைத்து விடு என்று செய்திருப்பார்கள் என்று நம்புகிறேன்

4,வள்ளலாரின் மறைவும் ஆங்கிலேய அரசின் அதிகாரப்பூர்வ கெஜட் பதிவும்!

1874 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 30 அன்று (தைப்பூச நாளன்று), கடலூர் மாவட்டம் மேட்டுக்குப்பத்தில் உள்ள சித்தி வளாகத்தில் வள்ளலார் ராமலிங்க அடிகளார் தம் அறைக்குள் சென்று கதவைப் பூட்டிக் கொண்டார். "யாரும் கதவைத் திறக்க வேண்டாம்; அறைக்கு வெளியே மட்டுமே பூட்டி விடுங்கள்" என்று தம் சீடர்களிடம் கூறிவிட்டுச் சென்றார்.

அக்காலத்தில் இந்திய மக்களின் மத நம்பிக்கைகளில் தேவையின்றித் தலையிடுவதில்லை என்ற கொள்கையை ஆங்கிலேய அரசு பின்பற்றி வந்தது. இருப்பினும், வள்ளலாரின் மறைவு குறித்துப் பல வதந்திகள் உலா வந்ததால், அரசுத் தரப்பில் அதிகாரப்பூர்வ விசாரணை நடத்தப்பட்டது.

தென்னார்க்காடு (South Arcot) மாவட்டக் ஆட்சியரான ஜே. ஹெச். கார்ஸ்டின் (J. H. Garstin, I.C.S.) அவர்கள், அதிகாரிகளுடன் நேரில் சென்று பூட்டப்பட்டிருந்த அறையைத் திறந்து சோதனையிட்டார். ஆனால், அந்த அறையில் மனித உடல் எச்சங்களோ அல்லது வேறு எந்த ஆதாரங்களோ இன்றி அறை முற்றிலும் காலியாகவே இருந்தது.

பின்னர், டபிள்யூ. பிரான்சிஸ் (W. Francis, I.C.S.) என்பவரால் தொகுக்கப்பட்டு, 1906-இல் வெளியாக்கப்பட்ட தென்னார்க்காடு மாவட்ட கெஜட்டில் (South Arcot District Gazetteer) இச்சம்பவம் அதிகாரப்பூர்வமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டது:

"1874-இல் ராமலிங்க பரதேசி மேட்டுக்குப்பத்தில் உள்ள ஓர் அறைக்குள் சென்று கதவைப் பூட்டிக் கொண்டார். அதன் பிறகு அவர் அங்கிருந்து காணப்படவில்லை. அந்த அறை பூட்டியே கிடக்கிறது."

வள்ளலார் ஜீவசமாதி அடைந்திருக்கலாம் அல்லது சீடர்களின் உதவியுடன் வெளியேறியிருக்கலாம் என்ற பல்வேறு ஊகங்கள் நிலவினாலும், மக்களின் மத நம்பிக்கைகளுக்கு மதிப்பு அளிக்கும் வகையில் ஆங்கிலேய அரசு மேற்கொண்டு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காமல் வழக்கை அப்படியே நிறைவு செய்தது.

5, சஞ்சய் காந்தி — காங்கிரஸ் அரசியலுக்குள் ஒரு பார்வை

காங்கிரஸ் கட்சியில் தன் இரண்டாவது மகனை அரசியல் சொல்லி வளர்த்தார் இந்திரா காந்தி. முதல் மகன் ராஜீவ் காந்தி இஷ்டப்படி வாழ விரும்பி, விமான ஓட்டியாக விரும்பினார். ஆனால், துரதிஷ்டவசமாக, நாட்டு மக்களுக்கு அரசியல்வாதியாக ஆக வேண்டிய சஞ்சய் காந்தி விமானம் ஓட்டப் போய் செத்துப் போயிட்டார். அதனால் விமானம் ஓட்டப் பழகியவர் அரசியலுக்கு வந்தார். அதனால் காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் கொஞ்சம் உள்ளே போய்த் தேடிப் பார்ப்போம்.

90 களின் இறுதியில் கோமல் சாமிநாதன் தினத்தந்தியில் வாரக் கடைசியில் “ரகசியமான ரகசியங்கள்” என்ற தலைப்பில் 25 சம்பவங்கள் குறித்து எழுதி இருந்தார். அதிலிருந்து ஒன்றை இங்கே நான் எழுதுகிறேன்.

இப்போது அவருடைய பேரன் சஞ்சய் காந்திக்கு ஐந்து வயது. ஒரு வீட்டு பிறந்தநாளுக்கு குடும்பத்துடன் சென்றிருக்கிறார்கள். அந்த வீட்டில் ஒருவன் ஒரு ரயில் பொம்மை வைத்திருந்தான். அது சாவி கொடுத்தால் ஒரு ரவுண்டு சுற்றி வரும்.

ரயில் திரும்பி வீடு வந்ததும் எல்லோரும் அவரவர்கள் வேலையைப் பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள். ஆனால் சஞ்சய் காந்தி மட்டும் அந்த ரயில் வேண்டும், இப்போதே வேண்டும் என்று அடம் பிடித்து தரையில் புரண்டு அழுது கொண்டிருந்தான்.

மிகவும் காலதாமதமாக வந்த நேரு, “என்ன?” என்று கேட்டார்.

நள்ளிரவு ஆகிவிட்டது. இருந்தாலும் பரவாயில்லை. எங்கேயாவது போய் ஏதாவது பூட்டி இருந்த கடையைத் திறந்து, என் பேரனுக்கு அந்த ரயில் பொம்மையைக் கொடுங்கள் என்று உத்தரவு பறந்தது.

இரண்டு மணி நேரம் கழித்து ரயில் பொம்மையோடு வந்தார்கள்.

மண்டையில் ஒரு தட்டு தட்டி அன்றைக்கே சரி பண்ணி இருந்தால், நேரு குடும்பத்திற்கு பின்னால் அவ்வளவு பெரிய அசிங்கம் வந்து நேர்ந்திருக்காது.

பள்ளிப் படிப்பு

விஐபிகள் படிக்கும் இரண்டு பள்ளிக்கூடங்கள் இவரை வெளியே அனுப்பி விட்டன. மூன்றாவதாக டேராடூனில் உள்ள டூன் பள்ளியில் சேர்த்தார்கள். அங்கும் இவர் மீது நிறைய குற்றப் பத்திரிகைகள்.

“உங்கள் மகனை மரியாதையாக அழைத்துக் கொண்டு போய் விடுங்கள்” என்று வேறு வழியில்லாமல் இந்திரா காந்தி அவனை அழைத்துக் கொண்டு வந்தார்.

சஞ்சய் காந்திக்கு கிளி, மைனா மற்றும் நாய் குட்டிகள் மீது விருப்பம். அதற்காகவே நேரு அவருடைய தீ மூர்த்தி பவனில் ஒரு குட்டி மிருகக்காட்சி சாலையை உருவாக்கி வைத்திருந்தார்.

கார் திருட்டு சம்பவங்கள்

அத்தோடு நிற்கவில்லை. ஒரு ஊதாரி அரசியல்வாதி, பணக்காரி மகன் என்பதற்கு சஞ்சய் காந்தியின் நடவடிக்கைகள் தான் உதாரணம்.

அவர்கள் எந்தக் காரை வேண்டுமானாலும் திருடுவார்கள். அப்போது பெரும் அதிகாரிகள், செல்வந்தர்கள் தான் கார் வைத்திருந்தார்கள். டெல்லியில் அதிகமாக கார்கள் திருடப்பட்டன.

குறிப்பாக டெல்லியில் பாலம் விமான நிலையத்திற்கு அருகில் ஒரு கார் திருடப்பட்டது. காருக்குள்ளே சஞ்சய் காந்தியின் ஆதர்சன் நண்பன் முகமது யூனுஸ் இன் மகன் விவகாரம் வெளியே போகாமல் மறைத்தார்கள்.

ஆனால் கரண்ட் பத்திரிகை இதை மோப்பம் பிடித்து செய்தியாக்கிவிட்டது. ஒரு படி மேலே போய், அந்தப் பத்திரிகை ஆசிரியர் டிஷ்யூ கரஹா இந்திராவுக்கு நேரடி சவால் விட்டார்.

“திருட்டுக்கும் இந்திராவின் மகன் சஞ்சய்க்கும் தொடர்பு இல்லை என்பதை முடிந்தால் நிறுவுங்கள்” என்று அறைகூவல் விடுத்தார். ஆனால், அவருடைய அறைகூவலுக்கு யாரிடமிருந்தும் பெயருக்கு கூட பதில் இல்லை.

Rolls-Royce சம்பவம்

Rolls-Royce கார் தயாரிக்கும் நிறுவனத்தில் மூன்று ஆண்டு எந்த இஞ்சு எப்படி படிக்காமலே ரெக்கமண்டேஷன் மூலம் போனார். ஆனாலும் அங்கே அந்தக் காருடைய சிம்பல்களைத் திருடி, அவருடைய பெட்டியில் உயர்ரக கார்களின் எம்பலங்கள், லோகோக்கள் இருந்ததைக் கண்டு, அங்கிருந்து துரத்தி விட்டு விட்டார்கள்.

இங்கிலாந்து பயணம்

1964-ல் தாத்தா நேரு செத்தார். அடுத்த ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் இங்கிலாந்து போனார் சஞ்சய் காந்தி.

பொது நண்பர்கள் கண்மூடித்தனமான கார் சவாரி. இங்கிலாந்திலும் போக்குவரத்து விதிகளை இஷ்டத்துக்கு மீறினார். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அந்த நாட்டு ஓட்டுனர் உரிமம் வாங்காமலேயே வண்டி ஓட்டினார்.

மாட்டிக் கொள்ளும் போதெல்லாம் இந்திய தூதரக அதிகாரிகள் கெஞ்சி கூத்தாடி விடுவிப்பார்கள். சஞ்சய்க்கும் அதைப் பற்றி கவலை இல்லை.

சஞ்சய் காந்திக்காக இந்திரா காந்தி செய்த மிகப்பெரிய தவறு மறைக்கப்பட்டது. அதாவது, அவருடைய பெயர் சஞ்சீவ் என்று தான் முதலில் பாஸ்போர்ட்டில் இருந்தது. இங்கிலாந்தில் நடந்த சம்பவத்திற்குப் பிறகு பெயரை சஞ்சய் என்று மாற்றி புது பாஸ்போர்ட் எடுத்தார்கள்.

மாருதி கார் திட்டம்

ஜப்பானில் இருப்பதைப் போல சிறிய ரக கார்களை இந்தியாவில் தயாரிக்க வேண்டும் என்ற அவருடைய எண்ணம் நியாயமானது. குறைந்த விலையில் எல்லோருக்கும் கார் என்பதுதான் அவருடைய தாரக மந்திரமாக இருந்தது.

ஆனால் அந்த கார் தயாரித்த கதை இந்தியாவில் யாருக்கும் தெரியாது. முதல் கார் டிவிஎஸ் கம்பெனி மாதிரி அசெம்பிள் பண்ணாங்க. அது இவர்கள் சொன்ன விலையை விட மூன்று பங்கு இருந்தது.

பத்தாயிரம் ரூபாய்க்கு ஒரு கார் உற்பத்தி பண்ணலாம் என்று பெரும் முதலீடு முன்பணமாக பெறப்பட்டு, மிகப்பெரிய அளவில் ஏமாற்றப்பட்டார்கள். அதன் பிறகு எமர்ஜென்சி காலத்தில் அவை அனைத்தும் மூடி மறைக்கப்பட்டது.

இந்த மிகப்பெரிய ஊழலுக்கு துணையாக இருந்தது நம்ம சிதம்பரம் தான்.அன்று மாருதி நிறுவனத்தில் சஞ்சய் காந்தி நிர்வாக இயக்குனர். அவருக்கு மாதம் 4000 ரூபாய் சம்பளம். ரானக் சிங், வித்யாபூஷன், விஆர் மோகன் ஆகியோர் இணை இயக்குனர்கள்.

செட்டிநாட்டு அரசர் ராஜா அண்ணாமலை செட்டியார் இளைய மகன் எம் ஏ சிதம்பரம் நாரதர் நிறுவனத்தின் தலைவராக இருந்தார்.

இப்ப தெரியுதா, காங்கிரஸ் கட்சிக்கும் சிதம்பரம் குடும்பத்திற்கும் உள்ள தொடர்புகள்?

சஞ்சய் காந்தி — மேனகா காந்தி

சஞ்சய் காந்தி கதை கொஞ்சம் நீளமா போகுது. எடிட் பண்ண முடியல. அவ்வளவு வேலையைப் பண்ணிப் போட்டு போயிருக்கான் அந்த ராஸ்கல்.

ஒரு நாள் சீக்கிய பெண்ணான மேனகா, அழகிப் போட்டியில் வென்றவர். dowell katti கொண்டு விளம்பரத்தில் நடித்த அன்றைக்கு இந்தியாவே சொக்கிப் போயிருந்த ஒரு மாடல் அழகி.

திடீரென்று “இவளைத்தான் கட்டுவேன். எனக்கு ரயில் பொம்மை வேண்டும்” என்று அழுது அடம் பிடிப்பது போல, அந்தப் பொன் வேண்டும் என்று அடம் பிடித்து அந்தக் குடும்பத்தை மிரட்டி சரி செய்தார்.

வெறும் 10 பேர் மட்டுமே கலந்து கொண்ட திருமணமாக, ஒரு நாள் இரவு நடந்து முடிந்தது ,

டெல்லியில் மின்னிய கவர்ச்சிகரமான விளம்பரங்கள் எல்லாம் தூக்கி மறைத்தார்கள்.

பிரதமர் வீட்டு மருமகள் ரோட்டோரமா துண்டு கட்டிக்கிட்டு இருப்பது ரசிக்கிற மாதிரி இருக்காது என்று நினைத்தார்கள்.

சஞ்சய் மீது ஒரு அப்பாவைப் போல பாசத்தைப் பொழிந்த யூனுஸ் யாரு? யார் இந்த யூனுஸ் கார் திருடி பாலத்துக்கு அடியில் மாட்ன அந்தப் பையனோட அப்பன் தான் இவன் இவனுக்கும் இந்திராவுக்கும் தொடர்பு ,நட்பு அப்படித்தான் நம்பனும் மொத்தம் மேனகா காந்தியோட அம்மா இந்திரா காந்தி யுனுஸ் மூணு பேரும் சாட்சி கையெழுத்து போட்டு பதிவு திருமணம் சஞ்சய் காந்திக்கு நடந்தது

இதே மாதிரி தான் இந்த அண்ணன் கல்யாணமும் நடந்தது.

சஞ்சய் காந்தி இல்ல, ராஜீவ் காந்திக்கு. ராஜீவ் காந்தி கல்யாணத்துக்கு சாட்சி கையெழுத்து போட்டது என்னுடைய நண்பர் பழனி பாபா தான். அவர் இதைப் பற்றி நிறைய பேசி இருக்கிறார்.

யோகா குரு திரேந்திர பிரம்மச்சாரி

டெல்லியில் எப்போதுமே ஒரு சாமியார்களின் ஆதிக்கம் இருந்து கொண்டிருக்கும்.

டிரேந்திர பிரம்மச்சாரி என்ற ஒரு யோகா குரு இருந்தார். அவருக்கு அமெரிக்கா 3 விமானத்தை இலவசமாகக் கொடுக்கிறது. அதையும் வரி விளக்கு கொடுத்து வாங்கிக் கொடுத்தது இந்திரா காந்தி.

அவரது விமானத்தில் தான் சஞ்சய் காந்தி போய் செத்துப் போனான்.

இந்த யோகா சாமியார் இந்திரா காந்தி வீட்டிலேயே தங்கி, தாயோடு புழங்குவதைப் பார்த்து, பிறகு சஞ்சய் காந்திக்கு தைரியம் வந்துருச்சு.

அமெரிக்காவிலிருந்து அவர் வாங்கிட்டு வந்து, ஒழுங்கா வரி கட்டாத மூன்று சிறிய ரக விமானங்களில் ஒன்றை இவர் ஓட்டிக்கொண்டு போய் விபத்து நடந்து செத்துப் போயிட்டார்.

ஆனால் அந்த சாமியார் ஒரு நாள் இன்னொரு விமானத்தை எடுத்துட்டு முழு போதையில் பொதற்குள்ள விட்டு செத்துப் போயிட்டார்.

இது எல்லாம் அன்னைக்கு இந்திரா காந்தி உலகத்துக்குத் தெரியாமல் மறைச்சாங்க. ஆனாலும் ஒன்னு ரெண்டு யோக்கியங்கள் வெளியே வந்து சொல்லிட்டாங்க.

 

6, 🚢 “கப்பலோட்டிய தமிழன்”னு ஸ்கூல்ல படிச்சோம்.. ஆனா கதையே வேற லெவல்!

“வ.உ. சிதம்பரம் பிள்ளை கப்பலோட்டினார்.”ஸ்கூல்ல எல்லாரும் படிச்சிருப்போம்.

ஆனா எப்படி கப்பல் ஓட்டினார்? ஏன் ஓட்டினார்?

அதுக்குப் பின்னாடி என்ன பிரச்சனை இருந்தது? இதெல்லாம் கேட்டா..

“அது வரலாறு சார். அடுத்த பாடத்துக்கு போலாம்!”னு சொல்லிட்டு போயிடுவாங்க! 

ஆனா உண்மையில் நடந்த விஷயம் ரொம்ப சுவாரஸ்யமானது.

வ.உ. சிதம்பரம் பிள்ளை — தூத்துக்குடியைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞர்.

அந்தக் காலத்தில் இந்தியாவில் நடக்கிற வியாபாரம், அரசியல் எல்லாமே ஒன்றோட ஒன்று தொடர்புடையது என்பதை அவர் நன்றாகப் புரிந்து கொண்டிருந்தார்.

அப்போது ஜப்பான் ஒரு சின்ன நாடு. ஆனால் பெரிய நாடான ரஷ்யாவையே எதிர்த்து நின்றது.

“சின்ன நாடு என்பதாலே சின்ன சக்தி என்று அர்த்தமில்லைப்பா!” என்று சிதம்பரம் பிள்ளை நினைத்திருக்கலாம்! 

அவருக்கு ஒரு விஷயம் புரிந்தது:

“வியாபாரத்தை யார் கட்டுப்படுத்துகிறார்களோ, அவர்களிடம்தான் உண்மையான அதிகாரமும் இருக்கும்!”

தூத்துக்குடியில் இருந்து இலங்கைக்கு தமிழ்நாட்டில் உற்பத்தியாகும் பொருட்களை எடுத்துச் செல்ல வேண்டுமென்றால், ஆங்கிலேயர்களுடைய கப்பல்களைத்தான் பயன்படுத்த வேண்டிய நிலை. கப்பல் அவர்களுடையது.

கட்டணம் அவர்களுடையது. விதிமுறையும் அவர்களுடையது!

அதனால் சிதம்பரம் பிள்ளை நினைத்தார்:

“நம்ம பொருளை நாமே அனுப்பணும்னா. நம்ம கப்பல் வேணுமே!”

அதுதான் பெரிய திருப்பம்.  “நம்ம கப்பல் வாங்கணும்!”

சொல்வது சுலபம். கப்பல் வாங்குவது? அதுதான் பிரச்சனை!

இன்று கார் வாங்க EMI இருக்கு. அன்று கப்பல் வாங்க?

“அண்ணே.. முதல்ல கப்பல் விலை சொல்லுங்க!” “20 லட்சம்!”

“சரி. நம்ம கையில எவ்வளவு இருக்கு?” “20 ஆயிரம்!” 

“அப்போ கப்பலை வாங்குறதா, கப்பல் படத்தையாவது வாங்குறதா?” 

ஆனால் சிதம்பரம் பிள்ளை பின்வாங்கவில்லை.

மக்களிடமிருந்து நிதி திரட்ட முயன்றார். பெரிய அளவில் முதலீடு செய்ய வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் சுதேசி கப்பல் நிறுவனத்தையும் உருவாக்கினார்.

அந்தக் காலத்திலேயே “இந்தியர்களும் சொந்தமாக வியாபாரம் செய்ய முடியும்” என்பதை நிரூபிக்க வேண்டும் என்பதுதான் அவருடைய நோக்கம்.

 பலர் உதவினர் இந்த முயற்சிக்கு பல தேசபக்தர்களும் ஆதரவாளர்களும் உதவினர்.

பாண்டித்துரை தேவர் போன்றவர்களின் பங்களிப்பும் குறிப்பிடப்படுகிறது.

மேலும், கப்பல் வாங்கும் முயற்சியில் முஸ்லிம் தொழிலதிபர்களின் பங்களிப்பும் இருந்ததாக வரலாற்றுக் குறிப்புகள் கூறுகின்றன.

குறிப்பாக பக்கீர் முகமது என்ற தொழிலதிபர் கப்பல் வாங்கும் முயற்சியில் முக்கியமாக உதவியதாக இந்தக் கதையில் குறிப்பிடப்படுகிறது.

அதாவது.

சுதேசி கப்பல் என்பது ஒருத்தர் மட்டும் செய்த சாதனை இல்லை. பல சமூகங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் சேர்ந்து செய்த போராட்டம்.

இதுதான் சொல்ல வேண்டிய முக்கியமான விஷயம்.

இறுதியாக கப்பல் வந்தது!

பிரான்சிலிருந்து கப்பல்கள் வாங்கப்பட்டன.

1907-ல் தூத்துக்குடி – இலங்கை இடையே சுதேசி கப்பல் சேவை தொடங்கியது.

அந்தக் காலத்தில் ஆங்கிலேய கப்பல் நிறுவனத்துக்கு இது என்ன மாதிரி இருந்திருக்கும் தெரியுமா?

இன்றைக்கு ஒரு பெரிய நிறுவனத்துக்கு பக்கத்து தெருவில் ஒருவர் அதே தொழிலை ஆரம்பிப்பது மாதிரி! 

அதுவும்.“நம்ம வாடிக்கையாளர்களை நம்மிடமிருந்து அழைத்துக்கிட்டு போறாரே!” 

 கட்டணம் குறைக்கப்பட்டது!

ஆங்கிலேய கப்பல் நிறுவனத்துக்கு போட்டி வந்ததும் பயணக் கட்டணம் குறைக்கப்பட்டது.

தூத்துக்குடியில் இருந்து இலங்கை செல்வதற்கு ஐந்து ரூபாய் வசூலிக்கப்பட்டது ஆங்கிலேய கப்பல்களில் போட்டிக்கு சுதேசி கப்பல் வந்தவுடன் அதை பாதியாக குறைத்து இரண்டு ரூபாய் 50 பைசாவாக மாற்றினார்கள் அதே விலையை சுதேசி கப்பல் இரண்டிலும் வாங்க முற்பட்டபோது

வேறு வழியே இல்லாமல் ஆங்கிலேய கப்பல்கள் இலவச பயணம் என்று அறிவித்து விட்டார்கள் அதாவது மனிதர்கள் தூத்துக்குடியிலிருந்து இலங்கை செல்ல இலங்கையிலிருந்து திரும்பவும் வர இந்த கதை ஒரு மாதம் ஓடியது அப்போது இரண்டு கப்பல்களிலும் இலவசம்தான்  ஆனால் மனிதர்களுக்கு மட்டும்தான் சரக்குகளுக்கு கட்டணம் வசூலித்தார்கள்  அதுவே போதுமான லாபத்தை கொடுத்தது அதையும் சமாளித்த சுதேசி கப்பல் முடக்க வேறு வழியில்லாமல் தான் வ உ சிதம்பரம் பிள்ளை மீது பொய் வழக்கு போட்டு சிறை படுத்தினார்கள்

என்பதை சிதம்பரம் பிள்ளை செயலால் காட்டினார்.

 அடுத்தது தான் கொடூரமான பகுதி..

கப்பல் ஓட்டியது ஒரு விஷயம்.ஆங்கிலேய ஆட்சிக்கு எதிராக நின்றது இன்னொரு விஷயம்.

சிதம்பரம் பிள்ளை மீது வழக்கு தொடரப்பட்டது.அவருக்கு மிகக் கடுமையான தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.

ஆரம்பத்தில் இரண்டு ஆயுள் தண்டனைகள் — மொத்தம் 40 ஆண்டுகள் — என்று கூறப்படும் அளவுக்கு கடுமையான தண்டனை வழங்கப்பட்டது.

அதாவது.“ஒரு ஆயுள் போதாதா?”இல்லை!”“அப்போ இன்னொரு ஆயுளையும் சேர்த்துக்கோங்க!” 

இது சாதாரண தண்டனை இல்லை. அவரை எவ்வளவு கடுமையாக ஒடுக்க வேண்டும் என்று ஆங்கிலேய அரசு நினைத்தது என்பதைக் காட்டும் சம்பவம்.

பின்னர் அந்தத் தண்டனை குறைக்கப்பட்டது. ஆனால் கதை இங்கே முடியவில்லை!

சிதம்பரம் பிள்ளை கப்பல் ஓட்டியவர் மட்டும் அல்ல.

அவர் தொழிலாளர்களின் உரிமைக்காகவும் போராடினார்.

கூலி உயர்வு, தொழிலாளர் உரிமை போன்ற விஷயங்களில் போராடியவர்.

அதனால் அவருடைய போராட்டம் வெறும் “கப்பல் வாங்கி ஓட்டின கதை” கிடையாது. அது:

வியாபாரம் + தொழிலாளர் உரிமை + சுதேசி இயக்கம் + ஆங்கிலேய ஆதிக்கத்திற்கு எதிரான போராட்டம்

எல்லாம் சேர்ந்த ஒரு பெரிய போராட்டம்.அதனால்தான் அவரை நாம்

 “கப்பலோட்டிய தமிழன்”என்று நினைவுகூர்கிறோம்.

அவர் சொல்லிக் கொடுத்த மிகப்பெரிய பாடம் என்ன தெரியுமா?

“நம்மை ஆளுறவனோட கப்பல்ல போறதுக்கு பதிலா.. நாமே ஒரு கப்பலை உருவாக்கலாம்!”

அதுதான் சுதேசி.அதுதான் துணிச்சல். அதுதான் வ.உ. சிதம்பரம் பிள்ளை! 

 7, காங்கிரஸ் குடும்பத்திலிருந்து வந்த வருண் காந்தி, பிஜேபியில் சேர்ந்தான்.

அவன் நினைத்தது நடந்துவிடவில்லை. அதற்கும் ஒரு வரலாற்றுப் பின்னணி இருக்கிறது. வரலாறு எப்போதுமே ஒருத்தனுக்கு ஆதரவாக இருக்காது.. சில நேரங்களில் அது நம்மைத் திரும்பிப் பார்த்து சிரிக்கவும் வைக்கும்!

பாபு ஜெகஜீவன் ராம் பிரதமர் பதவிக்கு வரக்கூடாது என்று இந்திரா காந்தி செய்த அரசியல் என்ன என்பதைப் பற்றி கொஞ்சம் வாசித்துவிட்டு போங்கள்.

உத்தரப் பிரதேசம், சுல்தான்பூர் தொகுதியின் எம்.பி.யான வருண் காந்தி, உத்தரப் பிரதேசத் தேர்தலில் தன்னை முதல்வர் வேட்பாளராக அறிவிக்க வேண்டும் என்று தனது தாயாரும் அன்றைய மத்திய அமைச்சருமான மேனகா காந்தி மூலம் பாஜகவை வலியுறுத்தி வந்ததாகக் கூறப்பட்டது. ஆனால், பாஜக அதற்கு மறுத்துவிட்டது.

இவங்க அப்பனுக்கும் — சஞ்சய் காந்திக்கும் — கேட்டாங்க. அவருடைய அம்மாவான இந்திராவும் மறுத்தார்!

இந்த அரசியல் பரபரப்புக்கிடையில், வருண் காந்தி தொடர்பாக அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞர் எட்மண்ட்ஸ் ஆலன் என்பவர் கூறியிருந்த குற்றச்சாட்டு அப்போது அரசியல் அரங்கில் ஹாட் டாபிக் ஆனது.

எட்மண்ட்ஸ் ஆலன் இதுதொடர்பாக பிரதமர் நரேந்திர மோடிக்கு எழுதிய கடிதத்தில், ‘வருண் காந்திக்கும் ஆயுதத் தரகர் அபிஷேக் வர்மாவுக்கும் தொடர்பு உள்ளது என்றும், வெளிநாட்டு அழகிகளை வருணுடன் பழகச் செய்து, அவர் அவர்களுடன் நெருக்கமாக இருந்தபோது வீடியோ மற்றும் புகைப்படங்களை எடுத்த அபிஷேக் வர்மா, அவற்றை வைத்து வருணை மிரட்டி, இந்தியப் பாதுகாப்புத் துறை தொடர்பான ரகசியத் தகவல்களைப் பெற்றிருப்பதாகவும்’ குறிப்பிட்டிருந்ததாகச் செய்திகள் வெளியாகின.

கடிதம் எழுப்பிய பரபரப்பு அடங்குவதற்குள், அடுத்த அதிர்ச்சியாக வருண் காந்தியை ஒத்த தோற்றமுடைய ஒருவர் சில அழகிகளுடன் அரை நிர்வாணக் கோலத்தில் இருக்கும் காட்சிகள் சமூக வலைத்தளங்களில் வெளியாகின.

அதேசமயம், வருண் காந்தி சர்ச்சை தொடர்பான ஆவணங்கள் தங்களுக்குக் கிடைத்திருப்பதாக மூத்த வழக்கறிஞர் பிரசாந்த் பூஷண் தெரிவித்ததாகவும் செய்திகள் வெளியாகின. இதனால் 

எதிர்க்கட்சிகளிடையே இந்த விவகாரத்திற்கு மேலும் நம்பகத்தன்மை உருவானது.

ஆனால், தனது புகைப்படம் குறித்த சர்ச்சையை மறுத்த வருண் காந்தி, தன் மீது எந்த அடிப்படை ஆதாரமும் இல்லாத குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்பட்டிருப்பதாகத் தெரிவித்தார்.

மேலும், இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளில் ஒரு சதவீதத்தைக் கூட நிரூபித்தால்கூட அரசியலில் இருந்து விலகத் தயார் என்றும் கூறியதோடு, பிரசாந்த் பூஷண் மீது அவதூறு வழக்கு தொடரப்போவதாகவும் தெரிவித்தார்.

புகைப்படத்தில் இருப்பது வருண் காந்தியா? அல்லது அவரது புகைப்படத்தைப் போட்டோஷாப் முறையில் மாற்றி, உலவவிட்டார்களா?

இதுகுறித்து அந்தப் புகைப்படங்களை ஆய்வுக்குட்படுத்த முடிவு செய்யப்பட்டது.

இன்றைய தகவல் தொழில்நுட்பம் மற்றும் கணினித் தொழில்நுட்பம் வளர்ந்துள்ள நிலையில், யாரை வேண்டுமானாலும் எங்கே வேண்டுமானாலும் பொருத்தி அவதூறு செய்துவிட முடியும்.

ஆனால், கிட்டத்தட்ட இன்றுள்ள அளவுக்கு அறிவியல் வளர்ச்சி துளியும் இல்லாத காலத்திலேயே, இப்போது நடப்பதைப் போலவே, நேரு காலத்து காங்கிரஸின் முக்கியத் தலைவர்களில் ஒருவரது மகனின் ஆபாசப் புகைப்படம் வெளியாகி சர்ச்சையானது. அந்தத் தலைவர் யார் தெரியுமா?

பாபு ஜெகஜீவன் ராம். பாதுகாப்பு அமைச்சராக பாபு ஜெகஜீவன் ராம் இருந்த நேரம்.

இந்தியாவின் மிகப்பெரும் தலித் தலைவர்களில் ஒருவராக உருவெடுத்திருந்தார் அவர். எமர்ஜென்சி தோல்விக்குப் பிறகு, மீண்டும் இந்திரா காந்தி அன்றைய அரசியலில் தலையெடுக்க முயன்று வந்த நேரத்தில், அவர் பிரதமராவதற்கு முட்டுக்கட்டையாகவும், கடும் போட்டியாளராகவும் ஜெகஜீவன் ராம் இருந்தார்.

அன்றைய தலித் மக்களிடையே அவருக்கு இருந்த நற்பெயர் இந்திராவை உறுத்தியபடியே இருந்தது.

இந்திரா பிரதமராக இருந்தபோது, அவருக்கு எதிராக ஒரு கூட்டத்திற்கு அறிவிப்பு செய்தார் பாபு ஜெகஜீவன் ராம். அந்தக் கூட்டம் வெற்றியடைந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக, இந்தித் திரையுலகின் புகழ்பெற்ற திரைப்படமான ‘பாபி’யை தூர்தர்ஷனில் ஒளிபரப்பச் செய்தார் இந்திரா 

மக்கள் கூட்டத்திற்குச் செல்வதை விட்டுவிட்டு, வீடுகளிலேயே முடங்கிவிட்டார்கள்!

மறுநாள் வடஇந்திய இதழ்கள் இந்திராவின் சாதுர்யத்தைப் பற்றி எழுதி, அதற்கு ‘பாபு வெர்சஸ் பாபி’ என்று தலைப்பிட்டன.

அதாவது, ஒரு பக்கம் அரசியல் கூட்டம். இன்னொரு பக்கம் டிவியில் ‘பாபி’!

மக்கள் எதைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள் என்பது வேறு கதை! 

இப்படி பாபுவின் புகழைக் குலைக்கும் வகையில் பல்வேறு நடவடிக்கைகளில் இந்திரா ஈடுபட்டதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

அவர் ஒரு பெரும் தலைவராக உருவானால், அது தனது அரசியல் எதிர்காலத்திற்கு நல்லதல்ல என்பதுதான் இந்திராவின் எண்ணமாக இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

அந்த நேரத்தில்தான் பாபு ஜெகஜீவன் ராமின் இமேஜை சரிய வைக்கும் வகையில் ஒரு சம்பவம் நிகழ்ந்தது.

அவரது மகன் சுரேஷ் ராம், கல்லூரி மாணவி ஒருவருடன் தனிமையில் இருக்கும் ஆபாசமான புகைப்படங்கள் தனிநபர்களிடையே உலவின.

இதைக் கேள்வியுற்ற பாபு ஜெகஜீவன் ராம் தர்மசங்கடத்திற்கு ஆளானார்.

அரசியல் ஆதாயத்திற்காகத் திட்டமிட்டு எடுக்கப்பட்ட அந்தப் புகைப்படங்கள் அவரை மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்கின.

இன்றுள்ளதைப் போல ‘மார்ஃபிங்’, ‘போட்டோஷாப்’ என்று சொல்லித் தப்பித்துக்கொள்ள முடியாத காலகட்டம் அது!

அதனால் பாபு பெரும் சங்கடத்திற்குள்ளானார்.

திட்டமிட்டு அந்தப் புகைப்படங்கள் அன்றைய பிரபல பத்திரிகைகள் அனைத்திற்கும் அனுப்பப்பட்டன.

ஆனால், தனிப்பட்ட விவகாரத்தைப் பெரிதுபடுத்த விரும்பாத சில பத்திரிகைகள் அவற்றைப் புறக்கணித்தன.

மற்ற சில பத்திரிகைகள் புகைப்படங்களின் நம்பகத்தன்மை குறித்து ஐயம் கொண்டு அவற்றைப் பிரசுரிக்கவில்லை.

இந்த நிலையில்தான் ‘சூர்யா’ என்ற மாத இதழ் மட்டும் அந்தப் புகைப்படங்களை இரு கரங்களாலும் வரவேற்று வெளியிட்டது.

அரசியலில் மரியாதையான இடத்தில் வைத்து மதிக்கப்பட்ட பாபு ஜெகஜீவன் ராம், இதனால் பெரும் சங்கடத்திற்கு ஆளானார்.

இந்திராவின் அரசியல் எதிரியை ஒழித்துக்கட்டுவதற்காக, அன்று இந்த விவகாரத்தின் பின்னணியில் இருந்தவர் இந்திராவின் மருமகள்களில் ஒருவர்தான் என்று பின்னாளில் பேசப்பட்டது.

ஆம்..‘சூர்யா’ இதழின் ஆசிரியர் வேறு யாருமல்ல..

இதேபோன்று ஆபாசப் படச் சர்ச்சையில் சிக்கி, அரசியல் தந்திரத்தால் பழிவாங்கப்பட்டு, தர்மசங்கடத்திற்கு ஆளாகி நின்றதாகக் கூறப்படும் இதே வருண் காந்தியின் தாயாரான மத்திய அமைச்சர் மேனகா காந்திதான்!

வரலாறு சில நேரங்களில் விசித்திரமாகத் திரும்பி வந்து நம்மையே பார்த்து, “அப்போது நடந்ததை மறந்துவிட்டீர்களா?” என்று கேட்பது இப்படித்தான்!

ஒரு காலத்தில் நடந்த அரசியல் புகைப்படச் சர்ச்சை.

பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வேறு ஒரு தலைமுறையில் மீண்டும் புகைப்படச் சர்ச்சையாகவே வந்து நிற்கிறது.

காலம் மாறுகிறது.தொழில்நுட்பம் மாறுகிறது.ஆனால் அரசியலில் புகைப்படமும் சர்ச்சையும் மட்டும் சில நேரங்களில் மாறாமல் தொடர்கின்றன!

 

 8,  இந்திரா காந்தியின் #நகர்வாலா_ஊழல்

இந்திரா காந்தியின் நகர்வாலா ஊழல் – விடை கிடைக்காத மர்மங்கள்!

1969ஆம் வருடம் பதினான்கு தனியார் வங்கிகள் அன்றைய பிரதமர் திருமதி இந்திரா காந்தி அவர்களால் தேசியமயமாக்கப்பட்டன.

நாட்டை சோஷலிசப் பாதையில் இட்டுச் செல்வதற்காகவும், வங்கிகள் ஏழை விவசாயிகள், தொழிலாளர்கள் ஆகியோருக்கு உதவ வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில்தான் தேசியமயமாக்கப்பட்டன என்றும் இந்திரா காந்தி அறிவித்தார்.

ஆனால் எதிர்க்கட்சியினரும், மக்களில் பெரும்பாலோரும் தனியார் வங்கிகள் தேசியமயமாக்கப்பட்டதில் வேறு சில உள்நோக்கங்கள் உள்ளன என்று கருதினர். வங்கிகள்மீதும், வங்கிகளில் உள்ளவர்கள்மீதும் அரசாங்கமும், அரசாங்கத்தில் உள்ளவர்களும் ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்காகவே அவை தேசியமயமாக்கப்பட்டன என்ற கருத்து நிலவியது.

இதை மெய்ப்பிப்பது போன்று நடந்ததுதான் நகர்வாலா ஊழல் என்பது.

60 லட்ச ரூபாய்... ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு!

1971ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 24ஆம் தேதி புதுடெல்லி நாடாளுமன்றச் சாலையிலுள்ள ஸ்டேட் பேங்க் ஆஃப் இந்தியாவின் தலைமை கேஷியர் வேத் பிரகாஷ் மல்ஹோத்ராவிற்கு போனில் ஒரு அழைப்பு வந்தது.

போனில் பேசியது ஒரு பெண்ணின் குரல்.

அது இந்திரா காந்தியின் குரலைப் போன்றே இருந்தது. மல்ஹோத்ரா, போனில் பேசியவர் இந்திரா காந்தி என்றே நம்பினார்.

அந்தப் பெண்குரல் சொன்னது:

“சகோதரா! பங்களாதேஷில் நடக்கவுள்ள ஒரு ரகசியமான பணிக்கு 60 லட்ச ரூபாய் உடனடியாகத் தேவைப்படுகிறது. அந்தப் பணத்தை நீ எப்படியாவது ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும். நான் ஒரு நம்பகமான ஆசாமியை அனுப்புவேன். அவன் வங்கிக்கு வெளியே சற்று தூரத்தில் காத்திருப்பான்.

அவன் உன்னிடம் ‘பங்களாதேஷ்கா பாபு’ என்று சங்கேதக் குறியீடாக (code language) சொல்லுவான். அவன் அப்படிச் சொன்னால், நான் அனுப்பிய ஆசாமி என்று அர்த்தம்.

நீ அவனிடம் ‘பார்-அட்-லா’ என்று சொல்ல வேண்டும். அப்போதுதான் அவன் நீ மேற்படி என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்வான்.

அவனிடம் 60 லட்ச ரூபாயைக் கொடுத்துவிடு. பணத்திற்கான ரசீதை பிரதமர் அலுவலகத்திலிருந்து பிறகு பெற்றுக்கொள்!”

அவ்வளவுதான்!

பிரதமர்தான் ஆணையிட்டார் என்று உறுதியாக நம்பிய மல்ஹோத்ரா, தனக்குக் கீழ் வேலை செய்த கேஷியரிடம் 60 லட்ச ரூபாயை ஒரு பெரிய பெட்டியில் அடுக்கிக் கட்டும்படி பணித்தார்.

அவரும் அவ்வாறே செய்தார்.இரண்டு வேலையாட்கள் பணப்பெட்டியை வங்கிக்குச் சொந்தமான காரில் ஏற்றினர். மல்ஹோத்ரா காரில் ஏறிக்கொண்டார். அவரே டிரைவ் செய்தார்.

சற்று தூரம் சென்றபின் உயரமான, சிவப்பான ஓர் ஆசாமி காரைக் கையசைத்து நிறுத்தினார்.

அவர்தான் ருஸ்டம் ஷோரப் நகர்வாலா!அவர் சாதாரண மனிதரல்ல.

பிரிட்டிஷ் ராணுவத்தில் உயர் அதிகாரியாக வேலை பார்த்தவர். உளவுத்துறையில் (Intelligence Wing) பணியாற்றியவர்.

அவர் “பங்களாதேஷ்கா பாபு” என்று மல்ஹோத்ராவிடம் கூறினார்.

புரிந்துகொண்ட மல்ஹோத்ரா பதிலுக்கு “பார்-அட்-லா” என்று சொன்னார்.

அவர் நகர்வாலாவைக் காரில் ஏற்றிக்கொண்டார்.

கார் சர்தார் படேல் சாலையும், பஞ்சசீல சாலையும் சந்திக்கும் இடம்வரை சென்றபோது நகர்வாலா காரை நிறுத்தச் சொன்னார்.

மல்ஹோத்ராவும் அவ்வாறே செய்தார்.நகர்வாலா பணப்பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டார்.அவர் மல்ஹோத்ராவிடம்,

“நீங்கள் பிரதமர் பங்களாவுக்குச் சென்று ரசீதைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்!”

என்று கூறினார்.அவ்வளவுதான்... பணம் போய்விட்டது!

ரசீது வாங்கப் போனவருக்கு காத்திருந்த அதிர்ச்சி!மல்ஹோத்ரா காரை ஓட்டிக்கொண்டு பிரதமரின் இல்லத்திற்குச் சென்றார்.

அங்கே பிரதமர் இல்லை.அங்கிருந்த சிலர், பிரதமர் நாடாளுமன்ற இல்லத்தில் (Parliament House) இருப்பார் என்று கூறினர்.

மல்ஹோத்ரா அங்கேயும் சென்று பார்த்தார். அங்கேயும் பிரதமர் இல்லை.

உடனே மல்ஹோத்ரா பிரதமர் அலுவலகம் சென்று, அங்கிருந்த பிரதமரின் தனிச்செயலாளரான திரு. P.N. ஹக்சரை அணுகி, தான் கொடுத்த பணத்திற்கு ரசீது கேட்டார்.அதற்கு ஹக்சர்,“ரசீதா? எதற்கு?”என்று கேட்டார்.நடுங்கிப்போன மல்ஹோத்ரா நடந்ததைக் கூறினார்.

ஹக்சர், “மல்ஹோத்ரா அவர்களே! பிரதமர் அவ்வாறு உங்களிடம் ஏதும் கூறவில்லை. நீங்கள் ஏமாற்றப்பட்டுள்ளீர்கள்! நீங்கள் நேராக போலீஸிடம் சென்று புகார் அளியுங்கள்!”

என்று அறிவுரை கூறினார்.

படபடத்துப்போன மல்ஹோத்ரா நேராக போலீஸ் ஸ்டேஷன் சென்று புகார் அளித்தார்.

இதற்கிடையில் நகர்வாலா.மல்ஹோத்ரா போலீஸுக்குப் போக, நகர்வாலா என்ன செய்தார்?

நகர்வாலா ஒரு டாக்ஸியில் பணப்பெட்டியை ஏற்றிக்கொண்டு நேராக டிபென்ஸ் காலனிக்குச் சென்றார்.

அங்கு இறங்கி வேறு ஒரு டாக்ஸியைப் பிடித்து, பணப்பெட்டியுடன் ராஜிந்தர் நகருக்குச் சென்றார்.

அங்குள்ள நண்பர் ஒருவர் வீட்டில் சூட்கேஸ் ஒன்றைக் கடன் வாங்கிக்கொண்டு, பணப்பெட்டியுடன் நிக்கல்சன் ரோடு சென்றார்.

பிறகு ரூட்டை மாற்றி டிபென்ஸ் காலனிக்கு வந்து, நண்பர் ஒருவர் வீட்டில் பணப்பெட்டியை இறக்கினார்.

பின்னர் நகர்வாலா பார்சி தர்மசாலாவில் உள்ள தனது அறைக்கு ஓய்வெடுக்கச் சென்றுவிட்டார்.

ஆனால் போலீஸ் அவருக்கு ஓய்வு கொடுக்கவில்லை!

மல்ஹோத்ரா கொடுத்த புகாரின் அடிப்படையில் போலீஸ் உடனே விசாரணையைத் துவக்கியது.

பிரதமர் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம் என்பதால் மின்னல் வேகத்தில் விசாரணை நடந்தது.

D.K. காஷ்யப் என்ற போலீஸ் உயரதிகாரியின் தலைமையில் விசாரணைக் குழு அமைக்கப்பட்டது.

அவருக்கு உதவ ஹரிதேவ், A.K. கோஷ் என்ற இரண்டு சப்-இன்ஸ்பெக்டர்கள் நியமிக்கப்பட்டனர்.

இந்தத் துப்புத் துலக்குவதற்கு “ஆபரேஷன் தூஃபான்” என்று பெயரிடப்பட்டது.

இரண்டு மணி நேரத்திற்குள் நகர்வாலாவையும், பணப்பெட்டியை ஏற்றிச்சென்ற டாக்ஸி டிரைவரையும் போலீஸார் பிடித்துவிட்டனர்.

அவர் நகர்வாலா எங்கெல்லாம் சென்றார் என்று கூறிவிட்டார்.

இதற்குள் வங்கி மோசடிச் செய்தி டெல்லி முழுவதும் காட்டுத்தீ போல பரவியது.

நகர்வாலா டிபென்ஸ் காலனியில் யார் வீட்டில் பணப்பெட்டியை இறக்கினாரோ, அவர் தன் வீட்டில் பெட்டி இருக்கிறது என்று போலீஸுக்குத் தகவல் கொடுத்தார்.

போலீஸார் விரைந்து வந்து பணப்பெட்டியைக் கைப்பற்றினர்.அதில் முழுப் பணமும் இருந்தது.

அவர் கொடுத்த தகவலின் அடிப்படையில் போலீஸார் பார்சி தர்மசாலாவுக்குச் சென்று நகர்வாலாவைக் கைது செய்தனர்.

எல்லாம் பத்து மணி நேரத்திற்குள் நடந்துவிட்டது!

பத்து நிமிட நீதிமன்ற விசாரணை!

இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு நகர்வாலா மாஜிஸ்டிரேட் கோர்ட்டில் ஆஜர்படுத்தப்பட்டார். வழக்கு விசாரணை பத்து நிமிடங்களே நீடித்தது.

அது நீதிபதி அறையில் ரகசியமாக விசாரிக்கப்பட்டது. வழக்கறிஞர்களோ, பார்வையாளர்களோ அனுமதிக்கப்படவில்லை.

நகர்வாலா தனக்கு அந்தச் சமயத்தில் தோன்றிய திட்டத்தை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றியதாகவும், தொலைபேசியில் பெண்குரலில் இந்திரா காந்தி போல் பேசியது தான் தான் என்றும் ஒப்புக்கொண்டதாகவும் நீதிபதி கூறி, உடனேயே தீர்ப்பை வாசித்தார்.

நகர்வாலாவிற்கு நான்கு ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனையும், ஆயிரம் ரூபாய் அபராதமும் விதிக்கப்பட்டது.

அவர் திகார் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.

ஆனால் நகர்வாலா மீண்டும் நீதிமன்றத்தை நாடினார்!

சில நாட்களுக்குப் பிறகு நகர்வாலா செஷன்ஸ் கோர்ட்டில் மனு ஒன்றைத் தாக்கல் செய்தார்.

தன்மேல் சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டு சரியான முறையில் விசாரிக்கப்படவில்லை என்றும், வழக்கை மறுவிசாரணை (Retrial) செய்ய வேண்டும் என்றும் மனுவில் கூறினார்.

வழக்கை செஷன்ஸ் நீதிபதி விசாரணைக்கு ஏற்றுக்கொண்டார்.

ஆனால் நகர்வாலா, தனக்குத் தண்டனை வழங்கிய நீதிபதியே இந்த வழக்கை மறுவிசாரணை செய்யக்கூடாது என்று வேண்டுகோள் விடுத்தார்.

இதை நிராகரித்த செஷன்ஸ் நீதிபதி நகர்வாலாவின் மனுவைத் தள்ளுபடி செய்தார்.

அடுத்த மாதம் நகர்வாலா செஷன்ஸ் நீதிமன்றத்தில் வேறு ஒரு மனுவைத் தாக்கல் செய்தார்.

அதில், வழக்கில் சம்பந்தப்பட்ட தலைமை கேஷியர் மல்ஹோத்ராவைக் கோர்ட்டில் அழைத்து விசாரிக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தார்.

ஆனால் கோர்ட்டார் அவரது வேண்டுகோளின்மீது எந்த உத்தரவையும் பிறப்பிக்கவில்லை.

விசாரணை அதிகாரியின் மர்ம மரணம்!

இந்த வழக்கைத் துப்புத் துலக்கிய போலீஸ் அதிகாரி காஷ்யப், தனது தேனிலவிற்காக நவம்பர் 20, 1971இல் காரில் சென்றுகொண்டிருந்தபோது கார் விபத்துக்குள்ளாகி மர்மமான முறையில் உயிரிழந்தார்.

இது பலருக்கு சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தியது.சிறையில் வாழ்நாளைக் கழித்த நகர்வாலா உடல்நலம் குன்றி, திகார் சிறை மருத்துவமனையில் 1972 பிப்ரவரி மாதம் அனுமதிக்கப்பட்டார்.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு டெல்லியில் உள்ள G.B. Pant மருத்துவமனைக்கு மாற்றப்பட்டார்.

மார்ச் 2ஆம் தேதி 1972 அன்று நகர்வாலா மயங்கி விழுந்தார். சிறிது நேரத்தில் அவர் மாரடைப்பால் காலமானதாக அறிவிக்கப்பட்டது.

அவரது மரணத்துடன் இந்த ஊழல் வழக்கும் முடிவுக்கு வந்தது.

ஆனால் மர்மங்கள் மட்டும் முடியவில்லை!

இருந்தாலும் இந்த வழக்கில் விடை கிடைக்காத சில மர்மங்கள் இன்றுவரை நீடிக்கின்றன.

காசோலையோ, அடமானமோ இல்லாமல், மல்ஹோத்ரா எப்படி 60 லட்ச ரூபாயை நகர்வாலாவிடம் அளித்தார்?

இந்த நிகழ்ச்சிக்கு முன்னர் பல தடவை பிரதமர் அலுவலகத்திலிருந்து மல்ஹோத்ராவிற்கு பணம் அனுப்பும்படி உத்தரவு வந்து, அவர் கொடுத்துள்ளதாக சில வங்கி ஊழியர்கள் கூறுகின்றனர். இது எந்த அளவுக்கு உண்மை?

மல்ஹோத்ரா போனில் பேசியது இந்திரா காந்திதான் என்று எப்படி உணர்ந்தார்?

ஆண் ஆன நகர்வாலாவால் எப்படி பெண் குரலில் இந்திரா காந்தி போல் பேச முடிந்தது?

கோர்ட்டில் நீதிபதி நகர்வாலாவை ஏன் தன் அறையில் கூப்பிட்டு விசாரித்தார்? வழக்கறிஞர்கள் ஏன் குறுக்கு விசாரணை செய்ய அனுமதிக்கப்படவில்லை?

வழக்கை அவசர அவசரமாக விசாரித்து உடனேயே தீர்ப்பு வழங்க வேண்டிய அவசியம் என்ன?

போலீஸ் அதிகாரி காஷ்யப் மர்மமான முறையில் கார் விபத்தில் இறந்தது பற்றி ஏன் முறையான விசாரணை நடத்தப்படவில்லை?

நகர்வாலா மரணத்திலும் மர்மம் உள்ளது என்று பலர் கூறினர். அதுபற்றி விரிவான விசாரணை ஏன் நடத்தப்படவில்லை?

நகர்வாலா இதற்கு முன்பு பல சந்தர்ப்பங்களில் பிரதமரின் தூதுவராக சென்றுள்ளார் என்று சிலர் கூறினர். இது உண்மையா? 

நகர்வாலா வழக்கைப் புலன்விசாரணை செய்த இன்ஸ்பெக்டர் காஷ்யப் விபத்தில் இறந்தார்.

காஷ்யப் மரணத்தை விசாரிக்க ராமநாதன் என்பவர் வந்தார்.

விசாரணை சம்பந்தமாக டெல்லியிலிருந்து ஆக்ரா போகும்போது லாரி மோதி அவரும் மரணமடைந்தார்.

இந்த ஊழலை நாடாளுமன்றத்தில் அம்பலப்படுத்தியவர் மார்க்சிஸ்ட் உறுப்பினர் ஜோதிர்மயி பாசு.

அவசரநிலைக் காலத்தில் அவரைக் கைது செய்து சித்திரவதை செய்தார்கள். அவரும் குற்றுயிரும் குலை உயிருமாக வெளியே வந்து இறந்தார்.

ஜனதா ஆட்சியிலும் விசாரணை!

1977ல் ஜனதா ஆட்சியின்போது, நகர்வாலா ஊழல் குறித்து விசாரிக்க பி. ஜகன்மோகன் ரெட்டி கமிஷன் அமைக்கப்பட்டது.

பெரியளவில் ஆதாரங்கள் கிடைக்கவில்லை.

நகர்வாலாவுக்கும் இந்திரா காந்திக்கும் அறிமுகம் இருந்தது என்பதும், சிறையிலிருந்தபோது நகர்வாலா எழுதிய கடிதத்தில், நாட்டின் நலன் கருதி சில உண்மைகளைச் சொல்ல விரும்புவதாக அவர் குறிப்பிட்டிருந்ததும் ஊடகங்கள் மூலமாக வெளிவந்தன.

பின்னாட்களில் இந்திராவின் இளைய மகன் சஞ்சய் காந்தியின் மாருதி கார் கம்பெனி, “மாருதி உத்யோக்” ஆனது.

மல்ஹோத்ரா அதில் நிர்வாக இயக்குநர் ஆனார்.ஆக மொத்தம்.ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு.ஒரு பெண் குரல்.ஒரு பாஸ்வேர்ட்.

60 லட்ச ரூபாய்.ஒரு முன்னாள் ராணுவ அதிகாரி.பத்து நிமிட நீதிமன்ற விசாரணை.விசாரணை அதிகாரியின் மரணம்.நகர்வாலாவின் மரணம்.

அதன்பிறகும் எழுந்த ஏராளமான கேள்விகள்..இவை எல்லாவற்றுக்கும் தெளிவான விடை கிடைத்ததா?அல்லது.

“நகர்வாலா ஊழல்” இந்திய அரசியல் வரலாற்றில் விடை கிடைக்காத மர்மமாகவே இருந்து விட்டதா?

அதுதான் இன்றுவரை பலரையும் யோசிக்க வைக்கும் கேள்வி!

9, என்ன நடந்தது? 

2016 மே 13/14 இரவு, திருப்பூர் மாவட்டம் செங்கப்பள்ளி அருகே தேர்தல் பறக்கும் படையினர் மூன்று கண்டெய்னர் லாரிகளைத் தடுத்து சோதனை செய்தனர். அவற்றில் மொத்தம் ₹570 கோடி பணம் இருந்தது. பணம் 195 சீலிடப்பட்ட பெட்டிகளில் இருந்ததாக அன்றைய செய்திகளில் பதிவாகியுள்ளது. கண்டெய்னர்களுடன் வந்த வாகனங்களில் இருந்தவர்கள், இது SBI பணம்; கோயம்புத்தூரிலிருந்து விசாகப்பட்டினத்துக்கு கொண்டு செல்கிறோம் என்று தெரிவித்தனர்.ஆனால் வாகனங்கள் உடனடியாக நிற்காததும், ஆவணங்களில் குறிப்பாக வாகனப் பதிவு எண்ணில் முரண்பாடு இருந்ததும் சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தியது. அதனால் தேர்தல் அதிகாரிகள் பணத்தை திருப்பூர் கலெக்டர் அலுவலகத்துக்கு கொண்டு சென்றனர். “SBI பணம்” என்ற விளக்கம் உண்மையா?

அடுத்த கட்டத்தில் SBI அதிகாரப்பூர்வமாக பணம் தங்களுடையது என்று தெரிவித்தது. கோயம்புத்தூர் SBI currency chest-லிருந்து விசாகப்பட்டினத்தில் உள்ள SBI Special Currency Administration Branch-க்கு, RBI அறிவுறுத்தலின் பேரில், ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் ஏற்பட்ட தற்காலிக பணத் தேவையை சமாளிக்க பணம் அனுப்பப்பட்டதாக SBI விளக்கியது.

மேலும், 2016 மே 16 அன்று தேர்தல் ஆணையமும் அந்த ₹570 கோடி SBI-க்குச் சொந்தமானது என்பது நிறுவப்பட்டதாக தெரிவித்தது. அதே நேரத்தில், ஆவணங்கள் மற்றும் பணப் பரிமாற்றம் தொடர்பாக Income Tax விசாரணை முடியும் வரை பணத்தை உடனடியாக வங்கியிடம் ஒப்படைக்கவில்லை.

“எல்லாம் சரியாக இருந்தால் ஏன் இவ்வளவு குழப்பம் ஏற்பட்டது?” என்பது நியாயமான கேள்வி.

அன்றைய அதிகாரப்பூர்வ/செய்திப் பதிவுகளிலேயே பாதுகாப்பு, ஆவணங்கள், வாகனப் பதிவு எண், இவ்வளவு பெரிய தொகையை சாலை வழியாக எடுத்துச் சென்ற முறை போன்றவை குறித்து கேள்விகள் எழுந்தன. பின்னர் இதுதொடர்பாக CBI விசாரணை கோரி வழக்கும் தொடரப்பட்டது; அந்த மனுவில் பணம் எடுத்துச் செல்லப்பட்ட விதம் மற்றும் SBI-யின் விளக்கம் குறித்து சந்தேகங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன.

ஆனால் இங்கே ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டை வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்:

“₹570 கோடி SBI பணம் என்று அதிகாரப்பூர்வமாக அடையாளம் காணப்பட்டது” என்பது ஒரு பதிவு செய்யப்பட்ட உண்மை.
“அது உண்மையில் தேர்தல் பணம்; ஜெயலலிதா/அதிமுக அதை ஆந்திராவுக்கு மாற்றியது” என்பது நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மை என்று கூறுவதற்கு ஆதாரம் தேவை.

நான் பார்த்த ஆதாரங்களில், ஜெயலலிதா நேரடியாக இந்த பணத்தை அனுப்பியதாக நிரூபிக்கும் ஆவணம் கிடைக்கவில்லை. அதனால் அந்தப் பகுதியை வரலாற்று உண்மையாக அல்லாமல் அரசியல் குற்றச்சாட்டு/சந்தேகம் என்றே குறிப்பிடுவது பாதுகாப்பானது.

10,கொடநாடு கொலை கொள்ளை வழக்குகள் நடந்தது அதிமுக ஆட்சியில் இருக்கும்போது அவர்கள் மறைக்கிறார்கள் சரி, திமுக ஆட்சிக்கு வந்து 5ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டது அதை சரியாக விசாரித்து குற்றவாளையை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை இதில் என்ன ஒளிஞ்சிருக்கு? ஒருவேளை ஏதாவது ஜென்டில்மேன் அக்ரிமெண்ட் போட்டு இருப்பார்களோ என்ற சந்தேகம் எனக்கும் இருக்கிறது

11, பொற்கோயிலுக்கு எதிரான ஆபரேஷன் ப்ளூ ஸ்டார் இந்திரா காந்தி கொலை 

1971 ஆம் ஆண்டு இந்தியா-பாகிஸ்தான் போரின் போது இந்திய வீரர்களுக்கு பயிற்சி அளித்த திறமையான தளபதி சுபேக் சிங், பின்னர் தீவிரவாத இயக்கமான பஞ்சாப் கிளர்ச்சியாளர்கள் பிந்திரன்வாலே கூட்டத்துக்கு பயிற்சி அளித்துக் கொண்டிருந்தார். எல்லாம் கைமீறி போய்விட்டது, ஆபரேஷன் ப்ளூ ஸ்டார் திட்டத்தை செயல்படுத்த வேண்டும். 48 மணி நேரத்தில் குறைந்த உயிரிழப்போடு, 1984 ஆம் ஆண்டு ஜூன் இரண்டாம் தேதி பஞ்சாபின் அனைத்து பிரிவு மக்களும் ரத்தம் சிந்தாமல் வெறுப்பை உமிழக் கூடாது என அகில இந்திய வானொலியில் இந்திரா கோரிக்கை விடுத்தார்.

ஜூன் ஐந்தாம் தேதி தாக்குதல் தொடங்கியது. சீக்கியர்களின் புனித தலமான பொற்கோவிலுக்குள் நுழைய அனுமதி கேட்டார்கள். இந்திரா காந்தி பீரங்கிகளை பயன்படுத்துங்கள் என்று சொன்னவுடன், பீரங்கி கதவைத் துளைத்தது. அதில் பல்லாயிரம் ரவுண்டுகள் துப்பாக்கி குண்டுகள் சீறிப்பாய்ந்தன. தாக்குதல் முடிந்தது; கையில் ஒரு எந்திரத்துப்பாக்கியைப் பிடித்தபடி முன்னாள் ராணுவ தளபதி சுபேக் சிங் இறந்து கிடந்தார்.

அரசு சொன்னது 500 பேர் சுடப்பட்டார்கள் என்று, ஆனால் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்டவர்கள் உயிரிழந்தார்கள் என்பதுதான் உண்மை. பொற்கோவில் தாக்குதலுக்குப் பிறகு இந்திராவின் உயிருக்கு அச்சுறுத்தல் இருப்பதாகக் கலைஞரே தெரிவித்தார்; அதை இந்திரா பொருட்படுத்தவில்லை.

பொற்கோவில் தாக்குதலுக்கு திட்டமிட்டு தலைமையேற்று நடத்தியவர் ஜெனரல் ஏ.எஸ். வைத்தியா. இவர் பதவி ஓய்வுக்குப் பிறகு 60 வயதில் ஒரு கடைவீதியில் வைத்து சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். பொற்கோவில் தாக்குதலை தலைமை ஏற்று நடத்திய இன்னொரு தளபதி குல்தீப் சிங் பிரார். இவர்கள் எல்லாருமே சீக்கியர்கள்தான். லண்டனில் வைத்து அவரை கத்தியால் குத்திக் கொல்ல முயன்றனர்.

இந்திரா சுடப்பட்டபோது நான் பள்ளியில் இருந்தேன். பாக்கெட் சைஸ் ரேடியோ ஒன்றை ஐயா வளமாவூர் கிருஷ்ணன் தேவர் வீட்டில் பழுது பார்ப்பதற்காக என்னிடம் கொடுத்திருந்தார். அதில் அவ்வப்போது செய்திகள் கேட்பது உண்டு. அப்படி கேட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, பக்கத்தில் இருந்த  அண்ணாமலை கல்லூரி மாணவர்கள் பின்பக்கமாக வந்து, MGR இறந்து போய்விட்டார் (அப்போது அவரும் மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டிருந்தார்) என்று விடுமுறை விடுங்கள் பள்ளிக்கு என கத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் இலங்கை வானொலி இந்த அறிவிப்பை இந்திய வானொலி அறிவிப்பதற்கு 8 மணி நேரத்திற்கு முன்பே அறிவித்துவிட்டது.

நான் படித்த நகரத்தார் பள்ளியில் மெயின் கேட் பக்கத்திலேயே மணி தொங்கிக் கொண்டிருக்கும். மணி அடிக்கும் கோலப்ப பக்கத்தில் இருக்கும். என்ன தைரியமோ, நான்தான் இந்திரா காந்தி இறந்ததை எங்கள் பள்ளிக்கு அறிவித்து மணியை அடித்துவிட்டு வெளியே வந்தேன். அதற்குள் தலைமை ஆசிரியர் மெயின் கேட்டை பூட்டிவிட்டார். வேறு வழியில்லை, மொத்த மாணவர்களும் வந்துவிட்டதால் திறந்துவிட்டுவிட்டார். என்னை ஏதும் செய்யவில்லை, ஏனென்றால் அப்போது நான் வளமாவூர் ஐயா வீட்டில் இருந்து வருவதும், ஒருமுறை அவரே என்னை அவருடைய காரில் வந்து இறக்கி விட்டதும் தலைமை ஆசிரியருக்குத் தெரியும் என்பதால் என்னுடைய அந்தச் செயலைக் கண்டுகொள்ளவில்லை.

அப்போது பரவலாகப் பேசப்பட்டது: இந்திரா காந்தி சுடப்படுவதற்கு ஒரு நாள் முன்பு ஒடிசா தேர்தல் பிரச்சாரத்தின் போது தயாரித்துக் கொடுக்கப்பட்ட பேச்சு கையில் இருந்தது. அதைப் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது அதை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு சொந்தமாகப் பேசினார். "இன்று நான் இருக்கிறேன், நாளை இருப்பேனா என்று தெரியாது. என்னை சுட்டுக் கொல்ல எத்தனை முயற்சிகள் நடக்கின்றன என்பதை யாரும் அறியமாட்டார்கள். வாழ்வு, சாவு பற்றி நான் கவலைப்படவில்லை. கணிசமான காலம் வாழ்ந்துவிட்டேன். என் கடைசி மூச்சு வரை நாட்டுக்காகவும் மக்களுக்காகவும் வாழ்வேன்" என்று அவர் பேசியிருந்தார்.

மிகவும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட சீக்கியர்கள், பொற்கோவில் தாக்குதலுக்குப் பழிவாங்குவதற்காக இந்திராவைக் கொன்றார்கள். ஒரு இந்திரா இறந்ததற்காக ஆயிரக்கணக்கான சீக்கிய ஆண்களும் சிறு குழந்தைகளும் கொல்லப்பட்டார்கள். ஐந்தாயிரத்துக்கும் அதிகமான கடைகள் கொள்ளையடிக்கப்பட்டன, அடித்து நொறுக்கப்பட்டன, தீ வைக்கப்பட்டன. அப்போது அது குறித்து ராஜீவ் காந்தியிடம் கேட்டபோது அவர் சொன்ன பதில் இன்றைக்கும் எனக்கு நினைவிருக்கிறது: "ஒரு பெரிய ஆலமரம் சாயும்போது சில அதிர்வுகள் இருக்கத்தான் செய்யும்" (When a big tree falls, the earth shakes) என்று பதில் சொன்னார்.

மனிதர்கள் உளவியல் ரீதியாக எப்படி பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதற்கு இந்திரா காந்தியைக் கொலை செய்த சதவந்த் சிங் உதாரணம். 21 வயதான அவனுக்குத் திருமணமாகவில்லை. ஆனால் சுரேந்தர் கவுர் என்ற பெண் அவன் மீது காதல் கொண்டு அவனைத் திருமணம் செய்ய அனுமதி கேட்டாள்; சட்டம் வழங்கவில்லை. அவனுடைய புகைப்படத்தை வைத்து "இவர் என் கணவர்" என்று அறிவித்தாள். அவன் தூக்கிலிடப்பட்ட பிறகு விதவைக் கோலம் பூண்டு 25 ஆண்டுகள் வாழ்ந்தாள். இதுதான் மனித உளவியல். எவ்வளவு சட்டத்துக்குப் புறம்பான செயலைச் செய்தாலும் அவனை மதத்தின் பெயரால் ஹீரோவாக வழிபடும் எண்ணம் அந்த சமூகத்திற்குள் இருப்பதற்கு இது ஒரு உதாரணம். இந்திராவைக் கொன்ற சதவந்த் சிங், பீயந்த் சிங் குடும்பத்திற்குத் தாமிரப் பட்டயம் வழங்கப்பட்டது.

மற்றொரு சோகம் ஏர் இந்தியா விமானம் 182 (Air India Flight 182). 'கனிஷ்கா' (Emperor Kanishka) என்ற பெயர் கொண்ட இந்த போயிங் 747 ரக விமானம், ஜூன் 23, 1985 அன்று கனடாவின் மாண்ட்ரியல் நகரில் இருந்து லண்டன் வழியாக டெல்லிக்குப் புறப்பட்டது. இந்த விமானம் அட்லாண்டிக் பெருங்கடலில் அயர்லாந்து நாட்டுக்குப் பக்கத்தில் வெடித்துச் சிதறியது. அதற்குள் இருந்த ஒரு சூட்கேஸ் குண்டு வெடித்ததால் அந்த உயிரிழப்பு நடந்தது. ஆனால் அந்தச் செய்தி அப்போது யாருக்கும் தெரியாது, மர்மமாகவே இருந்தது. மொத்தம் 329 பேர் (307 பயணிகள், 22 ஊழியர்கள்) பரிதாபமாக இறந்துபோனார்கள். யாருடைய உடலும் முழுமையாகக் கிடைக்கவில்லை. தீவிரவாதச் சதி என்பது பின்னர் ஒரு வழக்கில் விசாரணை செய்தபோது தெரியவந்தது.

பொற்கோவில் சம்பவத்திற்குப் பழிவாங்குவதற்காக 'பாபர் கல்சா' (Babbar Khalsa) என்ற தீவிரவாத இயக்கம் ஆபரேஷன் ப்ளூஸ்டாருக்குப் பழிவாங்க இதைச் செய்தது. விபத்து நடந்த உடனேயே இது சீக்கிய தீவிரவாதிகள் செய்த வேலை என கனடா அரசு முடிவு செய்தது. ஆனால் குற்றவாளிகளைக் கண்டுபிடிப்பதில் மிகப்பெரிய சவால் இருந்தது. என்னவென்றால், கனடா நாட்டில் சீக்கியர்கள் எல்லா இடங்களிலும் ஊடுருவியிருந்தார்கள். இந்திரஜித் சிங் ரே யாத் (Inderjit Singh Reyat) என்ற ஒரு நபர் மட்டுமே குற்றவாளியாக அறிவிக்கப்பட்டு சிறைத் தண்டனை பெற்றார். 2005-இல் நடந்த முக்கிய வழக்கின் முடிவில் போதிய ஆதாரம் இல்லை எனக் கூறி மற்ற முக்கிய சந்தேக நபர்கள் விடுவிக்கப்பட்டனர். கனடாவின் உளவு அமைப்பான CSIS (Canadian Security Intelligence Service), கனிஷ்கா விமான வெடிப்பு சம்பவத்திற்கு கனடாவைச் சேர்ந்த காலிஸ்தான் தீவிரவாதிகளே காரணம் என்பதை அதிகாரப்பூர்வமாக முதன்முறையாக பகிரங்கமாக ஒப்புக்கொண்டது குறிப்பிடத்தக்கது.

ஆபரேஷன் ப்ளூஸ்டாருக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து இந்திரா காந்தியைக் கொன்ற குற்றவாளிகள் 1989-இல் தூக்கிலிடப்பட்டார்கள். அதே ஆண்டு நடைபெற்ற மக்களவைத் தேர்தலில், பஞ்சாபில் சிம்ரன்ஜித் சிங் மான் தலைமையிலான சிரோமணி அகாலி தளம் போட்டியிட்டது. இந்திராவைக் கொன்ற கொலையாளி பீயந்த் சிங்கின் மனைவி பிபி விமல் கவுர் கல்சா மற்றும் அவருடைய தந்தை பாபா சுச்சா சிங் ஆகியோர் தேர்தலில் போட்டியிட்டு லட்சக்கணக்கான வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றார்கள். விமல் கவுர் 2 லட்சத்து 30 ஆயிரம் வாக்குகள் வித்தியாசத்திலும், தந்தை பாபா சுச்சா சிங் கிட்டத்தட்ட 1 லட்சத்து 30 ஆயிரம் வாக்குகள் வித்தியாசத்திலும் ஜெயித்தார்கள். இன்னொரு கொலையாளி சதவந்த் சிங்கின் குடும்பம் "நாங்கள் யாரும் போட்டியிட மாட்டோம்" என்று மறுத்துவிட்டது.

2024 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில், இந்திரா காந்தியைச் சுட்டுக் கொன்ற பீயந்த் சிங்கின் மகனான சரப்ஜித் சிங் கல்சா, ஃபரித்கோட் தொகுதியில் சுயேச்சையாகப் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்.

12, தாஜ்மஹால் மும்தாஜ் ஷாஜகான் 

வரலாற்றின் மறைக்கப்பட்ட பக்கங்கள்

தாஜ்மஹாலைப் பற்றி நாம் சிறு வயதிலிருந்தே ஒரு காதல் கதையாகத்தான் கேட்டு வருகிறோம்.

ஷாஜகான் தனது காதல் மனைவி மும்தாஜுக்காக கட்டிய உலக அதிசயம்..
என்றுதான் பெரும்பாலும் சொல்லப்படுகிறது.

ஆனால், அந்தக் காலத்து அரசியல், அரண்மனை வாழ்க்கை, அதிகாரப் போட்டிகள், போர்கள், மக்கள் வாழ்க்கை ஆகியவற்றைப் பின்னால் வைத்துப் பார்த்தால், இந்தக் கதைக்கு இன்னும் பல பக்கங்கள் இருப்பதாக சில வரலாற்றுப் பதிவுகள் கூறுகின்றன.

மும்தாஜின் இயற்பெயர் அர்ஜுமந்த் பானு பேகம்.

அவர் சாதாரண குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் அல்ல. முகலாய அரசவையில் மிகுந்த செல்வாக்கு பெற்றிருந்த நூர்ஜகானின் சகோதரர் ஆசப் கானின் மகள்.

அந்தக் காலத்தில் முகலாய அரண்மனை என்பது வெறும் அரச குடும்பம் மட்டுமல்ல. அதிகாரமும், அரசியல் உறவுகளும், திருமணங்களும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்திருந்த இடமாக இருந்தது.

1607ஆம் ஆண்டு அர்ஜுமந்த் பானுவுக்கும் இளவரசர் குர்ரமுக்கும் நிச்சயதார்த்தம் நடைபெற்றதாக வரலாற்றுப் பதிவுகள் கூறுகின்றன. சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1612 மே 10ஆம் தேதி அவர்களுடைய திருமணம் நடைபெற்றது.

அப்போது குர்ரமுக்கு சுமார் 20 வயதும், அர்ஜுமந்த் பானுவுக்கு சுமார் 19 வயதும்.

பின்னர் அர்ஜுமந்த் பானுவுக்கு “மும்தாஜ் ” என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது. இதன் பொருள் அரண்மனையின் சிறப்புமிக்க பெண் என்பதாக விளக்கப்படுகிறது.

ஆனால் இங்கே ஒரு முக்கியமான விஷயம் இருக்கிறது.

ஷாஜகானுக்கு மும்தாஜ் மட்டுமே மனைவி அல்ல. அவருக்கு முன்பும் திருமணங்கள் நடைபெற்றிருந்தன. அதுபோல மும்தாஜுக்கும் ஷாஜகான் முதல் கணவர் அல்ல.ஆனால், மும்தாஜுக்கும் ஷாஜகானுக்கும் இடையே மிகவும் நெருக்கமான உறவு இருந்ததாக வரலாற்றுப் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.

மும்தாஜ் தனது வாழ்நாளில் பல குழந்தைகளைப் பெற்றார். மொத்தம் 14 குழந்தைகளைப் பெற்றெடுத்ததாக வரலாற்றில் பதிவு உள்ளது. அந்தப் பிரசவங்களும், தொடர்ந்து நடந்த கர்ப்பங்களும் அவரது உடல்நலத்திற்கு மிகப்பெரிய சுமையாக இருந்திருக்க வேண்டும்.

கடைசி குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கும் போது, 1631ஆம் ஆண்டு பர்ஹான்பூரில் மும்தாஜ் மரணமடைந்தார்.

அப்போது அவருக்கு வயது வெறும் 38.

அவரது மரணம் ஷாஜகானை மிகவும் பாதித்ததாக வரலாற்றுப் பதிவுகள் கூறுகின்றன.

அதன்பிறகு உருவான நினைவுச்சின்னம்தான் உலகம் இன்று வியந்து பார்க்கும் தாஜ்மஹால்.

ஆனால் அந்த தாஜ்மஹாலின் பின்னால் இன்னொரு கேள்வியும் எழுகிறது.

ஒரு பேரரசன் தனது மனைவிக்காக ஒரு பிரம்மாண்டமான நினைவுச்சின்னத்தை கட்டிக்கொண்டிருந்த காலத்தில், அந்தப் பேரரசின் சாதாரண மக்கள் எப்படி வாழ்ந்தார்கள்?

அந்தக் காலத்தில் வட இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் பஞ்சம், வறுமை, நோய் போன்றவற்றால் மக்கள் பெரும் துன்பங்களை அனுபவித்ததாக வரலாற்றுச் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

தாஜ்மஹால் கட்டுவதற்காக அளவிட முடியாத அளவு செல்வமும், மனித உழைப்பும் பயன்படுத்தப்பட்டது.

அதனால் சிலர் இன்று கேட்கும் கேள்வி:

“தாஜ்மஹால் ஒரு காதலின் சின்னமா?
அல்லது ஒரு பேரரசின் செல்வச் செழிப்பையும் அதிகாரத்தையும் காட்டும் நினைவுச்சின்னமா?”

இதற்கு ஒவ்வொருவரும் தங்கள் பார்வையில் பதில் சொல்லலாம்.

மேலும், ஷாஜகானின் குடும்பத்திலும் அதிகாரத்திற்காக நடந்த போட்டிகள் மிகவும் கடுமையானவை. முகலாய அரியணையைச் சுற்றியிருந்த உறவினர்களுக்கிடையிலான மோதல்கள், கொலைகள், சதிகள் ஆகியவை அந்தக் கால அரசியலின் ஒரு பகுதியாக இருந்தன.

பின்னர் ஷாஜகானின் மகன் ஔரங்கசீப், தனது தந்தையையே சிறையில் அடைத்தான்.

தாஜ்மஹாலை  எதிரே பார்த்தபடி தனது வாழ்நாளின் இறுதி ஆண்டுகளை கழித்த ஷாஜகானின் கதை, வரலாற்றின் மிகப் பெரிய முரண்பாடுகளில் ஒன்றாகத் தோன்றுகிறது.

ஒருபுறம்—உலகம் முழுவதும் காதலின் சின்னமாகப் பார்க்கப்படும் தாஜ்மஹால். மறுபுறம்—அதன் பின்னால் இருந்த பேரரசின் அதிகாரப் போட்டிகள், போர்கள், செல்வச் செலவுகள், பஞ்சம் மற்றும் சாதாரண மக்களின் துயரங்கள்.

அதனால்தான் வரலாற்றை ஒரு காதல் கதையாக மட்டும் பார்க்காமல், அந்தக் காலத்தில் வாழ்ந்த அரசர்களையும் மக்களையும் சேர்த்து பார்க்க வேண்டும்.

தாஜ்மஹாலைப் பார்க்கும்போது அதன் அழகை மட்டும் பார்க்க வேண்டாம்.
அதன் பின்னால் புதைந்திருக்கும் வரலாற்றையும் கேள்வி கேட்டு பார்க்க வேண்டும்.

வரலாறு என்பது வெற்றியாளர்கள் எழுதிய கதை மட்டும் அல்ல;
அந்தக் காலத்தில் வாழ்ந்த சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கையும் வரலாறுதான்.

 

  13,"பெரோஸ் ஜஹாங்கீர் காந்தி" Feroze Jehangir Ghandy

பெரோஸ் காந்தி: சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் ஊழலை வெளிக்கொணர்ந்த வீரன்

பெரோஸ் காந்தி, ஜவஹர்லால் நேருவின் ஒரே செல்ல மகளான இந்திரா பிரியதர்சினியை விரட்டி விரட்டிக் காதலித்துத் திருமணம் செய்துகொண்டவர். மாமனாரின் அரசுக்கு எதிராகவும், அவர் சார்ந்த காங்கிரஸ் கட்சியின் சார்பில் எம்.பி-யாக இருந்துகொண்டே துணிச்சலுடன் போராடியவர்.

இந்தியாவின் முதல் பெரும் ஊழல் & எல்.ஐ.சி. உருவாக்கம்

1955 டிசம்பரில் பெரோஸ் அம்பலப்படுத்திய தனியார் காப்பீட்டு நிறுவன முறைகேட்டிற்குப் பிறகே, காப்பீட்டுத் துறையைப் பொதுத்துறை ஆக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை வலுப்பெற்றது. இன்றைக்கு லட்சோப லட்சம் இந்தியர்களின் முதலீடுகளைப் பெற்றுள்ள ஆயுள் காப்பீட்டுக் கழகம் (LIC) 1956-ல் உருவாவதற்கு வித்திட்டவர் பெரோஸ்.

1957 டிசம்பரில் நாடாளுமன்றத்தில் பேசிய பெரோஸ்:

"திரு. டி.டி.கே (மத்திய நிதி அமைச்சர்) எப்போதும் என்னை ‘பிரதமரின் மடியில் உள்ள நாய்க்குட்டி’ என்று நக்கலடிப்பார். காங்கிரஸ் அரசின் முக்கியமான தூண் என அவர் தன்னைச் சொல்லிக்கொள்வதுண்டு. ஒரு நாய்க்குட்டி தூணை என்ன செய்யுமோ, அதை இப்போது நான் செய்யப்போகிறேன்"

என்று கூறி முந்த்ரா ஊழலை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவந்தார்.

தொழிலதிபர் ஹரிதாஸ் முந்த்ரா நடத்திய நிறுவனங்களின் பங்குகளை, அவற்றின் சந்தை மதிப்பை விட அதிக விலை கொடுத்து ரூ.1.54 கோடிக்கு எல்.ஐ.சி. வாங்கியிருந்தது. இதற்குப் பிரதிபலனாக உத்தரப்பிரதேச காங்கிரஸ் கமிட்டிக்கு ரூ.1 லட்சமும், காங்கிரஸ் கட்சிக்கு ரூ.1.5 லட்சமும் முந்த்ரா கொடுத்திருந்தார்.

இதனைத் தொடர்ந்து நீதிபதி எம்.சி. சக்லா தலைமையில் விசாரணை ஆணையம் அமைக்கப்பட்டது. மத்திய நிதி அமைச்சராக இருந்த தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த டி.டி. கிருஷ்ணமாச்சாரி (TTK) பதவி விலகினார். ஹரிதாஸ் முந்த்ராவுக்கு 22 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.

பத்திரிகையாளர் பாதுகாப்புச் சட்டம்

1956-ல் பெரோஸ் கொண்டு வந்த மசோதாவே 'பத்திரிகையாளர் பாதுகாப்புச் சட்டமாக' உருவெடுத்தது. நாடாளுமன்ற 

நடவடிக்கைகளைத் தவறுகளின்றிச் செய்தியாக வெளியிடும் பத்திரிகையாளர்கள் மீது நீதிமன்ற நடவடிக்கை எடுக்கக் கூடாது எனப் பாதுகாப்பு வழங்கப்பட்டது. குடைச்சல் கொடுத்த மருமகன் கொண்டு வந்த மசோதாவைச் சட்டமாக்கும் அளவுக்கு மாமனார் நேருவும் பெருந்தன்மையோடு நடந்துகொண்டார்.

பார்சி குடும்பப் பின்னணி 

1912 செப்டம்பர் 12-ல் மும்பையில் பிறந்த பெரோஸ், தனது 8-வது வயதில் தந்தையை இழந்ததால் அலகாபாத்தில் உள்ள அத்தையின் வீட்டில் வளர்ந்தார்.

இந்திராவுடனான காதல் மற்றும் கமலா நேருவுக்குச் செய்த பணிவிடை

1930-ல் சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போது மயங்கி விழுந்த நேருவின் மனைவி கமலா நேருவை ஓடிச்சென்று காப்பாற்றியதில் இருந்து நேரு குடும்பத்துடன் பெரோஸுக்குத் தொடர்பு ஏற்பட்டது.

கமலா நேரு காசநோயால் (TB) பாதிக்கப்பட்டபோது, உத்தரகாண்டில் உள்ள சானிடோரியத்திலும், பின்னர் ஜெர்மனி மற்றும் சுவிட்சர்லாந்திலும் கூடவே இருந்து கவனித்துக் கொண்டார். 1936 பிப்ரவரி 28-ல் கமலா நேரு மறைந்தபோது, அவரது அருகில் நேரு, இந்திரா மற்றும் பெரோஸ் ஆகிய மூவர் மட்டுமே இருந்தனர்.

பின்னர் லண்டனில் படித்துக்கொண்டிருந்த காலத்தில் இந்திராவும் பெரோஸும் தீவிரமாகக் காதலித்தனர். 1942-ல் மகாத்மா காந்தியின் ஆசியோடும், வேத மந்திரங்கள் முழங்கவும் இருவருக்கும் திருமணம் நடைபெற்றது.

நேர்மைமிக்க நாடாளுமன்றவாதி

1959-ல் கேரளாவில் ஜனநாயக முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஈ.எம்.எஸ். நம்பூதிரிபாட் தலைமையிலான கம்யூனிஸ்ட் அரசை, காங்கிரஸ் தலைவராக இருந்த இந்திரா காந்தி பிரிவு 356-ஐப் பயன்படுத்தி கலைக்க முற்பட்டபோது, பெரோஸ் காந்தி அதைச் கடுமையாக எதிர்த்தார்.

அரசியல் அதிகாரம், சொந்தக் குடும்பம் என எதையும் பொருட்படுத்தாமல் மக்களுக்காகவும் ஜனநாயகத்திற்காகவும் குரல்

கொடுத்த பெரோஸ் காந்தி, சுதந்திர இந்தியாவின் மிகச்சிறந்த நாடாளுமன்றவாதிகளுள் ஒருவர்.

   14,கஸ்தூரிபா காந்தி செய்த தியாகங்கள் 

மகாத்மா காந்திக்குத் தன் மனைவி படிப்பறிவு இல்லாதவளாக இருக்கிறாள் என்ற குறை இருந்தது. இரவில் அவளுக்குப் பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கும் முயற்சி தோல்வியில் முடிந்தது.

தென்னாப்பிரிக்காவில் இருந்தபோது நாட்டுப் பெண் எஸ்தர் பேரிங், ஆங்கிலேயப் பெண் மெடலின் ஸ்லேட் (மீரா பென்) போன்றோருடன் காந்திக்கு இருந்த நெருங்கிய நட்பைச் சகித்துக் கொண்டுதான் கஸ்தூரிபா வாழ்ந்து வந்தார்.

இதன் உச்சமாக, ரவீந்திரநாத் தாகூரின் சகோதரி மகளான சரளாதேவி சவுதாராணி மீது காந்திக்குக் காதல் ஈர்ப்பு உருவானது. ராஜாஜியும் காந்தியின் கடைசி மகனும் மிகவும் சிரமப்பட்டு அந்த உறவில் இருந்து அவர்களைப் பிரித்தார்கள். இதைப் பற்றிய குறிப்புகளைக் காந்தியின் சுயசரிதையான 'சத்திய சோதனை'யில் காணலாம்.

காந்தியின் மூத்த மகன் ஹரிலால் காந்தி தந்தையின் கண்டிப்பை ஏற்க முடியாமல், சென்னையில் கூலித் தொழிலாளியாகத் தன் தந்தை பெயரை யாரிடமும் சொல்லாமல் வாழ்ந்தான். காந்தி மீது ஏற்பட்ட கோபத்தால் குடிக்க ஆரம்பித்து, முழு நேரக் குடிகாரனாக மாறிப்போனான்.

ஒரு கட்டத்தில் ஹரிலால் இஸ்லாம் மதத்திற்கு மாறி, தன் பெயரை 'அப்துல்லா காந்தி' என்று மாற்றிய செய்தி கஸ்தூரிபாவுக்குப் பேரிடியாக அமைந்தது. அதேநேரம், மதம் மாறியதால் மனம் திருந்தி குடிக்காமல் இருப்பான் என்ற நம்பிக்கையும் அந்தத் தாய்க்கு இருந்தது.

ஒருமுறை காந்தியை ரயில் நிலையத்தில் சந்தித்த ஹரிலால், கிழிந்த ஆடையோடு ஒரு ஆரஞ்சுப் பழத்தைக் கஸ்தூரிபா அம்மாவிடம் கொடுத்துவிட்டு, மகாத்மா காந்தியைப் பார்த்து, "உன்னை எல்லோரும் பெரிய மனிதர் என்று சொல்கிறார்கள் என்றால், அதற்கு என் அம்மாதான் காரணம்" என்று சொன்னான்.

காந்தியுடன் பயணிக்கும்போது அவருக்குக் கிடைக்கும் மரியாதை எதையும் கண்டுகொள்ளாமல், பின்வரிசையிலேயே பயணித்தவர் கஸ்தூரிபா. காந்தி சிறை சென்றபோதெல்லாம் வெளியில் போராட்டங்களைத் தலைமையேற்று நடத்தியவரும் அவரே.

ஒருமுறை ரயில் நிலையத்தில் இறங்கியபோது பெரும் கூட்டம் அவரை வரவேற்று ஆர்ப்பரித்தது. அம்மையார், "யார் வருகிறார்கள்? யாருக்காக இவர்கள் கோஷமிடுகிறார்கள்?" என்று கேட்டார். அங்கிருந்தவர்கள் பொறுமையாக, "எல்லாம் உங்களுக்காகத்தான்" என்றனர். இதைக் கேட்டவுடன், "எனக்கா இவ்வளவு பெரிய வரவேற்பு?"

என்று கூச்சத்திலும் வெட்கத்திலும் குறுகிப் போய்விட்டதாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

பெரும் பணக்காரக் குடும்பத்தில் ஒரே செல்லப் பெண் குழந்தையாக வளர்ந்தவர் கஸ்தூரிபா. 7 வயதில் நிச்சயதார்த்தம், 13 வயதில் திருமணம் நடந்தது. அவர் காந்தியை விட ஆறு மாதம் மூத்தவர்.

காந்தியை எல்லோரும் கொண்டாடுகிறோம்; ஆனால், அவருக்கு ஒரு படி மேலே இந்த அம்மாவின் உழைப்பும் தியாகமும் இருக்கிறது. தனக்கு நான்கு ஆண் குழந்தைகள் இருந்தும் பெண் குழந்தை இல்லையே என்று வருத்தப்பட்டிருக்கிறார். தென்னாப்பிரிக்காவில் ஒரு குடும்பத்தில் இருந்த பெண் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொஞ்சி, "இந்தப் பெண்ணை எனக்குக் கொடுத்துவிடுங்கள்" என்று அழுது புலம்பியதையெல்லாம் பதிவிட்டிருக்கிறார்கள்.

காந்தி 36 வயதிலேயே பிரம்மச்சரியத்தைக் கடைப்பிடிக்கப்போவதாக அறிவித்தார்.

1942-இல் 'வெள்ளையனே வெளியேறு' இயக்கம் தொடங்கப்பட்ட அடுத்த நாள் காலை காந்தி கைது செய்யப்பட்டார். அன்று மும்பை சிவாஜி மைதானத்தில் லட்சக்கணக்கான மக்கள் கூடியிருந்தனர். பேசவேண்டிய காந்தி கைது செய்யப்பட்டதால், காய்ச்சலில் இருந்த கஸ்தூரிபா காந்தி ரத்தினச் சுருக்கமாக 3 நிமிடங்கள் மட்டுமே பேசி அனைவரையும் ஆச்சரியப்பட வைத்தார்.

அதன்பின் அவரும் கைது செய்யப்பட்டு, குற்றவாளிகள் இருந்த சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகே காந்தியுடன் ஆகாகான் அரண்மனை சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.

 

15,ராபர்ட் கிளைவ் வாழ்க்கையில் திருப்புமுனை சம்பவங்கல்

ராபர்ட் கிளைவ் இந்தியாவில் ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்கு அடிகொலியவர் என்று ஸ்கூல் படிச்சிருப்போம் அவரைப் பற்றி தெரியாத சில விடயங்களை எனக்கு தெரிந்தவற்றை சொல்கிறேன் அவர் வேண்டாம், அவன் சிறுவயதில் வீட்டுக்கு அடங்காத வேலையில்லா இல்லாத இவனைப் போன்ற 10 பேரை சேர்த்துக் கொண்டு லண்டனில் இருந்த டிரேட்டன் (Market Drayton) என்ற பகுதியில் ஒரு முரட்டுத்தனமான இளைஞராக வாழ்ந்தான். அங்குள்ள சிறுவர்களைச் சேர்த்து ஒரு கும்பலை (Gang) உருவாக்கினான். அந்தப் பகுதியில் இருந்த கடைக்காரர்களை மிரட்டி, அவர்களின் கடைகளைச் சேதப்படுத்தாமல் இருக்க 'பாதுகாப்புப் பணம்' (Protection money) அல்லது மாமூல் வசூல் செய்தான். அவன்  அடங்காத நடத்தையால் பல பள்ளிகளில் இருந்து அவர் நீக்கப்பட்டான்.

என்று பணம் வசூலித்து அதற்காக கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைத்து இவனுக்கு சோறு போடக்கூடாது இந்தியா போன்ற நாட்டுக்கு கப்பலற்றி விடலாம் என்று தான் முடிவு செய்து அவனை கப்பலில் ஏற்றி இந்தியாவுக்கு அனுப்பினார்கள்

அவனுக்கு இளம் வயதிலேயே போதைப் பழக்கம் இருந்தது மூளை பாதிப்பு உள்ளானவன் இருமுறை தற்கொலைக்கு முயன்றும் அவன் சாகவில்லை அதன் பிறகு அவனே முடிவு செய்து விட்டான் நான் ஏதோ பெரிய காரியத்தை சாதிக்க தான் உயிரோடு இருக்கிறேன் என்று

மாவீரன் நெப்போலியன் போலவே இவனுக்கும் தொடர்ந்து வயிற்று வலி இருந்தது அதுக்காக அபினி ஓப்பியம் போன்ற போதைப் பொருட்களை தொடர்ந்து சாப்பிட்டு வந்தான் அது  

கடைசி காலம் வரை அவனுடவே ஒட்டிக்கொண்ட போதை பழக்கம்

கல்கத்தாவில் அன்றிருந்த இஸ்லாமிய கருவூலகத்தை கொள்ளையடித்து அதில் ஒரு பகுதியை கப்பலில் ஏற்றுக் கொண்டு வந்து இங்கிலாந்தில் பெரிய பண்ணை வீடு ஒன்றை கட்டினான் அது குறித்து விசாரணை லண்டனில் நடந்த போது வாங்கினதுல கொஞ்சம் விசாரணை அதிகாரிகளுக்கு கொடுத்து  விசாரணையில் இருந்து தப்பிச்சிட்டான்

1600 இங்கிலாந்தில் பிச்சைக்காரர்கள் அதிகமாக இருந்த காலம் அது அந்த நாடே பிச்சைக்காரனாக மாறி இருந்தது அப்போதைய ஆட்சியில் இருந்த மகாராணி இவனை போன்ற இளைஞர்களுக்கு எல்லாம் கப்பலில் போய் கொள்ளையடிக்க அதிகாரப்பூர்வ லைசென்ஸ் கொடுத்தார் கடலிலும் கொள்ளை அடித்தனர் சில நூறு பேர் போய் குட்டி தீவுகள் முதல் இந்தியா போன்ற பெரிய நாடுகள் வரை கொள்ளை அடிக்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள்

ராபர்ட் கிளைவ் இந்தியா வந்து இறங்கிய போது அவனுக்கு ஒரு நண்பன் இருக்கிறான் என்று அவன் முகவரியை எடுத்து வந்தான் ஆனால் அவனை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை மும்பை கல்கத்தா சென்னை என்று அலைந்து திரிந்தவனுக்கு கடைசியில் ஒரு லைப்ரரி வேலை கிடைத்தது அங்கு தான் சில முக்கியமான புத்தகங்களை எல்லாம் இவன் படித்தான் இந்தியாவில் இருக்கும் மன்னர்களுக்கும் மக்களுக்கும் இருக்கும் வேறுபாடு எதிரிகளோடு நேரடியாக சண்டை போடக்கூடாது ஜெயிக்க முடியாது குறுக்கு வழியில் பின்னாடி போய் தாக்க வேண்டும் என்பதையெல்லாம் இவன் அர்த்த சாஸ்திரத்தின் மூலம் படித்து தெரிந்து கொண்டான் அன்றைக்கு இங்கிலாந்தின் மேஜர் ஸ்ட்ரிஞ்சர் லாரன்ஸ் பதவி மிக்க ராணுவ தளபதியாக இருந்தார் அவருக்கு ஒரு பிரச்சனை வந்தபோது குறுக்கு வழியில் புகுந்து உதவி செய்த பிறகு நேரடியாக ராணுவத்துக்குள் புகுந்தான் ராபர்ட் கிளைவ் முதலில் அவனுக்கு கொடுக்கப்பட்ட வேலையில் தஞ்சாவூர் பகுதியை ஆண்டு கொண்டு இருந்த அன்றைய சிவாஜியின் வம்சாவளினரை உள்ளூர் மக்கள் எதிர்த்ததால் அதை அடக்குவதற்காக கேப்டன் கோல் தலைமையில் கிளம்பிய படை அந்த மக்களால் விரட்டி அடிக்கப்பட்டது இரண்டாவது முறை ·  சந்தா சாகிப் கூட்டணி: சந்தா சாகிப்பிற்கு ஆதரவாக பிரெஞ்சு ஆளுநர் டூப்ளே தலைமையிலான பிரெஞ்சுப் படைகளும், ஹைதராபாத் நிஜாம் முசாபர் ஜங்கும் கைகோர்த்தனர்.

முகமது அலி கூட்டணி: ஆற்காடு நவாப் அன்வாருதீனின் மகனான முகமது அலிக்கு ஆதரவாக ஆங்கிலேயக் கிழக்கிந்திய நிறுவனம் மற்றும் ஹைதராபாத் நிஜாம் நாசிர் ஜங் ஆகியோர் கைகோர்த்தனர்.

  ஆம்பூர் போர் (1749): இப்போரில் பிரெஞ்சுப் படைகளின் உதவியுடன் சந்தா சாகிப் ஆற்காடு நவாப் அன்வாருதீனைக் கொன்று, கர்நாடக நவாபாகப் பொறுப்பேற்றார். அன்வாருதீனின் மகன் முகமது அலி திருச்சி கோட்டைக்கு தப்பி ஓடினார்.

ஆற்காடு முற்றுகை (1751): திருச்சி கோட்டையில் முகமது அலியை சந்தா சாகிப்பின் படைகள் முற்றுகையிட்டபோது, பிரிட்டிஷ் தளபதி ராபர்ட் கிளைவ் வெறும் 500 வீரர்களுடன் சந்தா சாகிப்பின் தலைநகரான ஆற்காட்டைத் தாக்கி அதைக் கைப்பற்றினார். இது போரின் போக்கை மாற்றியது.  

ஆளும் மக்களுக்கும் வாழும் மக்களுக்கும் உள்ள வேற்றுமையை கண்டுபிடித்தான் இந்தியாவில் ஆங்கிலேயர் பிரித்தாலும் சூழ்ச்சியில் இவர்களை ஈசியாக பிடிக்க முடியும் என்பது அவனுக்கு புரிந்து விட்டது

தமிழ்நாட்டில் ஜமீன்தார்களுக்கும் அந்தப் பகுதியில் வாழும் மக்களுக்கும் உள்ள வேற்றுமையை மனதில் வைத்து கல்கத்தாவில் நடந்த Battle of Plassey பிளாசிப் போர் மிக முக்கியமானது இந்திய வரலாற்றில் அங்கே ஆட்சியில் இருந்த சிராஜ் உத்தவிலாவின் அவர் அவுரங்கச்பின் சொந்தக்காரன்

ஆங்கிலேயர்கள் வியாபாரம் செய்ய மட்டுமே அனுமதி கேட்டார்கள். அதனால் மும்பையிலும் கல்கத்தாவிலும் அவர்கள் பெரிய கோட்டைகளைக் கட்டுவதை அன்றிருந்த இஸ்லாமிய மன்னர்கள் விரும்பவில்லை.

1756-இல் நவாப் சிராஜ் உத்-தௌலா தனது படையை அனுப்பி கல்கத்தா கோட்டையைக் கைப்பற்றினார். உள்ளே சென்று பார்த்தபோது பெருமளவில் ஆயுதங்களும் வெடிமருந்துகளும் இருந்தன. "வியாபாரம் செய்ய வந்தவர்களுக்கு எதற்கு இவ்வளவு ஆயுதங்கள்?" என்ற கோபத்தில், 146 ஆங்கிலேயர்களை 14 அடிக்கு 18 அடி அளவுள்ள காற்று புகாத ஒரு சிறிய அறையில் அடைத்தார். மறுநாள் அதில் 123 பேர் மூச்சுத்திணறி இறந்துபோயினர். இதிலிருந்து தப்பிய ஒருவன் எழுதிய குறிப்பு இன்றளவும் வரலாற்றுப் பதிவாக உள்ளது.

ஆனால், பிற்காலத்தில் நடந்த 'பிளாசி போரை' (Battle of Plassey) நியாயப்படுத்துவதற்காக ஆங்கிலேயர்கள் இந்தச் சம்பவத்தைப் பெரிதுபடுத்திக் கூறினார்கள் என்ற கருத்தும் உண்டு. எனினும், ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவில் கால்ஊன்ற இந்த மரணங்களே முக்கியக் காரணமாக அமைந்தன.

சிராஜ்-உத்-தவ்லாவின் ராணுவத் தளபதியான மீர் ஜாபரை (Mir Jafar) கிளைவ் ரகசியமாகத் தொடர்பு கொண்டார். நவாப்பை வீழ்த்த உதவினால், அடுத்த வங்காள நவாப்பாக மீர் ஜாபரை உட்கார வைப்பதாக கிளைவ் ஆசை வார்த்தை கூறினார்

இந்த போரில் முக்கியமான ஒன்று நடந்தது அது வேறு மழைக்காலம் வெடிமருந்துகளை எல்லாம் மழையில் நனையாமல் பாதுகாக்க ராபர்ட் கிளைவ் பீரங்கி வெடிமருந்துகளை தார்பாய்கள் (Tarpaulins) கொண்டு மூடிப் பாதுகாத்தார்.  ஆனால் எதிர்த் தரப்பு பீரங்கி உள்ளே நிரப்ப வேண்டிய வெடி மருந்துகள் எல்லாம் மழையில் நனைந்து போனதால் குறைந்த அளவிலேயே இருந்த படையிடம் மாபெரும் படை தோற்று ஓட வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது உதவிக்கு வரவேண்டிய தளபதி ஓரமாக இன்று வேடிக்கை பார்த்தான் மீர் ஜாபர்

முக்கியமாக சிராஜ் ஊத்தவலாவின் ராணுவ தளபதியான நீர் ஜாபரை உறுதிமொழி கொடுத்து நிறைய பணமும் கொடுத்து துரோகம் செய்ய ஒத்துக்கொள்ள வைத்தான்

வங்காளத்தின் மிகப்பெரும் தொழிலதிபரும் வங்கியாளருமான ஜகத் சேத் (Jagath Seth) மற்றும் நவாப்பின் முக்கிய அதிகாரியான அமிசந்த் (Omichund) ஆகியோரை கிளைவ் லஞ்சம் கொடுத்துத் தன் வசப்படுத்தினார். நவாப்பின் சொந்த நிர்வாகமும், நிதி அமைப்பும் கிளைவுக்கு ஆதரவாகச் செயல்பட்டதால் சிராஜ்-உத்-தவ்லா முற்றிலும் தனிமைப்படுத்தப்பட்டார்.

ஒரு மனநோயாளி இந்தியாவில் இவ்வளவு ஆட்டம் போட்ட பிறகு 1774 ஆம் ஆண்டு தனது 49 வது வயதில் லண்டனில் உள்ள தனது வீட்டில் சின்ன பேனா கத்தி அதாவது பென்சில் சீவும் சிறிய கத்தியில் குரல்வலையை அறுத்துக் கொண்டு செத்துப் போயிட்டான் பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு ஏற்பட்ட அவமானத்தை தவிர்க்க உடல் அடையாளம் தெரியாத ஒரு ரகசியிடத்தில் எந்தவித அரசு மரியாதையும் இல்லாமல்  நள்ளிரவில் புதைக்கப்பட்டது

ராபர்ட் கிளைவ் இரண்டு முறை இங்கிலாந்தில் போய் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டுதான் மீண்டும் இந்தியாவில் நாசக்கார வேலைகளைச் செய்தான். 1753 இல் இருந்து 1756 வரை கிட்டத்தட்ட மூன்று ஆண்டுகள் இங்கிலாந்தில் ஓய்வு எடுத்தவன்.

மீண்டும் 1760 இல் இருந்து 1765 வரை இந்த 5 காலம் இங்கிலாந்தில் ஓய்வெடுத்தான். அப்போதுதான் இங்கிலாந்து மக்கள் ரொம்பக் கொண்டாடி, குறிப்பாக 1762-ல் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவி, கிழக்கு இந்திய கம்பெனி சேர்மன் சுல்லிவனுடன் ஏற்பட்ட தகராறு, போட்டிக்கு வேற ஆளை நிற்க வைத்து ஜெயிக்க வைக்கும் அளவுக்கு விளக்கெண்ணிய கம்பெனிகள் செல்வாக்கோடு இருந்தான் ராபர்ட்.

இந்த ராபர்ட் கிளைவுக்கு திருமணம் நடந்தது சென்னையில் உள்ள கோட்டையில் தான். இவன் வாழ்க்கை வரலாறு எல்லாம் கோட்டையில் இருக்கிற புத்தகத்தில் பத்திரமாக இருக்கிறது.

இவனுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான் சென்னையில் தான். சரியான இடைவெளிக்குப் பிறகு அவனும் சென்னைக்கு கவர்னராக வருகிறான். அவன் பெயர் எட்வர்ட் கிளைவ். 1799 முதல் 1803 ஆகஸ்ட் வரை கவர்னராக இருக்கும் போது தான் தென்னிந்தியாவின் பெரும் புரட்சியாளர்கள் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன், மருது பாண்டியர்கள், ஊமத்துறை, விருப்பாட்சி கோபால் நாயக்கர், துந்தாஜி வாக், மணப்பாறை லட்சுமி நாயக்கர், தேவனாம்பட்டி பூஜை நாயக்கர் இவர்களைக் கொலை செய்தது கூட மன்னிக்கலாம். ஆனால் அவர்களின் குடும்பத்தினரை, குழந்தைகளை நாடு கடத்தி, அவர்கள் எங்கே இருக்கிறார்கள்? உயிரோடு இருக்கிறார்களா? என்பதை கூடத் தெரிய முடியாத அளவுக்கு தீவுகளில் ஆதிவாசிகளைப் போல வாழச் செய்தான். அதையெல்லாம் ஆய்வு செய்து எழுதி இருக்கிறார்கள். படிக்கும் போது மனம் வலிக்கிறது. எது மரியாதை? அந்தக் குழந்தைகள் ஏன் நாடு கடத்தப்பட்டு அனாதைகளாக, காலில் மிகப்பெரிய சங்கிலி, ஒரு இரும்புக் குண்டு, நினைத்தே பார்க்க முடியாத கொடுமைகளைச் செய்து இருக்கிறார்கள்.

திப்பு சுல்தான் சுற்றி இருந்த அத்தனை பேர் துணையோடு கூட இருந்தவனை முதுகில் குத்திக் கொல்ல வைத்ததும் இந்த ராபர்ட் கிளைவ் மகன் தான். இவன் சென்னையை விட்டு எந்த ஊருக்கும் சென்றதில்லை. உத்தரவு மட்டுமே போடுவான். அந்த அளவு இந்த மக்களைக் குறித்து அப்பன் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறான். போர்க்களத்தையே பார்த்திராத எட்வர்ட் கிளைவ்.

 

16, ஒரு மன்னர் குடும்பத்தில் நடந்த அதிர்ச்சியான சம்பவம்!

ஒருவரை கொலை செய்யும் அளவுக்கு மனதளவில் மாற்ற வேண்டுமென்றால், அவரை உளவியல் ரீதியாகத் தாக்க வேண்டும். அதற்கு ஒரு உதாரணமாக, 17ஆம் நூற்றாண்டில் ராமநாதபுரம் மன்னர் குடும்பத்தில் நடந்த  இந்தச் சம்பவத்தைச் சொல்லலாம். இந்த சம்பவத்தைப் பொதுவாக பலரும் அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

ராமநாதபுரம் சமஸ்தானத்தை விஜய ரகுநாத சேதுபதி கி.பி. 1710 முதல் 1725 வரை ஆட்சி செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

“சேதுபதி” என்ற பட்டம், ராமேஸ்வரம் மற்றும் ராமர் சேதுவின் பாதுகாவலர் என்ற பொருளைக் கொண்டது.

அந்தக் காலத்தில் வடஇந்தியாவிலிருந்து சன்னியாசிகள், துறவிகள் போன்றோர் ராமேஸ்வரத்திற்கு வருவார்கள். அவர்களிடம் பணம் இருக்காது. வெறுங்கையுடன் நடந்து வரும் அவர்களுக்கு வழியில் உணவு வழங்குவதற்காக பல சத்திரங்கள் இருந்தன.

அப்படி வந்த சில சன்னியாசிகளிடம், மன்னரின் மருமகனான தண்டபாணி என்பவர் ஒரு பணம் வசூலித்ததாக மன்னருக்குத் தகவல் கிடைத்தது. ஒரு பணம் என்பது அக்காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட நாணய அலகு.96 paisa

மன்னர் மாறுவேடத்தில் சென்று அந்தத் தகவலைத் தானே உறுதி செய்ததாக கூறப்படுகிறது.

இதனால் கோபமடைந்த மன்னர், தனது இரண்டு மகள்களான சீனி நாச்சியார் மற்றும் லட்சுமி நாச்சியார் ஆகியோரை அழைத்தார்.

யார் குற்றம் செய்தார் என்பதை முதலில் சொல்லாமல்,
“சிவதுரோகம் செய்த ஒருவருக்கு என்ன தண்டனை கொடுக்க வேண்டும்?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள் சிரச்சேதம், அதாவது தலையைத் துண்டிப்பது போன்ற கடுமையான தண்டனை வழங்கலாம் என்று கூறியதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

மன்னர் மீண்டும், “அவர் நமக்கு மிகவும் வேண்டியவராக இருந்தால் என்ன செய்வது?” என்று கேட்டார்.

அதற்கும் அவர்கள், “யாராக இருந்தாலும் குற்றம் செய்திருந்தால் தண்டனை வழங்க வேண்டும்” என்று கூறியதாகக் கூறப்படுகிறது.

அதன் பிறகுதான் மன்னர் உண்மையை அவர்களிடம் தெரிவித்தார்:

“நீங்கள் இருவரும் ஒரே கணவனைப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். அந்தக் குற்றத்தைச் செய்தவர் உங்கள் கணவரான தண்டபாணிதான்.”

இதைக் கேட்டதும் இருவரும் அதிர்ச்சியடைந்தனர்.

பின்னர், கணவன் இறந்தால் தாங்களும் உடன்கட்டை ஏற வேண்டும் என்று அவர்கள் மன்னரிடம் அனுமதி கேட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. அதற்கும் மன்னர் அனுமதி அளித்ததாக இந்த வரலாற்றுச் சம்பவம் கூறுகிறது.

ஆனால் உடன்கட்டை ஏறும் ஏற்பாடுகளைச் செய்வதற்கு நேரம் இல்லாததால், அவர்கள் திரும்பிச் செல்லும் வழியிலேயே வைக்கோல் நிரப்பப்பட்ட இடத்தில் தீ வைத்து, அதற்குள் குதித்து உயிரை மாய்த்துக் கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

அந்த சம்பவத்துடன் தொடர்புடைய இடங்களே பின்னர் “அக்கா மடம்” மற்றும் “தங்கச்சி மடம்” என்று அழைக்கப்பட்டதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

மன்னரின் குடும்பத்திலேயே நடந்ததாகக் கூறப்படும் இந்தச் சம்பவம், அந்தக் காலத்தில் நிலவிய அரச குடும்பக் கட்டுப்பாடுகள், தண்டனை முறைகள் மற்றும் சமூக நம்பிக்கைகள் எவ்வளவு கடுமையாக இருந்தன என்பதைப் பற்றி சிந்திக்க வைக்கிறது.

இன்றும் ஊழல் மற்றும் அரசியல் பற்றி நாம் பேசும்போது, வரலாற்றில் நடந்த சம்பவங்களைப் புரிந்துகொண்டு, அவற்றை விமர்சனமாக ஆராய்வது அவசியம்.

17, ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில், சினிமா கண்டுபிடிக்கப்படுவதற்கு முன்பு, நாடக உலகம் தான் மிகப்பெரிய ஈர்ப்பாக இருந்தது. அமெரிக்காவிலும் தமிழ்நாட்டிலும் தான் நாடகங்கள் பெரிதும் கொண்டாடப்பட்டன. அதற்குக்காரணம், ஒலிபெருக்கி இல்லாமலேயே 'ஐந்து கட்டை'யில் பாடும் அளவுக்குக் குரலமைப்பும், ஹார்மோனியம் என்ற கருவியைக் கால்களாலும் இயக்கும் அளவுக்குப் பயிற்சியும் பெற்றிருந்ததுதான்.

இஸ்லாமியரான டி. எம். காதர் பாட்ஷா, இயல்பில் திருச்சி உறையூரைச் சேர்ந்தவர். அன்றைக்குத் தஞ்சாவூர், திருச்சி எல்லாம் ஒன்றாக இருந்த காலம். அது நாடக உலகின் உற்பத்தி நகரம்; இசைக்கருவிகளின் உற்பத்தியும் அங்குதான்.

இவரைப் பற்றிப் பலரும் அறியாத செய்தி என்னவென்றால்: 1900-களில் கே. எஸ். தேவுடு ஐயர், கே. எஸ். செல்லப்பா ஐயர், எஸ். ஜி. கிட்டப்பா, டி. எம். மருதப்பா, பி. எம். ரத்னாபாய், பெண் குரலில் பாடும் எஸ். எஸ். சாரதாம்பாள், கே. பி. சுந்தராம்பாள் போன்றோர் 'ராஜபார்ட்' என்று சொல்லக்கூடிய கதாநாயகன், கதாநாயகிகளாகப் புகழின் உச்சியில் இருந்த காலம். அப்போது பின்னணியில் ஹார்மோனியம் வாசிக்கும் ஒருவர், பெரிய ஹீரோ அந்தஸ்துக்கு மாறியது அவருடைய திறமையினால்தான்.ஒரு கட்டத்தில், சுதந்திரப் போராட்டத்திற்கு நிதி திரட்ட நாடகம் போட்டார்கள். நிதி போதவில்லை. இவரை அழைத்துவந்து ஹார்மோனியக் கச்சேரி நடத்திய பிறகே போதிய நிதி கிடைத்தது. இவர் சுதந்திரத்திற்காகப் பாடியதால், ஆங்கில அரசு இவர் மீது பொய் வழக்கு போட்டு ஆறு மாதம் தண்டனை வழங்கியது. "அபராதத்தைக் கட்டினால் வெளியே விட்டுவிடுகிறோம்" என்று சொன்னார்கள். அபராதத்தைக் கட்ட இரண்டு பேர் தயாராக இருந்தார்கள்; ஆனால் "வேண்டாம்" என்று மறுத்து, ஆறு மாதத்தைச் சிறையிலேயே கழித்தார்.

அப்போதும் சிறைக்குள் சுதந்திரப் போராட்டத்தைப் பற்றிய பாடல்களைப் பாடிக்கொண்டிருந்ததால், அவர் மீது பொய்யான கொலைக் குற்றம் சாட்டி மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. தண்டனையை நிறைவேற்ற வேண்டிய அதிகாரி, "உங்கள் கடைசி ஆசை என்ன?" என்று கேட்டார். "நான் ஹார்மோனியத்தில் முருகனைப் பற்றி ஒரு பாடல் பாட வேண்டும்" என்றார். ஹார்மோனியம் வரவழைக்கப்பட்டது.

"சுருளிமலைமேவும் சீலா – உன்னைத் தோத்தரித்தேன் சுப்பிரமணியவேலா..." (சில குறிப்புகளில் 'சுருளிமலை மேல் உலவும் வேலா' என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது)

இவர் பாடியதைக் கேட்டு அனைவரும் மெய்மறந்து நின்றதால், தண்டனையை நிறைவேற்ற வேண்டிய நேரமும் கடந்துவிட்டது. இதனால் தூக்குத் தண்டனை தற்காலிகமாக நிறுத்தப்பட்டு, நீதிபதிக்குத் தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது. சிறை அதிகாரிகள் நடந்தவற்றை நீதிபதியிடம் சொல்ல, அவரும் மீண்டும் நீதிமன்றத்திற்கு அவரை அழைத்து, அதே பாடலைப் பாடச் சொல்லிக் கேட்டார். "இப்படி ஒரு பாடலைப் பாடுகின்ற ஒரு மனிதன் கொலை செய்திருக்க வாய்ப்பில்லை" என்று கூறி அவரை விடுதலை செய்தார்.

அப்போது அந்த நீதிபதி தனது தீர்ப்பில் எழுதினார்: "இவ்வளவு தெய்வீகமாகப் பாடி, உள்ளத்தை உருக்கும் ஒருவரால் நிச்சயம் எந்த ஒரு கொடூரமான குற்றத்தையும் செய்ய முடியாது. இவரைத் தண்டிப்பது இசையையே தண்டிப்பதற்குச் சமம்!"

இது குறித்து யாரும் பேசுவதில்லை, ஏன்?

 

இந்தியாவின் முதல் கல்வி அமைச்சர்:

இந்தியாவின் முதல் கல்வி அமைச்சரைப் பற்றி பலருக்கும் முழுமையாகத் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

·        இயற்பெயர் மற்றும் புனைப்பெயர்: இவரது இயற்பெயர் சையத் குலாம் முகைதீன் அகமது பின் கைருதீன் என்பதாகும். "ஆசாத்" என்பது இவரது புனைப்பெயராகும்.

·        பெயரின் பொருள்: "அபுல் கலாம்" என்றால் தமிழில் "பேச்சுகளின் அரசன்" என்றும், "ஆசாத்" என்றால் "விடுதலை" அல்லது "சுதந்திரம்" என்றும் பொருளாகும்.

·        பிறப்பும் கல்வியும்: இவர் சவூதி அரேபியாவில் உள்ள மெக்காவில் பிறந்தார்; பின்னர் இந்தியாவில் குடியேறினார். இவர் வழக்கமான பள்ளிக்குச் சென்று படித்ததில்லை. வீட்டிலேயே தங்கி இஸ்லாமியக் கல்வி மற்றும் தேவையான பிற துறைகளையும் திறம்படக் கற்றுக்கொண்டார்.

·        அரசியல் வருகை: 1923-ஆம் ஆண்டு, தனது 35-வது வயதிலேயே காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவராகத் தேர்வாகிப் பெரும் செல்வாக்குப் பெற்றார்.

·        பாரத ரத்னா விருது நிராகரிப்பு: 1954-ஆம் ஆண்டு இவருக்குப் 'பாரத ரத்னா' விருது அறிவிக்கப்பட்டபோது, "விருது வழங்குபவர்களும் நாமே, அதை வாங்குபவர்களும் நாமே என்ற நிலை இருப்பது சரியல்ல" எனக் கூறி அதனை ஏற்க மறுத்துவிட்டார். (பின்னர் 1992-ஆம் ஆண்டு இவருக்கு மரணத்திற்குப் பின் பாரத ரத்னா விருது வழங்கி கௌரவிக்கப்பட்டது).

·        சொந்த பந்தம்: புகழ்பெற்ற பாலிவுட் நடிகர் அமீர் கான், இந்த முதல் கல்வி அமைச்சரின் நெருங்கிய உறவினர் ஆவார்.