சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு இந்திய அரசியலில் தலித் தலைவர்கள் எப்படி நடத்தப்பட்டார்கள் ஒரு பார்வை

 Lion Raja Ganesan 

அந்த காலத்தில் பம்பாய் வடக்கு தொகுதி “இரட்டை உறுப்பினர் தொகுதி” ஆக இருந்தது. அதாவது மக்கள் இரண்டு வாக்குகள் போடலாம் —
ஒரு பொதுத் தொகுதி வேட்பாளருக்கு,
ஒரு தலித் தொகுதி வேட்பாளருக்கு.

அம்பேத்கர் தலித் தொகுதியில் போட்டியிட்டார். அவருக்கு எதிராக காங்கிரஸ், அவரோடு நீண்ட காலம் இருந்த நாராயண் கஜ்ரோல்கரை நிறுத்தியது. ஆனால் அம்பேத்கர் பின்னர் கூறியது என்னவென்றால்:

“என்னை தோற்கடித்ததில் காங்கிரஸ் மட்டும் காரணமில்லை; டாங்கே செய்த அரசியல் மிகப் பெரிய காரணம்” என்பதே.

கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் டாங்கே என்ன செய்தார் என்றால்:

“உங்கள் இரண்டு வாக்குகளையும் எனக்கே போடுங்கள்” என்று பிரச்சாரம் செய்தார்.
ஆனால் சட்டப்படி ஒரே வேட்பாளருக்கு இரண்டு வாக்குகள் போட்டால் அதில் ஒரு வாக்கு செல்லாது ஆகிவிடும் என்பது அவருக்குத் தெரியும்.

அதன் விளைவு என்ன?

ஆயிரக்கணக்கான வாக்குகள் வீணானது.
அந்த வாக்குகள் அம்பேத்கருக்கு சென்றிருக்க வாய்ப்பு இருந்தது.
அம்பேத்கர் கணக்குப்படி சுமார் 39,000 வாக்குகள் இவ்வாறு செல்லாமல் போனது. அதில் பாதியாவது கிடைத்திருந்தால் அவர் வெற்றி பெற்றிருப்பார்.

இதனால் அம்பேத்கர்,
“டாங்கே திட்டமிட்டு என்னை தோற்கடிக்க முயன்றார்” என்று குற்றம் சாட்டினார்.

அம்பேத்கர் ஏற்கனவே டாங்கேவை “பிராமண கம்யூனிஸ்ட்” என்று விமர்சித்திருந்தார். காரணம், தொழிலாளர் அரசியல் பேசினாலும் சாதி ஒழிப்பில் உண்மையான அக்கறை இல்லை என்று அவர் கருதினார்.

இதோடு மட்டும் இல்லாமல், அம்பேத்கர் தனது கடிதங்களில்:

“டாங்கேவும் சாவர்க்கரும் சேர்ந்து என்னை தோற்கடிக்க சதி செய்தனர்” என்றும் எழுதியிருக்கிறார்.

அதாவது அம்பேத்கரின் பார்வையில்:

• காங்கிரஸுக்குள் இருந்த சில சனாதன மனநிலையினர்,
• Vinayak Damodar Savarkar ஆதரவாளர்கள்,
• சில கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்கள்

இவர்கள் அனைவருக்கும் அம்பேத்கர் ஒரு சிரமமான மனிதர்.
ஏனெனில் அவர் சாதி, இந்து சமூகம், பெண்கள் உரிமை, சமத்துவம் ஆகியவற்றில் மிகவும் தீவிரமான மாற்றங்களை கோரினார்.

அதற்கு மிகப் பெரிய உதாரணம் “இந்து சட்ட மசோதா”.

அம்பேத்கர் என்ன விரும்பினார்?

• பெண்களுக்கு சொத்து உரிமை,
• விவாகரத்து உரிமை,
• மறுமணம் உரிமை,
• பெண்களுக்கு சம உரிமை

இவற்றை சட்டமாக்க வேண்டும் என்றார்.

ஆனால் அந்தக் கால சனாதன சக்திகள் அதற்கு கடுமையாக எதிர்த்தன.
காங்கிரஸுக்குள் வெளியில் ஆதரவு இருந்தாலும், உள்ளே சிலர் அந்த மசோதாவை மெதுவாக தடுத்து நிறுத்தினர்.
விவாதம் நீட்டிக்கப்பட்டது.
சட்டம் நிறைவேறாமல் கிடப்பில் போடப்பட்டது.

இதனால் அம்பேத்கர் மிகவும் மனவேதனை அடைந்தார்.
“இந்த மசோதாவை கொன்றுவிட்டார்கள்” என்று கூட அவர் எழுதியுள்ளார்.

இறுதியில்:

• சமூக நீதி பற்றிய அவரது கனவுகள் தடுக்கப்பட்டன,
• அரசியலில் தனிமைப்படுத்தப்பட்டார்,
• தேர்தலில் தோற்கடிக்கப்பட்டார்,
• பின்னர் நேரு அமைச்சரவையிலிருந்து ராஜினாமா செய்தார்.

அம்பேத்கரின் வாழ்க்கை நமக்கு சொல்லுவது:

அவருக்கு எதிராக இருந்தவர்கள் ஒரே கட்சியினர் மட்டும் அல்ல;
சாதி ஆதிக்கம் காக்க விரும்பிய பல்வேறு அரசியல் சக்திகளும் இருந்தன என்பதே. 

ஆரம்ப கால தலித் முதல்வர்கள்

Damodaram Sanjivayya

1960ஆம் ஆண்டு ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் முதலமைச்சராக ஆனவர்.
இந்தியாவின் முதல் தலித் முதலமைச்சர் என்ற வரலாற்றுப் பெருமை இவருக்கே உண்டு. காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்தார். ஆனால் சுமார் இரண்டு ஆண்டுகள் மட்டுமே பதவியில் இருந்தார். கட்சியின் உள்அதிகார அரசியல் காரணமாக அவர் நீக்கப்பட்டார்.

இதிலிருந்து தெரிய வந்தது என்னவென்றால் — தலித் தலைவர்களை உயர்ந்த பதவிக்கு கொண்டு வந்தாலும், அவர்களுக்கு நீண்ட கால சுதந்திரமான அதிகாரம் கொடுக்க அரசியல் அமைப்புகள் தயங்கின. 1960 ஜனவரி 11 முதல் 1962 மார்ச் 12 வரை ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் இரண்டாவது முதலமைச்சராகப் பதவி வகித்தவர். இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் முக்கியப் பிரமுகரான இவர், இந்தியாவின் முதலாவது தலித் முதலமைச்சர் என்ற வகையில் வரலாற்றில் இடம்பிடித்தார்.

Bhola Paswan Shastri

பீகாரின் முக்கிய தலித் தலைவர். மூன்று முறை முதலமைச்சராக இருந்தார். ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் சில மாதங்கள் அல்லது குறுகிய காலமே பதவியில் இருந்தார்.

• மார்ச் 1968 – ஜூன் 1968
• ஜூன் 1969 – ஜூலை 1969
• ஜூன் 1971 – ஜனவரி 1972

அவருடைய ஆட்சிகள் பெரும்பாலும் கூட்டணி அரசியல் மற்றும் அதிகாரப் போட்டியால் வீழ்ந்தன.

அவர் “சாஸ்திரி” என்ற சாதி அடையாளப் பெயரை வைத்திருந்தது, வடஇந்திய அரசியலில் சாதி அடையாளம் எவ்வளவு ஆழமாக இருந்தது என்பதை காட்டுகிறது.

Ram Sundar Das

ஜனதா கட்சியைச் சேர்ந்தவர். பீகார் முதலமைச்சராக இருந்தார். ஆனால் ஓராண்டைத் தாண்டிய நிலையான ஆட்சி அமைக்க முடியவில்லை. உள்கட்சி மோதல்கள் மற்றும் கூட்டணி அரசியல் அவரை பாதித்தது  இவர் பீகாரின் 15-வது முதலமைச்சராகப் பணியாற்றினார். ஏப்ரல் 21, 1979 முதல் பிப்ரவரி 17, 1980 வரை, பத்தே மாதங்கள் நீடித்த ஒரு குறுகிய காலத்திற்கு, இவர் ஜனதா கட்சி அரசாங்கத்தை வழிநடத்தினார்.

Jagannath Pahadia

ராஜஸ்தானின் முதல் தலித் முதலமைச்சர். காங்கிரஸ் கட்சியைச் சேர்ந்தவர். ஆனால் ஓராண்டு கூட பதவியில் நீடிக்கவில்லை. பின்னர் மாநில ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார் 

வடஇந்திய தலித் அரசியலின் பெரிய மாற்றம்

Kanshi Ram

இந்திய தலித் அரசியலில் மிகப் பெரிய மாற்றத்தை உருவாக்கியவர்.
“பகுஜன்” என்ற கருத்தை கொண்டு வந்து, தலித்–பின்னடைந்தோர்–சிறுபான்மையினர் கூட்டணியை உருவாக்க முயன்றார்.

அவர் தொடங்கிய Bahujan Samaj Party வடஇந்திய அரசியலில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

கன்சிறாம் ஆரம்பித்த பகுஜன் சமாஜ் பார்ட்டி பிஜேபிக்கு ஸ்லீப்பர்சலாக இந்தியா முழுவதும் வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறது

Mayawati

கன்ஷிராமின் அரசியல் வாரிசு.
உத்திரப் பிரதேசத்தில் நான்கு முறை முதலமைச்சராக இருந்தார். இது இந்திய தலித் அரசியலில் மிகப் பெரிய சாதனை.

ஆனால் அவருடைய அரசியல் பல கட்டங்களில் Bharatiya Janata Party உடன் கூட்டணி வைத்தது. இதை பல விமர்சகர்கள் “பகுஜன் அரசியலின் தளர்ச்சி” என்று கூறினார்கள்.

மற்றொரு பக்கம், அவரது ஆதரவாளர்கள் கூறுவது:

• தலித் ஒருவர் முழு அதிகாரத்துடன் ஆட்சி செய்ததே வரலாற்று முன்னேற்றம்.
• உத்தரப் பிரதேசத்தில் சட்டம்-ஒழுங்கை வலுப்படுத்தினார்.
• தலித் நினைவுச்சின்னங்கள், கல்வி மற்றும் வேலை வாய்ப்புகளில் கவனம் செலுத்தினார்.

அதனால் மாயாவதி பற்றிய மதிப்பீடு இந்திய அரசியலில் இன்னும் விவாதத்திலேயே உள்ளது. 

மகாராஷ்டிரா மற்றும் பிற மாநிலங்கள்

Sushilkumar Shinde

மகாராஷ்டிராவின் தலித் முதலமைச்சர். காங்கிரஸ் கட்சியைச் சேர்ந்தவர். குறுகிய காலமே முதல்வராக இருந்தார். பின்னர் மத்திய அமைச்சராகவும், மாநில ஆளுநராகவும் பணியாற்றினார்.

Jitan Ram Manjhi

பீகாரில் முதல்வராக நியமிக்கப்பட்டார். ஆனால் கட்சியின் உள்அதிகாரப் போட்டியில் விரைவில் பதவியிழந்தார். பின்னர் தனிக் கட்சி தொடங்கினார்.

Charanjit Singh Channi

பஞ்சாபின் முதல் தலித் முதலமைச்சர். ஆனால் தேர்தலுக்கு முன் குறுகிய காலமே பதவியில் இருந்தார். பின்னர் காங்கிரஸ் தேர்தலில் தோல்வியடைந்தது.

தேசிய அளவிலான தலித் தலைவர்கள்

K. R. Narayanan

இந்தியாவின் முதல் தலித் ஜனாதிபதி. மிகவும் கல்வியறிவு மிக்கவர். வெளிநாட்டு தூதராகவும் பணியாற்றியவர். ஜனாதிபதி பதவியை மரியாதையுடனும் அரசியல் சமநிலையுடனும் கையாள்ந்தார் என்று பலர் பாராட்டுகின்றனர். 

Ram Nath Kovind

தலித் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். Bharatiya Janata Party ஆதரவுடன் ஜனாதிபதியானார்.
விமர்சகர்கள் கூறுவது:

• அவர் சுயாதீனமாக செயல்படவில்லை.
• ஆளும் அரசின் முடிவுகளை மட்டுமே ஏற்றார்.

ஆனால் ஆதரவாளர்கள் கூறுவது:

• சாதாரண பின்னணியில் இருந்து ஜனாதிபதியாக உயர்ந்தது சமூக முன்னேற்றத்தின் குறியீடு. 

Mallikarjun Kharge

தற்போது Indian National Congress கட்சியின் தலைவர். நீண்ட கால பாராளுமன்ற மற்றும் அமைச்சரவை அனுபவம் கொண்டவர். ஆனால் “உண்மையான அதிகாரம் அவரிடம் உள்ளதா?” என்ற கேள்வி அரசியல் விமர்சனங்களில் தொடர்ந்து எழுகிறது. 

Ram Vilas Paswan

பீகாரின் மிகப்பெரிய தலித் தலைவர்களில் ஒருவர். பல மத்திய அரசுகளில் அமைச்சராக இருந்தார்.
அதிக வாக்கு வித்தியாசத்தில் வென்ற தலைவராகவும் பெயர் பெற்றவர்.

ஆனால் அவர் பல கட்சிகளுடன் கூட்டணி வைத்ததால்:

• “அதிகார அரசியல்”
• “கொள்கை தளர்ச்சி”
  என்ற விமர்சனங்களும் வந்தன. 

Bangaru Laxman

பாஜக தேசிய தலைவரான முதல் தலித் தலைவர். பின்னர் லஞ்ச விவகாரத்தில் சிக்கினார். அந்த சம்பவம் இந்திய அரசியலில் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

அவரது ஆதரவாளர்கள் கூறியது:

• அவர் திட்டமிட்டு சிக்கவைக்கப்பட்டார்.
• கட்சிக்குள் அவருக்கு முழு ஆதரவு இல்லை. 

தென்னகம் மற்றும் தமிழகத்தின் வேறுபாடு

தமிழகத்தில் சமூகநீதி அரசியல் மிகவும் வலுவாக வளர்ந்தது.
Periyar E. V. Ramasamy, திராவிட இயக்கம், இடஒதுக்கீடு, சாதி எதிர்ப்பு அரசியல் போன்றவை சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்தின.

இதனால்:

• தலித் அடையாளத்தை மட்டும் கொண்டு அரசியல் செய்யாமல்,
• “சமூகநீதி” என்ற பெரிய அரசியல் மொழி உருவானது.

ஆனால் அதே சமயம் தமிழகத்திலும் தலித் கட்சிகள் முழு அதிகாரத்தைப் பெறவில்லை என்பது உண்மை.

Thol. Thirumavalavan

தமிழகத்தில் முக்கிய தலித் தலைவர். சாதி வன்முறை, மனித உரிமை, சமூகநீதி போன்ற விஷயங்களில் தொடர்ந்து குரல் கொடுத்தவர்.

அவரைப் பற்றியும் இரண்டு பார்வைகள் உள்ளன:

• ஆதரவாளர்கள்: தெளிவான சமூகநீதி அரசியல் செய்கிறார்.
• விமர்சகர்கள்: பெரிய கூட்டணி அரசியலில் சிக்கி விட்டார்.
• 
  
•  

மொத்தமாக என்ன புரிகிறது?

இந்தியாவில் தலித் தலைவர்கள் உயர்ந்த பதவிக்கு வந்திருக்கிறார்கள். ஆனால்:

• நீண்ட கால அதிகாரம் பலருக்கு கிடைக்கவில்லை.
• கட்சிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தனர்.
• கூட்டணி அரசியல் அவர்களை பலவீனப்படுத்தியது.
• சாதி அமைப்பு இன்னும் அரசியலை பாதிக்கிறது.
• சிலர் கொள்கை அரசியலை விட்டும் அதிகார அரசியலுக்குச் சென்றார்கள்.

அதே நேரத்தில்:

• அவர்கள் வந்ததே இந்திய ஜனநாயகத்தின் மாற்றத்தையும் காட்டுகிறது.
• கல்வி, இடஒதுக்கீடு, சமூக இயக்கங்கள் இல்லாமல் இந்த முன்னேற்றம் சாத்தியமாகியிருக்காது.

இந்த வரலாறு முழுக்க “ஏமாற்றம்” மட்டுமல்ல; “போராட்டம், முன்னேற்றம், சமரசம், தடைகள்” ஆகிய அனைத்தும் கலந்து இருக்கும் சிக்கலான அரசியல் வரலாறு.