மன்னர்கள் வீழ்ந்த கதை political science - Lion Raja Ganesan

Political science

1. Liberal Democracy

2. Emergent Democracy

3. Communism

4. Nationalistic Socialism

5. Authoritarian Nationalism

6. Military Authoritarianism

7. Absolutism

அரசியல் விஞ்ஞானம் மன்னர் ஆட்சியில் இருந்து மக்களாட்சிக்கு மாறிய சில வரலாறுகள்

https://www.russianlegitimist.org/simeon

ஐரோப்பாவில் முதல் உலகப்போரில் சில சாம்ராஜ்யங்கள் காணாமல் போனது, இரண்டாவது உலகப் போரில் கிட்டத்தட்ட மன்னராட்சி முழுவதும் ஒழிக்கப்பட்டது ஆனால்

பல்கேரியா நாட்டில் கம்யூனிஸ்ட் புரட்சிக்கு பிறகு அங்கிருந்து 1946 காலகட்டத்தில் மன்னர் சின்ன வயதில் நாடு கடத்தப்பட்டார் ஆனால் மீண்டும்

ஜனநாயக முறைப்படி 2001 முதல் 2005 வரை பல்கேரியாவின் பிரதமராக இருந்தார் இதுதான் அரசியலில் வினோதம்

சிமியோன் II, பல்கேரியர்களின் ராஜா

https://tndalu.ac.in/econtent/44_Political_Science.pdf  

அமெரிக்காவுக்கு எப்படி ஜார்ஜ் வாஷிங்டன் ஒரு சிற்பி மாதிரி 8 ஆண்டுகளில் எல்லா கட்டுமானங்களையும் உருவாக்கினார், அவருக்கு ஒரு படி மேலே பிரான்ஸ் வரலாற்றில் மூன்றாம் லூயிஸ் நெப்போலியன் இவர் முதல் நெப்போலியனுக்கு சொந்தக்காரர்

மன்னர் ஆட்சி எல்லாம் ஒளிந்து ஜனநாயகம் ஒரு வழியாக ஏன் அப்படி சொல்றேன்னா

1201 உறுப்பினர்கள் அதாவது நம்ம ஊர் எம் எல் ஏ மாதிரி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்கள் அவர்களில் 201 பேர் பிரபுக்கள்   300 பேர் பாதிரியார்கள்

மீதம் 610 பேர் பொதுமக்கள் என்ற சில குறு பணக்காரர்கள் விவசாயிகள் வியாபாரிகள்

இவங்க எல்லாம் சேர்ந்து மீண்டும் முடியாட்சி வரவேண்டும் என்று தான் சொன்னார்கள் நிற்க நெப்போலியனுக்கு வருவோம்

1848 இல் முறைப்படி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரே ஜனாதிபதி மூன்றாம் நெப்போலியன்

அன்றைக்கு இருந்த சூழலில் இந்தப் பதவி ஒருமுறை மட்டுமே இரண்டாம் முறை தேர்ந்தெடுக்க முடியாது என்பதால் அவருக்கு ஆதரவாக இருந்த வலதுசாரிகள் ஆதரவோடு மீண்டும் தன்னை பிரான்ஸ் அரசனாக முடிசூட்டிக் கொண்டார்,

இது வரலாற்றின் விந்தையான நிகழ்வு உண்மையில் இவர் மீது மரியாதை வருகிறது

நிறைய சீர்திருத்தங்கள் இத்தாலிக்கு ஆதரவாக காலனி நாடுகள் விரிவாக்கம் பிரான்ஸ் என்ற நாட்டை அழகியலாக கட்டமைத்தது இவருக்கு பெரும் பங்கு உண்டு. பாரிஸ் நகரம் இவரால் கட்டமைக்கப்பட்டது மிகப்பெரிய தெருக்கல் ரயில்வே எல்லாம் இவர்காலத்தில்  உருவாக்கப்பட்டவை தான் கிட்டத்தட்ட 22 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்திருக்கிறார் முதலாம் நெப்போலியன் எப்படி ரஷ்யா போரில் தோற்றாரோ அப்படி இவரும் ஒரு போர் தோல்விக்கு பிறகு நாடு கடத்தப்பட்டு ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

இப்போ ஏன் நெப்போலிய பத்தி பேசுறேன்னா அவன் ஜனநாயக முறைப்படி ஜனாதிபதியா ஆனாலும் இன்னும் செய்ய வேண்டி இருக்கிறது அதை இந்த வலதுசாரிகள் செய்ய விட மாட்டார்கள் அவர்களோடு கொஞ்சம் காம்ப்ரமைஸ் பண்ணிக்கொண்டு எல்லாத்தையும் உருவாக்கினார்

பிரஞ்சு புரட்சி அது குறித்த வரலாற்றுப் பதிவுகள் மிகத் தெளிவாக  இருக்கிறது 14ஆம் லூயி கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு எதிரான    ப்ராட்டஸ்டண்ட் கருத்தியல் உள்ளவர்களை அழித்தொழிக்க  முயன்றார் அது நடக்கவில்லை அதன் பிறகு வந்த அவருடைய  கொள்ளு பேரன்  பதினாறாம் லூயி

அமெரிக்க உள்நாட்டு போரில் கலந்து கொண்ட போராளிகளுக்கு  சம்பளம் கொடுக்க காசு இல்லை அப்போதும் பிரான்ஸ் அதிபர் ஏழை மக்களிடம் இருந்துதான் வரி வசூல் செய்ய எண்ணினார்  அரிஸ்டோகரக்ட் என்கிற மேட்டு குடிகளிடம் எப்போதும்  அவர் வரி வசூலித்தது இல்லை, 

இதுகுறித்து எழுதிய ஒரு ஆங்கில கவிஞன் இப்படிச் சொல்கிறான்  பல்லக்குத் தூக்கும் மக்களிடம் இருந்து மேலும் மேலும் கசக்கிப்          பிழியும் வழிமுறை தான் பதினாறாம் லூயி எண்ணமாக   இருந்தது

இதே காலத்தில் 1777 பிரான்சில் பிச்சை எடுப்பதை தொழிலாக  கொண்ட 11 லட்சம் பேர் இருந்ததாக அவர்களேஒப்புக்  கொள்கிறார்கள்

நிதி பற்றாக்குறையில் 1789இல் ஸ்டேட் ஜெனரல் எனப்பட்ட  முப்பெராய சபையை கூட்டினார் இது பிரபுக்கள் மதகுருமார்  சாமானியர் மூன்று அமைப்பினரின் பிரதிநிதிகள் கொண்டதாகும்   அதிகாரம் பொருந்திய இரு சபைகளிலும் சாமானியருக்கு இடமில்லை பாதிக்கப்பட்ட சாமானியர் ஒன்று கூடிய அரசியல் அமைப்பு  இல்லாமல் களைய மாட்டோம் என்று ஒரு டென்னிஸ் கோர்ட் முன்பு   உறுதி மேற்கொண்டார்கள் அதுவே பின்னால் டென்னிஸ் கோர்ட்  பிரமாணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது போராளி மக்களை    களைப்பதற்கு ராணுவத்தை ஏவினார் அவர்கள் மன்னரின்  உத்தரவுகளை மதிக்காத நாள் வெளிநாட்டில் இருந்து கூலிக்கு  இராணுவத்தை கொண்டு வந்து சொந்த நாட்டு மக்களை கொன்று  ஒலித்தார் 16ஆம் லூயி இதற்குப் பிறகுதான் பாஸ்டில் சிறை  கைதிகளை போராளிகள் விடுவித்தார்கள் இது உலக வரலாற்றில்  முக்கியமான ஒரு இடம் புரட்சி என்பது தலைமைக்கான போராட்டம் தான் இதில் எளிதான போராட்டம் என்பது ஆளும் மக்களுக்கு  ஆதரவாக இருப்பது அப்படித்தான் ராஜ விசுவாசிகள் royalists  அடுத்தது மிதவாத லிபரல் moderate republican இவர்கள் கருத்து பிரான்சுக்கு ஒரு அரசியல் அமைப்பு இருக்கவேண்டும் அது மன்னருக்கு கட்டுப்பட்டு இருக்க வேண்டும் என்பது  அடுத்தது தீவிர குடியரசு வாதிகள் extreme republicans 

 முக்கியமானவர்கள்  ஜான் கோபின் Jacobins என்று அழைக்கப்பட்டார்கள் இவர்களுக்கு பின்தான் அனைத்து போராளி அமைப்புகளும்  ஒன்று சேர்ந்தார்கள் இங்கிலாந்திலும் அமெரிக்காவிலும் இருப்பது போன்ற ஒரு ஜனநாயக அமைப்பு பிரான்ஸுக்கு வேண்டும் என்று  அவர்கள் விரும்பினார்கள் ,

கடவுள் உங்களை காப்பதற்காக என்னைப் படைத்திருக்கிறார்     அதனால் நீங்கள் என்னை வணங்க வேண்டும் என்று சொன்னார்   அவருக்கு அடுத்து வந்த 16ஆம் லூயி அவர் மனைவியுடன் சேர்ந்து   உலகமே வியக்கும் அளவு மிக ஆடம்பரமான வாழ்க்கை   வாழ்ந்தார்கள் எப்படி என்றால் ,

அவர்களுக்கு சமைப்பதற்காக பத்தாயிரம் சமையல்காரர்கள்,   எல்லாம் உலக நாடுகளில் இருந்து கொண்டுவரப்பட்டவர்கள் ,புரட்சி கையைமீறி போனபோது ஒரு வேலைக்காரரைப் போல வேடமணிந்து தனது குடும்ப உறுப்பினர்களுடன் வெர்னே என்னும் எல்லையோர   நகருக்குத் தப்பிச் சென்றார்.

https://en.wikipedia.org/wiki/Execution_of_Louis_XVI

ஆனால் அங்கிருந்த ஓர் அஞ்சல்துறைப் பணியாளரால் அடையாளம் காண்டுபிடிக்கப்பட்டு  தேசியப்  பாதுகாப்புப்படை வீரர்களால் கைது செய்யப்பட்டார்.

பிறகு பாரீஸ் நகருக்கு அழைத்துவரப்பட்டார். அதிலிருந்து அவர்   பாரிஸ் நகரில் ஒரு சிறைக் கைதியாகவே இருந்தார்.  

பொதுமக்கள் முன்னிலையில் அவர் தலை கில்லட் என்கிற மக்கள் கண்டுபிடித்த கொலை எந்திரம் மூலம் வெட்டப்பட்டது அன்று பிரான்சில் ஆண்ட பரம்பரைகளுக்கு  என்று ஒரு பெயர் அரிஸ்டோகேரட்(பிரபு) aristocrat  முடி வரலாறு முடிஆட்சியோடு

சம்பந்தப்பட்டது சீனாவில் அடிமை என்று அடையாளமாக ஆண்கள் நீளமான முடி வளர்க்க வேண்டும் அப்படி பிரான்ஸ் தேசத்தில் ஏன் ஆட்சி இருந்த இடங்களில் எல்லாம் சிறப்பான சிகை அலங்காரம் புழக்கத்தில் இருந்தது, புரட்சிக்கு பிறகு அவர்களை அடையாளம் காண்பதற்கு அது எளிதாக இருந்தது அவசரமாக தலை முடியை மலித்துக் கொண்டவர்கள் உண்டு,

கூந்தல் குறித்த எனக்கு குணங்குடி மஸ்தான் ஞாபகத்தில் வந்தார்   அவர் சொல்லுவார்

உன் நாபிக்கு அடியிலும் மயிர் தான் ,இருகால் நடுவிலும் ஒரு         கூடை   மயிர் தான், முடி தரித்து முடிய முடிய வாழ்ந்து போனாலும்              போகட்டும் இந்த கெடு வார்கள் என் கடை மயிர் தான்

வள்ளுவன் மயிர் குறித்து என்ன சொன்னான் பார்ப்போம்

மழித்தலும் நீட்டலும் வேண்டா உலகம்

பழித்தது ஒழித்து விடின். 

++++++++++

இந்தியாவை முன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு மேல் ஆண்டு கொண்டு இருந்த முகலாய சாம்ராஜ்யத்தின் கடைசி மன்னர் பர்மாவுக்கு நாடு கடத்தப்பட்ட போது எழுதிய கவிதை

 

காதலால் என்னை போதையில் ஆழ்த்தினால்,

வாழ்க்கையின் அளவை ஏன் சிறிய குப்பிகளாக்கினாய்?

https://www.britannica.com/biography/Bahadur-Shah-II

 

 **********

உலகத்தையே கட்டி ஆண்ட இங்கிலாந்து ராஜா கதை கிங் சார்லஸ் அவருக்கு எதிராக ஓலிவர் கிராம் வெல் அப்படிங்கற ஒரு ராஜாவை எதிர்த்து நிற்பதற்கு அவரும் ஒரு குட்டி ராஜா தான் நீ ரொம்ப தப்பு பண்ணிட்ட அப்படின்னு கண்டிக்கிறார் அதெல்லாம் முடியாது இனிமேல் நான் சொல்றது தான் நீங்க எல்லாம் கேட்கணும் எனக்கு கீழ தான் எல்லா எந்திரமும் என்று அடித்து துரத்தி விட்டார் 12 ஆண்டுகள் கேள்வி எதுவும் கேட்கக்கூடாது நான் மன்னன் அப்படின்னு ஆட்சி பண்ண நினைச்சாரு அவருக்கு ஆப்பு வச்சுட்டாரு இந்த கிராம் வெல் 

https://www.rmg.co.uk/stories/topics/why-was-king-charles-i-executed 

நானே ராஜா நானே மந்திரி 

குரோம்வெல் 1658 இல் லண்டனில் மலேரியாவால் இறந்தார். குரோம்வெல்லுக்குப் பிறகு அவரது மூத்த மகன் ரிச்சர்ட் குரோம்வெல் ஆட்சிக்கு வந்தார்.

ஆனால் மிகக் குறுகிய காலமே ஆட்சி செய்தார்.

 1660 இல் இரண்டாம் சார்லஸ் மீண்டும் அரியணையில் ஏறினார். ஆலிவர் க்ரோம்வெல்லின் உடல் கல்லறையில் இருந்து தோண்டி எடுக்கப்பட்டு கழுமரத்தில் ஏற்றப்பட்டது

இந்த பழிவாங்கல் காரணமாக, வரம்பற்ற மன்னராட்சியை நிறுவுவதற்கான போராட்டம் படுதோல்வியடைந்தது. இதை உணர்ந்து, இரண்டாம் சார்லஸ் பாராளுமன்றத்தின் நிர்வாக உரிமையை ஒருபோதும் எதிர்க்கவில்லை.  

1688 ஆம் ஆண்டு 'இரத்தக் கிளர்ச்சியில்' அவர் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டார், அவரது வாரிசான இரண்டாம் ஜேம்ஸ் மன்னர் வரம்பற்ற முடியாட்சியை மீட்டெடுக்க முயன்றார். இதன் விளைவாக, இங்கிலாந்தில் "லிமிடெட் மோனார்கி" (அரசியலமைப்பு முடியாட்சி) நிறுவப்பட்டது.

இங்கிலாந்தில் நடந்த மன்னர் ஆட்சிக்கு எதிரான சண்டை  மன்னர் ரெண்டு வாட்டி சண்டை போட்டார் ஒருவாட்டி அவரோட அதிகாரம் அந்த படைபலம் ஜெயில்ல போட்டாச்சு, ஜெயில்ல இருந்து தப்பிச்சு போய் மன்னருக்கு விசுவாசிகள் நிறைய பேர் இருப்பாங்க அவங்க எல்லாம் சேர்ந்து இவரை தப்பிக்க விட்டு இன்னொரு வாட்டி சண்டை போட்டார் அப்பவும் முடியல மன்னர் தலையை வெட்டப்பட்டது மன்னர் நான் குளிர்ல நடுங்கினால் நடுங்காமல் நல்ல உடை போடுங்கள் அப்படின்னு சொன்னாரு சாவதற்கு முன்னாடி கிளாரெட் ஒயின் குடிச்சார் தலையை வெட்ட போற அதிகாரியிடம் தலைமுடியை நீக்கிவிட்டு ஒரே ,,ட்டில் என்னை கொன்று விடுங்க அப்படின்னு சொன்னார்

மன்னர் தலை துண்டிக்கும் முன்பு அவர் நடந்து கொண்டது, அவர் பேசியது ஒவ்வொரு வினாடியாக பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறார்கள் புத்தகமாகவும் பாதுகாத்து வைத்திருக்கிறார்கள்

அரசர் முதலாம் சார்லஸ் 1649 ஜனவரி 30 அன்று ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் முன்னிலையில் தூக்கிலிடப்பட்டார். அவரை விசாரணை செய்த கமிஷனின் படி, அவர் செய்த குற்றம், பாராளுமன்றத்திற்கும் மக்களுக்கும் எதிராக போரை விதித்து பராமரிப்பதற்காக தேசத்துரோகம்.

காலை பத்து மணியளவில், கிங் செயின்ட் ஜேம்ஸில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்டார், ஒரு ரெஜிமென்ட் ஆஃப் ஃபுட், அவருக்கு முன்னும் பின்னும் ஒரு பகுதி, வண்ணங்கள் பறந்து, டிரம்ஸ் அடித்து, பார்ட்டிசன்களின் தனிப்பட்ட காவலர்களுடன் பார்க் வழியாக நடந்து சென்றார். முன்னும் பின்னும் சிலர் வெறுங்கையுடன், டி. ஜக்ஸன் அவருக்குப் பின்னால், கர்னல்  தாம்லின்சன்  (அவரது பொறுப்பில் இருந்தவர்) பூங்காவில் இருந்து படிக்கட்டுகள் ஏறி கேலரியில் ஏறி, கேபினட் அறைக்குள் ராஜாவுடன் பேசுகிறார்கள். பொய் சொல்வார், அங்கு அவர் தனது பக்தியைத் தொடர்ந்தார், உணவருந்த மறுத்தார், (சாக்ரமென்ட்டை எடுத்துக் கொண்ட பிறகு) அவர் வெளியே வருவதற்கு ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்பு, அவர் கிளாரெட் ஒயின் ஒரு கிளாஸ் குடித்துவிட்டு, மதியம் பன்னிரண்டு மணிக்கு ஒரு ரொட்டியை சாப்பிட்டார்.

(ஒரு பொறி கதவு இருந்த இடத்தில் அமைச்சரவை மற்றும் அதற்கு அடுத்த சிறிய அறை ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்த மன்னர் விரும்பினார்.)

அங்கிருந்து டாக்டர்.  ஜக்ஸன் , கர்னல்  . தாம்லின்சன்  மற்றும் இவருடன் கலந்துகொள்ள நியமிக்கப்பட்ட பிற அதிகாரிகளும், வைட்ஹால் கேட் மற்றும் கேட் இடையே சாரக்கட்டு அமைக்கப்பட்டிருந்த விருந்து இல்லம் வழியாக இருபுறமும் மஸ்கடியர்களுடன் பார்ட்டிசன்களின் தனிப்பட்ட காவலர்களும் உடன் சென்றனர். செயின்ட் ஜேம்ஸில் இருந்து கேலரிக்குள் நுழையும் கேட்: ஸ்காஃபோல்ட் கருப்பு நிறத்தில் வட்டமாகத் தொங்கவிடப்பட்டது மற்றும் தரையானது கருப்பு நிறத்தால் மூடப்பட்டிருந்தது மற்றும் ஸ்காஃபோல்டின் நடுவில் ஆக்ஸ் மற்றும் பிளாக் போடப்பட்டது. பலதரப்பட்ட கால் கம்பெனிகளும், ஸ்காஃபோல்டின் ஒருபுறம் கிங்ஸ் ஸ்ட்ரீட் நோக்கியும், மறுபுறம் சேரிங் கிராஸ் நோக்கியும் வைக்கப்பட்டிருந்த ட்ரூப்ஸ் ஆஃப் ஹார்ஸ், மற்றும் பார்வையாளர்களாக வந்த ஏராளமான மக்கள், மிகவும் சிறப்பாக இருந்தனர். 

ராஜா சாரக்கட்டுக்கு வந்ததால், பிளாக்கை மிகவும் ஆர்வத்துடன் பார்த்து, கர்னல்  ஹேக்கரிடம்  கேட்டார் . பின்னர் இவ்வாறு பேசினார்  .

https://www.youtube.com/watch?v=WglQxfpcIBM 

அரசன் . இங்கு யாரையும் பற்றி நான் மிகவும் குறைவாகவே கேள்விப்படுவேன், எனவே நான் இங்கே உங்களிடம் ஒரு வார்த்தை பேசுகிறேன். உண்மையில் நான் அமைதியாக இருக்க முடியும் என்று நான் நினைக்கவில்லை என்றால், என் அமைதியைக் கடைப்பிடிப்பது சில ஆண்களை நான் குற்றத்திற்கும் தண்டனைக்கும் அடிபணிந்தேன் என்று நினைக்க வைக்கும். ஆனால் ஒரு நேர்மையான மனிதனாகவும், ஒரு நல்ல அரசனாகவும், ஒரு நல்ல கிறிஸ்தவனாகவும் என்னைத் தெளிவுபடுத்துவது முதலில் கடவுளுக்கும், என் நாட்டிற்கும் என் கடமை என்று நான் நினைக்கிறேன் . நான் முதலில் என் அப்பாவித்தனத்துடன் தொடங்குகிறேன். இதைப் பற்றி நான் நீண்ட காலமாக வலியுறுத்துவது மிகவும் அவசியமில்லை என்று நான் நினைக்கிறேன், ஏனென்றால் நான் ஒருபோதும் பாராளுமன்றத்தின் இரு அவைகளுடன் போரைத் தொடங்கவில்லை என்பது உலகம் முழுவதும் தெரியும். நான் கடவுளை சாட்சியாக அழைக்கிறேன், நான் விரைவில் ஒரு கணக்கைச் செய்ய வேண்டும், அவர்களின் சிறப்புரிமைகளை நான் ஒருபோதும் அத்துமீறச் செய்ய விரும்பவில்லை. அவர்கள் என்மீது ஆரம்பித்தார்கள், அது அவர்கள் ஆரம்பித்த மிலிஷியா, மிலிஷியா என்னுடையது என்று அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டார்கள், ஆனால் அதை என்னிடமிருந்து பெறுவது பொருத்தமானது என்று அவர்கள் நினைத்தார்கள். மேலும், சுருக்கமாகச் சொல்வதானால், எந்தவொரு அமைப்பும் கமிஷன்களின் தேதிகள், அவற்றின் கமிஷன்கள் மற்றும் என்னுடையது, மற்றும் அதேபோன்று பிரகடனங்கள் ஆகியவற்றைப் பார்த்தால், அவர்கள் இந்த மகிழ்ச்சியற்ற பிரச்சனைகளைத் தொடங்கினர், நான் அல்ல என்பதை தெளிவாகக் காணலாம். 

எனக்கு எதிராக சுமத்தப்பட்ட குற்றங்களை கடவுள் அதிலிருந்து விடுவிப்பார் என்று கடவுளில் நம்புகிறேன், நான் செய்ய மாட்டேன் , நான் தர்மத்தில் இருக்கிறேன். பார்லிமென்டின் இரு அவைகளிலும் நான் அதை வைக்கக் கூடாது. எந்த அவசியமும் இல்லை, அவர்கள் இந்த குற்றத்திலிருந்து விடுபடுவார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன்; அவர்களுக்கும் எனக்கும் இடையே இருந்த தவறான கருவிகளே இந்த இரத்தம் சிந்துவதற்கு முக்கிய காரணம் என்று நான் நம்புகிறேன்; பேசுவதன் மூலம், இதில் இருந்து நான் தெளிவாக இருப்பதைக் கண்டால், அவர்களும் கூடுவார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன் (கடவுளைப் பிரார்த்தனை செய்கிறேன்); இன்னும் இவை அனைத்திற்கும், கடவுளின் தீர்ப்புகள் என் மீது மட்டுமே உள்ளன என்று சொல்லாத அளவுக்கு நான் ஒரு கிறிஸ்தவனாக இருக்கக் கூடாது என்று கடவுள் தடை செய்கிறார்.பல சமயங்களில் அநியாயமான தண்டனையால் நீதி செலுத்துகிறார், அது சாதாரணமானது; நான் இதை மட்டும் சொல்வேன், நான் அனுபவித்த ஒரு அநியாய தண்டனை, இப்போது என் மீதான அநியாயமான தண்டனையால் தண்டிக்கப்படுகிறது; அதாவது, நான் ஒரு அப்பாவி என்று உங்களுக்குக் காட்டுவதற்காக இதுவரை நான் சொன்னது.

ரஷ்யாவின் கடைசி ஜார் மன்னரின் குடும்பம் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட ரத்த வரலாறு

1916ஆம் ஆண்டில், சைபீரியாவின் பைக்கால் ஏரிக்கு தெற்கே உள்ள இர்குஸ்கில் ஒரு பெரிய விழா நடைபெற்றது, இதன் நோக்கம் முதலாம் உலகப் போரின் கொடூரங்களால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள இந்த தொலைதூரப் பகுதியில் உள்ள மக்களுக்கு ஊக்கமளிப்பதேயாகும். ரஷ்யாவின் ஜார் என்றழைக்கப்படும் அரசர் இரண்டாம் நிக்கோலஸ் இந்த விழாவின் முதன்மை விருந்தினராக இருந்தார்.

ஆயிரக்கணக்கான அரசியல் கைதிகளை சிறையில் துன்புறுத்திய அல்லது நாடுகடத்திய இரண்டாம் நிக்கோலஸ் பிற்காலத்தில் தாமே அங்கு ஒரு கைதியாக செல்வார் என்று யாரும் கற்பனை செய்து பார்த்திருக்க முடியாது.

பிப்ரவரி 1917 இல் ரஷ்ய புரட்சிக்குப் பின்னர் அதிகாரத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட அவரும் அவரது குடும்பமும் முதலில் தபோல்ஸ்-க்கு நாடு கடத்தப்பட்டனர்.

சைபீரியாவில் மிகப்பெரிய சிறை இருந்தது, ஆனால் அவர் பிராந்திய ஆளுநரின் ஆடம்பரமான பங்களாவில் வைக்கப்பட்டார். சில நாட்களுக்குப் பிறகு அவர் எகடெரின்பர்க்குக்கு மாற்றப்பட்டார். ஜூலை 1918 இல், ரஷ்ய தலைமை அவரையும் அவரது குடும்பத்தையும் அழிக்க முடிவு செய்தது.  நள்ளிரவில் எழுப்பப்பட்ட ராஜ குடும்பம்  

 

 லெனின் ஆரம்பித்து வைத்த கம்யூனிஸ்ட் புரட்சி மன்னரை தோற்கடித்தது, மன்னர் மூணு மாதம் ஒளிஞ்சுருந்தார் அந்த வீழ்ச்சிக்கு காரணமான ஒரு நிகழ்வு இரவு 12 மணி உங்களை புகைப்படம் எடுக்க வேண்டும் அப்படின்னு சொல்றாரு யாரு புரட்சிக்காரர் அதுக்காக அவங்க தயாரித்து வருகிறார்கள் ஆனால் அந்த ராணிக்கு தெரியுது நம்ம கொல்லப்படுவோம் என்று அது வெளியே தெரியாமல் பார்த்துக் கொண்டது அன்னைக்கு இருந்த கம்யூனிஸ்ட் கட்சியோட ராஜதந்திரம் 

படக்குறிப்பு,இரண்டாம் நிகோலஸ்

யாகோவ் யூரோஸ்கி, கட்சித் தலைமையிலிருந்து 'சிம்னி ஸ்வீப்' என்ற ஒரு சங்கேதக் குறியீட்டிற்காக ஜூலை 16 -17, 1918 இரவு ஒரு மணி வரை காத்திருந்தார்.

இந்தக் குறியீடு இரவில் ஒன்றரை மணிக்கு அவரை அடைந்தது. விரைவில், கொலையாளிகளின் தலைவரான யூரோஸ்கி மாடிப்படிகளில் ஏறி முழு அரச குடும்பத்தையும் எழுப்பினார். அவரது பாக்கெட்டில் ஒரு கோல்ட் பிஸ்டல் மற்றும் ஏழு தோட்டாக்களின் கார்ட்ரிஜ் கிளிப்கள் இருந்தன.

அவர் தமது கோட்டில் ஒரு நீண்ட மரக் கைப்பிடி கொண்ட மற்றொரு மவுசர் கைத்துப்பாக்கியையும் பத்து தோட்டாக்களையும் மறைத்து வைத்திருந்தார். அவர் கதவைத் தட்டியபோது, ​​அரச குடும்ப மருத்துவரான யூஜின் போட்கின் முதலில் கதவைத் திறந்தார்.

யூரோஸ்கி அவர்களிடம், 'நகரத்தில் அமைதியின்மை காரணமாக, அரச குடும்பத்தினர் அனைவரையும் மறைவிடத்துக்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டியது அவசியம்,' என்றார்.

78 நாட்களாக ரஷ்ய அரச குடும்பம் வசித்து வந்த ஏகடெரின்பர்க் நகரை நோக்கி ஆயிரக்கணக்கான போல்ஷிவிக் எதிர்ப்பு ராணுவம் அணிவகுத்து வருவதை அவர் அறிந்ததால் போட்கின் உடனடியாக எல்லாவற்றையும் புரிந்து கொண்டார். யூரோஸ்கி, அரச குடும்பத்தினரை விரைவாக ஆடை மாற்றிக்கொண்டு தயாராகும்படியும் கீழே பாதாள அறைக்குச் செல்ல வேண்டும் என்றும் கூறினார். போட்கின் அவர்கள் அனைவரையும் எழுப்பச் சென்றார். ஜார் நிக்கோலஸ் தனது மகன் அலெக்சிஸைத் தூக்கிக்கொண்டார்.

அவர்கள் அனைவரும் தயாராக 40 நிமிடங்கள் ஆயின. "ஐம்பது வயதான நிக்கோலஸ் மற்றும் அவரது பதின்மூன்று வயது மகன் அலெக்சிஸ் ஆகியோர் ராணுவ பாணியில் சட்டை, கால்சட்டை மற்றும் பூட்ஸ் அணிந்திருந்தனர்.

46 வயதான முன்னாள் பேரரசி அலெக்ஸாண்ட்ரா மற்றும் நான்கு மகள்கள் ஓல்கா, தாரியானா, மேரி மற்றும் அனஸ்தீசியா ஆகியோரும் தங்கள் ஆடைகளை மாற்றினர். அவர்கள் தொப்பியோ மேலங்கியோ அணியவில்லை.

  

பட மூலாதாரம்,Getty Images

படக்குறிப்பு,யாகோவ் யூரோஸ்கி

யூரோஸ்கி முன்னால் சென்று, அவர்களுக்கு வழியைக் காட்டினார். ஜார் நிக்கோலஸ் அவரைப் பின்தொடர்ந்தார். ஹீமோபிலியாவால் பாதிக்கப்பட்டு நடக்க முடியாத நிலையில் இருந்த தமது மகன் அலெக்சிஸை தனது கைகளில் சுமந்தார்.

அலெக்சிஸ் சுமார் 40 கிலோ எடையுள்ளவர், ஆனால் நிக்கோலஸ் அவரைத் தடுமாறாமல் சுமந்து கொண்டிருந்தார். அவருக்குப் பின்னால் கணவனை விட உயரமான ராணி இருந்தாள். அவர்களுக்குப் பின்னால் கைகளில் தலையணைகளை வைத்துக்கொண்டிருந்த இரண்டு மகள்கள் இருந்தனர். பின்புறத்தில் அவரது இளைய மகள் அனஸ்தீசியா தனது செல்லப்பிராணி காக்கர் ஸ்பானியல் நாய் ஜேமியை வைத்திருந்தார்," என்று ராபர்ட் கே. மாஸ்ஸி தனது 'த ரோமானோவ்ஸ் - த ஃபைனல் சேப்டர்' என்ற புத்தகத்தில் எழுதுகிறார். அறையில் இருந்த மேஜை நாற்காலிகள் அகற்றப்பட்டன.  அரச குடும்பத்தின் நடவடிக்கையில் எந்த தயக்கமோ சந்தேகமோ இல்லை என்று யூரோஸ்கி குறிப்பிட்டார். யூரோஸ்கி அவர்களைக் கீழே பாதாள அறைக்கு அழைத்து வந்தார். இது 11க்கு 13 அடி அறையாக இருந்தது, அங்கிருந்து அனைத்து தளவாடங்களும் அகற்றப்பட்டன. யூரோஸ்கி அவர்களை இங்கே காத்திருக்கச் சொன்னார்.

ராணி அலெக்ஸாண்ட்ரா வெற்று அறையைப் பார்த்து, "நாற்காலிகள் இல்லையா?" நாம் உட்காரக் கூட முடியாதா? என கேட்டார். ராபர்ட் சர்வீஸ் தனது 'தி லாஸ்ட் ஆஃப் தி ஜார்ஸ் நிக்கோலஸ் 2 அண்ட் த ரஷ்யன் ரிவல்யூஷன்' என்ற புத்தகத்தில் எழுதுகிறார்,

இதைக் கேட்டபின், யூரோஸ்கி இரண்டு நாற்காலிகள் கொண்டு வர உத்தரவிட்டார். அவரது கட்சியைச் சேர்ந்த ஒருவர் மற்றொரு உறுப்பினரிடம் "ராஜாவுக்கு ஒரு நாற்காலி தேவை. அவர் ஒரு நாற்காலியில் உட்கார்ந்து இறக்க விரும்புவதாகத் தெரிகிறது, " என்று கிசுகிசுத்தார்.

இரண்டு நாற்காலிகள் கொண்டு வரப்பட்டன. ஒன்றில் ராணி அலெக்ஸாண்ட்ரா அமர்ந்தார். இரண்டாவது நாற்காலியில், நிக்கோலஸ் தனது மகன் அலெக்சிஸை உட்கார வைத்தார். மகள்கள் தங்கள் தாய் மற்றும் சகோதரரின் முதுகில் ஒவ்வொரு தலையணையை வைத்தார்கள். யூரோஸ்கி அவர்கள் அனைவருக்கும், "நீங்கள் இங்கே நில்லுங்கள், நீங்கள் அங்கே நில்லுங்கள்" என்று அறிவுறுத்தத் தொடங்கினார்.

மாஸ்கோவில் இவர்கள் உயிர் பிழைத்திருக்கிறார்களா என்ற ஐயம் எழுந்திருப்பதால், அவர்களைப் படம் எடுக்க விரும்புவதாகக் கூறினார்  

 

 

மரண தண்டனை உத்தரவு வாசிப்பு பட மூலாதாரம்,RANDOM HOUSE PAPERBACK

இதற்குப் பிறகு, யூரோஸ்கி அவர்களை இரண்டு வரிசைகளில் நிற்கச் செய்தார். நிக்கோலஸ் நடுவில் தனது மகனின் நாற்காலிக்கு அருகில் நின்றார். பின்னர் புகைப்படக்காரருக்கு பதிலாக யூரோஸ்கி ஆயுதமேந்திய தனது 11 தோழர்களை உள்ளே அழைத்தார்.

பின்னர் யூரோஸ்கி, இடது கையில் ஒரு காகிதத்தை பிடித்து, அதைப் படிக்கத் தொடங்கினார். "உங்கள் உறவினர்கள் சோவியத் ரஷ்யாவைத் தொடர்ந்து தாக்கி வருவதால், உங்களைக் கொலை செய்ய யூரால் செயற்குழு முடிவு செய்துள்ளது," என ராபர்ட் கே மாஸ்ஸி எழுதுகிறார்,

நிக்கோலஸ் உடனே தனது குடும்பத்தினரிடம் திரும்பி யூரோஸ்கியின் கண்களைப் பார்த்து 'என்ன? என்ன?' யூரோஸ்கி உடனடியாக முன்பு படித்ததை மீண்டும் படித்தார். உடனடியாகத் தனது சட்டைப் பையில் இருந்து ஒரு கோல்ட் கைத்துப்பாக்கியை எடுத்து, நிக்கோலஸை நோக்கி நேராகச் சுட்டார். நிக்கோலஸ் முன்னோக்கித் தலை கவிழ்ந்து விழுந்தார்.

குடும்பம் முழுவதும் சுட்டுக் கொலை

சுடப்பட்டவுடன், உள்ளே நுழைந்த மற்றவர்களும் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தத் தொடங்கினர். அவர் யாரை சுட வேண்டும் என்று அனைவருக்கும் முன்கூட்டியே கூறப்பட்டிருந்தது. அதிக ரத்தம் சிந்தாமல், அதே நேரம் உடனடியாக மரணம் நேரும் வகையில், இதயத்தை நோக்கிச் சுட வேண்டும் என்று அவர்களுக்கு ஏற்கெனவே அறிவுறுத்தப்பட்டிருந்தது.

12 பேர் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினர். அவர்களில் சிலர் தங்களுக்கு முன்னால் இருந்த நபரின் தோள்களில் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினர். இதன் விளைவாக, பல கொலையாளிகளின் தோள்கள் துப்பாக்கியால் சுடப்பட்டன, மேலும் சிலர் அதிக சத்தம் காரணமாகக் கேட்கும் திறனையும் இழந்தனர்.

முன்னதாக, யூரோஸ்கி ஒரு டிரக்கை உள்ளே அழைத்திருந்தார். துப்பாக்கிச் சத்தங்களின் சத்தம் வெளியில் கேட்காதபடி இஞ்சினை இயக்கத்தில் வைக்குமாறு அதன் ஓட்டுநரிடம் கூறப்பட்டிருந்தது.

பின்னாளில் இந்தப் படுகொலையை விவரித்த யூரோஸ்கி, "ராணியும் அவரது மகளும் சிலுவையின் அடையாளத்தை உருவாக்க முயன்றனர், ஆனால் அவர்களுக்கு நேரம் கிடைக்கவில்லை. அலெக்ஸாண்ட்ரா தனது நாற்காலியில் அமர்ந்து இறந்தார். ஓல்கா தலையில் குண்டு பாய்ந்து இறந்தார். அலெக்சிஸும் அவரது மூன்று சகோதரிகளும் இறப்பதற்கு சிறிது நேரம் பிடித்தது. புகை மிகவும் அதிகமாக இருந்தது, மக்களின் முகம் தெரியவில்லை, கொலையாளிகளும் இருமிக் கொண்டிருந்தனர்.

*********

https://en.wikipedia.org/wiki/Execution_of_Louis_XVI

உலகமே வியக்கும் அளவு மிக ஆடம்பரமான வாழ்க்கை வாழ்ந்தார்கள் எப்படி என்றால்,

அவர்களுக்கு சமைப்பதற்காக பத்தாயிரம் சமையல்காரர்கள்  உலக நாடுகளில் இருந்து கொண்டுவரப்பட்டவர்கள்,

புரட்சி கையை மீறி போனபோது நாட்டில் இருந்து தப்பி ஓடுவதற்கு முயன்றார் எல்லையில் ஒரு போஸ்ட்மேன் இவரை அடையாளம் கண்டு கூட்டிக் கொண்டு வந்து நிறுத்தினார் பொதுமக்கள் முன்னிலையில் அவர் தலை கில்லட்  மூலம் வெட்டப்பட்டது அன்று பிரான்சில் ஆண்ட பரம்பரைகளுக்கு என்று ஒரு பெயர் அரிஸ்டோ கேரட் அவர்களுக்கு தனியான சிகை அலங்காரம் அந்த சிகை அலங்காரத்தை கொண்டு அடையாளம் கண்டு அவர்கள் எல்லாம் தெருவில் வைத்து தலை வெட்டப்பட்ட போது இன்னும் யாராவது இருக்கிறீர்களா என்று கேட்டார்கள்,

பதினாறாம் லூயி தன் தலை வெட்டப்படுவதற்கு முன்பு என்ன சொன்னார் தெரியுமா நான் ஒரு பாவமும் அறியாதவன் நான் எதற்கு சாகிறேன் என்று எனக்குத் தெரியாது ஆனால் என் ரத்தம் உங்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் என்றால் மகிழ்ச்சியாக சாவை ஏற்றுக் கொள்கிறேன் என்றார்

*******************

1912-13 முதல் பால்கன் போரில், ஒட்டோமான் பேரரசு பால்கன் லீக்கை எதிர்கொண்டது. பல்கேரியா, கிரீஸ், மாண்டினீக்ரோ மற்றும் செர்பியாவின் இந்த கூட்டணி ரஷ்யாவின் உதவியுடன் ஒட்டோமான் சுல்தானகத்தை அதன் நிலத்திலிருந்து வெளியேற்ற விரும்பியது.

ராணுவ ரீதியாக பலவீனமான ஒட்டோமான் பேரரசு இந்த போரில் தோல்வியைத் தழுவியது. மேலும், ஐரோப்பாவில் உள்ள அனைத்து பிரதேசங்களையும் விட்டுக்கொடுக்க வேண்டிய நிலையை எதிர்கொண்டது. ஆனால் கான்ஸ்டான்டினோபிள் மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் மட்டுமே அதன் கைகளில் இருந்தன.

இந்த தோல்வியை ஓட்டோமான் பேரரசின் அவமானகரமான தோல்வியாக வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர்.

மீதமுள்ள ஓட்டோமான் பகுதிகள் மோசமான பொருளாதார வீழ்ச்சியில் தத்தளித்தன. இதன் காரணமாக, வர்த்தக வழிகளில் மாற்றங்கள், அதிகரித்து வரும் வேலையில்லா திண்டாட்டம், ஆசியா மற்றும் ஐரோப்பா இடையே வர்த்தக போட்டி அதிகரிப்பு போன்ற பிரச்னைகள் தொடர்ந்து அதிகரித்தன.

அதே நேரத்தில், பிரிட்டன் மற்றும் பிரான்ஸ் போன்ற ஐரோப்பிய சக்திகளுடனும் அவற்றின் எல்லையை விரிவுபடுத்தும் லட்சியங்களுடனும் அவர்கள் போராட வேண்டியிருந்தது.

இது தவிர, பேரரசில் பல்வேறு மதப் பிரிவுகளுக்கு இடையே பதற்றம் அதிகரித்து வந்தது. ஆர்மேனியர்கள், குர்துகள் மற்றும் கிரேக்கர்கள் துருக்கியர்களின் ஆதிக்கத்தைப் பற்றி புகார் செய்யத் தொடங்கினர்.

இந்த பிரச்னைகளின் பின்னணியில், இஸ்தான்புல், பிரான்ஸ், பிரிட்டன், அமெரிக்கா மற்றும் ரஷ்யாவின் சக்திவாய்ந்த கூட்டணியுடன் போரைத் தொடங்கியது.

மேற்கத்திய கூட்டணி முதல் உலகப் போரில் (1914-1918) வெற்றி பெற்றது. இதில் ஒட்டோமான் பேரரசின் சிதைவு தொடங்கியது.

இந்தப் போருக்குப் பிறகு, சிரியாவுக்கான பிரெஞ்சு ஆணையம் நடைமுறைக்கு வந்தது. மேலும் இராக் மற்றும் பாலத்தீனத்திற்கான பிரிட்டிஷ் ஆணையமும் நடைமுறைக்கு வந்தது. இந்த ஆணையங்களின் மூலம், இரண்டு ஐரோப்பிய சக்திகள் இந்தப் பகுதியை மறைமுகமாக ஆளத் தொடங்கின. இருப்பினும், இவை அனைத்தும் லீக் ஆஃப் நேஷன்ஸின் ஒப்புதலுடன் நடந்தன.

1917 ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டனும் பிரான்சும் அந்த பகுதியை தங்களுக்குள் பிரித்துக்கொண்டதை ஒட்டோமான் நிர்வாகம் அறிந்திருக்கவில்லை.

அதே ஆண்டில் பால்ஃபோர் பிரகடனமும் கையெழுத்தானது. இந்த பிரகடனத்தில் பாலத்தீன பகுதியில் யூதர்களுக்கு தாயகம் உறுதியளிக்கப்பட்டது.

 

ஒட்டோமான் பேரரசு அதிகாரப்பூர்வமாக நவம்பர் 1, 1922 அன்று முடிவுக்கு வந்தது. சுல்தான் பதவி அன்றே ஒழிக்கப்பட்டது.

ஒரு வருடம் கழித்து துருக்கிய குடியரசு நிறுவப்பட்டது.

முஸ்தபா கெமால் அதாதுர்க் குடியரசை உருவாக்க புரட்சிக்கு தலைமை தாங்கி அதிபரானார். அவர் நவீன துருக்கியின் தந்தை என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

நான்காம் மெஹ்மத் ஓட்டோமான் பேரரசின் கடைசி சுல்தானானார்.

புரட்சியாளர்களிடமிருந்து தப்பிக்க, பிரிட்டிஷ் காவலர்களால் இஸ்தான்புல்லில் இருந்து அவர் வெளியே அழைத்துச் செல்லப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

மெஹ்மத் இத்தாலியை அடைந்து, கடலோர சான் ரெமோ ரிசார்ட்டில் வசிக்கத் தொடங்கினார். முரண்பாடாக, பிரிட்டனும் பிரான்சும் தங்கள் பேரரசைப் பிரிக்க பேச்சுவார்த்தை நடத்திய அதே இடமும் இதுதான்.

அங்கேயே. நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவர் இறந்தார். அந்த காலகட்டத்தில் சுல்தான் மிகவும் ஏழ்மையாகிவிட்டார். அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு அவரது சவப்பெட்டி இத்தாலிய அதிகாரிகளால் காவலில் வைக்கப்பட்டது.

சுல்தான் உள்ளூர் வியாபாரிகளிடம் வாங்கிய கடனை அவர் அடக்கம் செய்வதற்கு முன் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பினர்.

Mehmed reached Italy and began living in the seaside resort of San Remo. Ironically, this is the same place where Britain and France negotiated the partition of their empire. Right there. He died four years later.

During that period the Sultan became very poor. After his death his coffin was kept in custody by the Italian authorities.

They wanted the sultan to repay the loans he had taken from local merchants before his burial.

அரசியல் விஞ்ஞானம்  political science -2

அரசு மனிதனுக்காகவா?
மனிதன் அரசுக்காகவா?

இந்தக் கேள்வியில்தான்
ரூஸோவும் – வால்டேரும்
இரண்டு திசைகளில் பிரிகிறார்கள்.

ரூஸோ – “முழு சமூகமே முதன்மை”

ரூஸோ சொல்வது:        மனிதன் இயற்கையாக சமூக உயிர் அல்ல       சமூகம் என்பது மனிதர்கள் செய்த ஒப்பந்தம்      ஒழுங்கு வர வேண்டுமென்றால்    தனிமனிதன் தன் எல்லா உரிமைகளையும்    சமூகத்துக்கே ஒப்படைக்க வேண்டும்

அவர் சொல்வது மிகத் தெளிவாக:

“ஒருவன் பாதிக்கப்பட்டால்
அது முழு சமூகமும் பாதிக்கப்பட்டதுதான்.”

திராவிட பார்வையில் சிக்கல்

இந்த எண்ணம் ஆபத்தானது.

ஏனெனில்:     “சமூகம்” என்று யார் பேசுகிறார்கள்? “பொது நலன்” என்று யார் முடிவு செய்கிறார்கள்?

வரலாற்றில்:  சாதி ஆதிக்கம்   மத ஆதிக்கம் அரச அதிகாரம் எல்லாமே

“சமூக ஒழுங்கு”
“பொது நன்மை”
என்ற பெயரில்தான் ஒடுக்குமுறையை செய்தது.

👉 ரூஸோவின் கோட்பாடு
மேல் சாதி / மேல் அதிகாரம்
“நாங்கள் தான் சமூகத்தின் குரல்” என்று பேசினால்,
அது ஒடுக்குமுறையாக மாறிவிடும்.

வால்டேர் – “தனிமனித சுதந்திரமே முதன்மை”

வால்டேர் தெளிவாகச் சொல்கிறார்:

“நான் என்னையே முழுவதும் அரசுக்குக் கொடுக்க மாட்டேன்.
பெரும்பான்மை விரும்புகிறது என்பதற்காக என்னை கொல்லவோ, அடிமையாக்கவோ யாருக்கும் உரிமை இல்லை.”

இது திராவிட சிந்தனைக்கு நெருக்கமானது

திராவிட இயக்கம் எப்போதும் சொல்வது:     மனிதன் பிறப்பால் சமன்     சாதி, மதம், பாரம்பரியம் மனித உரிமைகளை நிர்ணயிக்க முடியாது   “பெரும்பான்மை”“மரபு”“சாஸ்திரம்”என்ற பெயரில் தனிமனிதன் ஒடுக்கப்படக் கூடாது

👉 இந்த இடத்தில்
வால்டேர் = பெரியார் கோடு

போர், பலம், அதிகாரம்

ரூஸோ:   போர் என்பது அரசுகளுக்கிடையே   மனிதன் மனிதனுக்குப் பகை அல்ல

வால்டேர்:    இது வார்த்தை விளையாட்டு   போரில் கொல்லப்படுவது மனிதன்தான்

திராவிட சிந்தனை சொல்கிறது:   அரசுகள், மதங்கள், இனங்கள்

அதிகாரத்துக்காக சண்டை போடுகின்றன   அதற்கான விலையை

சாதாரண மனிதன் தான் செலுத்துகிறான்

👉 வால்டேர் இங்கே
அரசின் பொய் நியாயங்களை கிழிக்கிறார்.

அடிமைத்தனம் – இருவரின் ஒற்றுமை

இந்த இடத்தில்
ரூஸோவும் வால்டேரும் ஒன்றாக நிற்கிறார்கள்.

ரூஸோ:    மனிதனை அடிமையாக்க எந்த உரிமையும் இல்லை

வால்டேர்:    இதை ஏற்றுக்கொள்கிறார் டக்குமுறையை வெறுக்கிறார்

👉 இது
திராவிட / சமூகநீதி அடிப்படை கொள்கை:

மனிதன் யாருக்கும் அடிமை இல்லை.

“ஒருவன் அடிபட்டால், சமூகமே அடிபட்டதா?”

ரூஸோ:    ஆம் வால்டேர்:

“ஒருவன் அடிபட்டால்
அவன்தான் அடிபட்டான்.
அதை மறைத்து
‘சமூகம்’ என்று பேசாதே.”

திராவிட பார்வையில் இது மிக முக்கியம்

ஏனெனில்:  சாதி வன்முறை நடந்தால்  பாலியல் ஒடுக்குமுறை நடந்தால்   மத அடக்குமுறை நடந்தால்

அதை மறைக்க: “சமூக அமைதி” “பாரம்பரியம்” “ஒற்றுமை”

என்று சொல்லி

பாதிக்கப்பட்டவனை மௌனம் கொள்ளச் செய்கிறார்கள்.

👉 வால்டேர் இங்கே
ஒடுக்கப்பட்டவரின் குரலாக பேசுகிறார்.

ரஷ்யா – கட்டாய நாகரிகம்

ரூஸோ:  மக்கள் தயாராக இல்லாமல் நாகரிகம் திணிக்கப்படக் கூடாது

       சீர்திருத்தம் மேலிருந்து திணிக்கப்படக் கூடாது    ஆனால்

ஒடுக்குமுறையை காக்க “மக்கள் தயாரில்லை”என்று சொல்லவும் கூடாது

அரசியல்_கூறுகள்_1

1) liberal democracy 

தாராளவாத ஜனநாயகம் என்பது ஜனநாயகத்தின் ஒரு முக்கிய வடிவமாகும். இதில் அரசாங்கத்தின் அதிகாரம் வரையறுக்கப்பட்டதாக இருக்கும்; மேலும் தனிநபர்களின் சுதந்திரங்களும் உரிமைகளும் அரசியலமைப்புச் சட்டங்கள், விதிமுறைகள் மற்றும் நிறுவனங்கள் மூலம் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

ஜனநாயகத்தின் பரந்த கருத்தைப் போலவே, தாராளவாத ஜனநாயகமும் ஸ்காட்டிஷ் தத்துவஞானியும் அரசியல் அறிவியலாளருமான டபிள்யூ. பி. காலி (1912–1998) கூறியபடி, “அடிப்படையில் போட்டியிடப்படும் கருத்தாக்கம்” (essentially contested concept) ஆகும். அதாவது, இதன் பொருள் குறித்து இறுதியான ஒருமித்த முடிவு எப்போதும் இருக்க முடியாது. இருப்பினும், கீழ்க்கண்ட அடிப்படைக் கோட்பாடுகள் தாராளவாத ஜனநாயகத்தின் அடித்தளமாக பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளன:

      பன்மைத்துவமும் சகிப்புத்தன்மையும் – பல்வேறு ஆர்வக் குழுக்களிடையே அரசியல் அதிகாரம் பரவலாக பகிரப்பட்டிருப்பதும், குழுக்களுக்கிடையிலான வேறுபட்ட அரசியல் கருத்துகள் மற்றும் முன்னுரிமைகளை ஏற்றுக்கொள்வதும்.

      அரசியலமைப்புச் சட்டத்திற்குள் அரசியல் முரண்பாடுகளைத் தீர்ப்பது – சாத்தியமான இடங்களில் சட்டத்தின் ஆட்சியின் மூலம் கருத்து வேறுபாடுகள் தீர்க்கப்படுதல்.

   அதிகாரப் பிரித்தல் – சுயாதீனமான நீதித்துறையின் செயல்பாடு உட்பட நிர்வாக, சட்டமன்ற, நீதித்துறை அதிகாரங்கள் தனித்தனியாக இயங்குதல்.

      தனிநபர் சிவில் உரிமைகளின் பாதுகாப்பு.

தாராளவாதிகள் (Liberals) பெரும்பாலும் தீங்கு–நியாயம் போன்ற மதிப்புகளையும் (மதிப்புகளைத் தனிப்பயனாக்குதல்), மனித உரிமைகள் மற்றும் தனிநபர் சுதந்திரங்களையும் முக்கியமாகக் கருதுகின்றனர். அதே வேளையில், பழமைவாதிகள் (Conservatives) விசுவாசம், அதிகாரம், புனிதத்தன்மை போன்ற பிணைப்புச் சார்ந்த மதிப்புகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கிறார்கள்.

தாராளவாத ஜனநாயகத்தின் தோற்றம், வரலாற்றுச் சம்பவங்களுடனும் தனிநபர் உரிமைகள் குறித்த சிந்தனைகளின் வளர்ச்சியுடனும் நெருக்கமாக தொடர்புடையதாகும். குறிப்பாக, அரசின் அதிகாரத்தை கட்டுப்படுத்த வேண்டியதின் அவசியம் குறித்த கோட்பாடுகள் இதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. மேற்கு நாடுகளில், தாராளவாத ஜனநாயகம் பொதுவாக ஐரோப்பிய அறிவொளிக் காலத்திலும், 18-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் நடைபெற்ற அமெரிக்க மற்றும் பிரெஞ்சுப் புரட்சிகளிலும் உருவானதாகக் கருதப்படுகிறது. இருப்பினும், வரையறுக்கப்பட்ட அரசு போன்ற சில அடிப்படைக் கோட்பாடுகள் இதற்கு முன்பே தோன்றியிருந்தன. உதாரணமாக, 1215 ஆம் ஆண்டு இங்கிலாந்து மன்னர் ஜான் கையெழுத்திட்ட மாக்னா கார்ட்டா (Magna Carta), மன்னரின் அதிகாரத்தை கட்டுப்படுத்தி மக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாகக் கருதப்படுகிறது.

20-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் பனிப்போர் முடிவடைந்ததைத் தொடர்ந்து, தாராளவாத ஜனநாயகத்தின் எதிர்காலம் குறித்து பல அரசியல் ஆய்வாளர்கள் மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் இருந்தனர். 

அமெரிக்க அரசியல் கோட்பாட்டாளர் பிரான்சிஸ் ஃபுகுயாமா, “வரலாற்றின் முடிவு” எனும் கருத்தின் மூலம், மனித அரசாங்கத்தின் இறுதி மற்றும் சிறந்த வடிவமாக தாராளவாத ஜனநாயகம் வெற்றி பெற்றுவிட்டதாகவும், மேற்கத்திய தாராளவாதத்திற்கு மாற்றான முறையான அரசியல் மாதிரிகள் சோர்வடைந்துவிட்டதாகவும் அறிவித்தார்.

ஆனால், அதன் பின்னர் வந்த தசாப்தங்களில் தாராளவாத ஜனநாயகம் தொடர்ந்து சவால்களை எதிர்கொண்டது. குறிப்பாக, சீனாவின் ஜி ஜின்பிங் மற்றும் ரஷ்யாவின் விளாடிமிர் புடின் போன்ற எதேச்சதிகாரத் தலைவர்கள் சக்திவாய்ந்த நாடுகளில் ஆட்சியைத் தொடர்ந்ததன் மூலம், மாற்று ஆட்சி மாதிரிகள் முன்வைக்கப்பட்டன. மேலும், 21-ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் தசாப்தங்களில் ஹங்கேரியின் பிரதமர் விக்டர் ஆர்பன் மற்றும் அமெரிக்காவின் டொனால்ட் டிரம்ப் போன்ற (முக்கியமாக வலதுசாரி) ஜனரஞ்சகத் தலைவர்கள் தோன்றியதால், பல நாடுகளில் தாராளவாத ஜனநாயகம் கடுமையாக சவாலுக்கு உள்ளானது. குறிப்பாக, பன்மைத்துவம், சட்டத்தின் ஆட்சி, அரசாங்க அதிகாரத்தை கட்டுப்படுத்தும் நிறுவனத் தணிக்கைகள் போன்ற அடிப்படை தாராளவாத-ஜனநாயகக் கோட்பாடுகளை டிரம்ப் மறுக்கும் போக்கைக் காட்டினார்.

2) Emergent democracy 

 

எழுச்சிமிக்க ஜனநாயகம் என்பது மையப்படுத்தப்பட்ட திட்டமிடல் இல்லாமல், பல தனிநபர்கள் தன்னிச்சையாகச் செயல்படுவதன் மூலம் அரசியல் கட்டமைப்புகள், நடத்தைகள் மற்றும் தீர்வுகள் உருவாகும் ஒரு ஜனநாயக வடிவமாகும். இது பிரதிநிதித்துவ ஜனநாயகம், நேரடி ஜனநாயகம் போன்ற பாரம்பரிய அரசியல் மாதிரிகளிலிருந்து வேறுபட்டதாகக் கருதப்படுகிறது.

இந்தக் கருத்தின் அடிப்படை, “ஒரு தனிநபருக்குப் புரியாத அளவிற்கு பெரியதும் சிக்கலானதும் ஆன அமைப்புகள், பல எளிய தனிநபர் செயல்களால் கூட்டாக உருவாக முடியும்” என்பதே.

இயற்கை ஒப்புமைகள்

கரையான்கள் (Termites) தனித்தனியாகச் செயல்படினாலும், எந்த ஒரு கரையானுக்கும் முழு வடிவமைப்பு தெரியாமலேயே, மிகச் சிக்கலானதும் திறமையானதும் ஆன கூடுகளை உருவாக்குகின்றன.

அதேபோல், ஒரு செல் உயிரினம் உணவுத் தட்டுப்பாடு போன்ற குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில், பிற செல்களுடன் ஒன்றிணைந்து “சூப்பர் உயிரினமாக” மாறுகிறது.

இந்த இயற்கை நிகழ்வுகளே எழுச்சிமிக்க ஜனநாயகத்தின் கருத்தியல் அடித்தளமாகும்.

அரசியலில் எழுச்சிமிக்க தன்மை

எழுச்சிமிக்க ஜனநாயகத்தில், மக்கள் தங்கள் எண்ணங்கள், கருத்துகள், எதிர்வினைகள் ஆகியவற்றை ஒரு சமூக அமைப்புக்குள் செருகும்போது, கூட்டு சமிக்ஞைகள் (Collective Signals) உருவாகின்றன.

இதன் விளைவாக,

       புதிய யோசனைகள்

    புதிய அரசியல் புரிதல்கள்

     உலகைப் பார்ப்பதற்கான புதிய பார்வைகள்

எழுகின்றன.

இது ஒரு பெரிய, பரவலாக்கப்பட்ட (Decentralized) நெட்வொர்க் போலச் செயல்படுகிறது. அதன் மூலம், மிகச் சிக்கலான அரசியல் மற்றும் சமூகப் பிரச்சினைகளுக்குக் கூட குடிமக்களே புதுமையான தீர்வுகளை முன்வைக்க முடிகிறது.

இணையமும் எழுச்சிமிக்க ஜனநாயகமும்

இணையம் எழுச்சிமிக்க ஜனநாயகத்திற்கு மிக முக்கியமான கருவியாக மாறியுள்ளது.

அது,

      குடிமக்களை சுய-ஒழுங்கமைக்க (Self-organization) அனுமதிக்கிறது

     அரசியல் பிரச்சினைகள் குறித்து விவாதிக்க

       மாற்று தீர்வுகளை உருவாக்க

ஒரு திறந்த வெளியை வழங்குகிறது.

இந்தக் காரணத்தினாலேயே, எழுச்சிமிக்க ஜனநாயகம் பதிவர்கள் (Bloggers) மத்தியில் மிகத் தெளிவாக வெளிப்பட்டது.

பதிவர்களின் பங்கு

பதிவர்கள், பரவலாக்கப்பட்ட எழுத்தாளர்களின் வலையமைப்பாக, பாரம்பரிய ஊடகங்களை விட

       அதிகமான பார்வைகள்

        ஆழமான விவாதங்கள்

        ஒடுக்கப்பட்ட அல்லது புறக்கணிக்கப்பட்ட பிரச்சினைகளின் வெளிப்பாடு

ஆகியவற்றை வழங்க முடிந்தது.

முக்கிய ஊடகங்கள் கவனம் செலுத்தாத அரசியல் மற்றும் சமூக விவகாரங்களை பதிவர்கள் தொடர்ந்து முன்வைத்ததன் மூலம், உண்மையான அரசியல் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்துள்ளன என்பதை எழுச்சிமிக்க ஜனநாயகத்தை ஆதரிப்பவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

நியமன (Classic) உதாரணம்

1948 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க ஜனாதிபதி தேர்தலில் பிரிவினைவாத அரசியலை முன்னெடுத்த ஸ்ட்ரோம் தர்மண்ட் குறித்து பதிவர்கள் எழுப்பிய விவாதங்களின் தொடர்ச்சியாக,

2002 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம்

அமெரிக்க செனட் பெரும்பான்மைத் தலைவர் டிரெண்ட் லாட் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்ய நேரிட்டது.

இந்த நிகழ்வே,

“மையமில்லாத மக்கள்சார் உரையாடல் எவ்வாறு அதிகார மையங்களை அசைக்க முடியும்” என்பதற்கான

எழுச்சிமிக்க ஜனநாயகத்தின் நியமன உதாரணமாகக் கருதப்படுகிறது.

(குறிப்பு – இந்தியச் சூழல்)

இந்திய அரசியல் வரலாற்றில், இந்திரா காந்தி அறிவித்த அவசரநிலை (Emergency) காலம்,

மைய அதிகாரம் எவ்வாறு ஜனநாயகத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்பதையும்,

அதற்கு எதிராக பின்னர் மக்கள் மனநிலையும் அரசியல் எழுச்சியும் எவ்வாறு உருவானது என்பதையும் புரிந்துகொள்ள உதவும் முக்கியக் கட்டமாகும்.

3. Communism

கம்யூனிசம் என்பது ஒரு அரசியல் மற்றும் பொருளாதார அமைப்பாகும், இது வர்க்கமற்ற சமுதாயத்தை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது, அங்கு உற்பத்தி மற்றும் செல்வத்தின் வழிமுறைகளை அரசு கட்டுப்படுத்துகிறது:இலக்குகள்: வருவாயை மறுபங்கீடு செய்வதன் மூலமும் உழைப்பின் பலன்களை அனைவருக்கும் சமமாக்குவதன் மூலமும் வர்க்கப் போராட்டங்களை அகற்ற கம்யூனிசம் முயல்கிறது . உரிமை: சொத்து, கல்வி, விவசாயம், போக்குவரத்து மற்றும் உற்பத்திச் சாதனங்கள் உள்ளிட்ட சமூகத்தில் உள்ள முக்கிய வளங்களை அரசு வைத்திருக்கிறது. 

விநியோகம்: செல்வம் குடிமக்களிடையே சமமாக அல்லது தேவைக்கேற்ப பிரிக்கப்படுகிறது அரசு: அரசு அல்லது தனியார் சொத்து அல்லது நாணயம் இல்லை. கம்யூனிசம் என்பது ஜேர்மன் தத்துவஞானியும் பொருளாதார நிபுணருமான கார்ல் மார்க்ஸின் கருத்துக்களுடன் மிகவும் நெருக்கமாக தொடர்புடையது, அவர் 1848 இல் ஃபிரெட்ரிக் ஏங்கல்ஸுடன் இணைந்து கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கையை எழுதினார். இருப்பினும்,சர்வாதிகாரத்தை ஆதரித்த சோவியத் தலைவர் விளாடிமிர் லெனின் உட்பட மற்றவர்கள் மார்க்சிய சிந்தனைக்கு பங்களித்துள்ளனர்.கம்யூனிசம் சோவியத் ஒன்றியத்தின் உத்தியோகபூர்வ சித்தாந்தமாக இருந்தது. நேரம், இடம் மற்றும் கலாச்சார மண்டலங்களின் மாறுபாடுகளால் கம்யூனிசம் பற்றிய ஆராய்ச்சி சிக்கலானது.

 4. Nationalistic Socialism 

"தேசிய சோசலிசம்" என்பது ஜேர்மன் நாஜிக் கட்சியின் சித்தாந்தத்தை குறிப்பாகக் குறிக்கிறது. இது பாசிசத்தின் ஒரு வடிவம், தீவிர இனவெறியுடன் வலுவான தேசியவாதத்தை வலியுறுத்துகிறது. தேசிய சோசலிசத்திற்கான திறவுகோல்,"ஜெர்மானிய இனம்" என்று அழைக்கப்படுபவர்களின் உள்ளார்ந்த மேன்மையின் மீதான நம்பிக்கை, வரலாற்று ஜெர்மன் தாய்நாட்டிற்குள் "தூய்மையான" ஒரே மாதிரியான ஜெர்மன் சமுதாயத்தை உருவாக்கும் குறிக்கோளுடன் உள்ளது. பெயர் இருந்தபோதிலும், இது சோசலிசத்துடன் சிறிய ஒற்றுமையைக் கொண்டுள்ளது."சமூக தேசியம்" என்பது மிகவும் குறைவான உறுதியான சொல். இது பொதுவாக இடதுசாரி தேசியவாத அரசியல் இயக்கங்களின் பரந்த வரிசையைக் குறிக்கிறது, அவற்றில் பல மார்க்சியம்,ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு மற்றும் பிற தீவிர இடதுசாரி நீரோட்டங்களால் அறியப்படுகின்றன.

5. Authoritarian Nationalism 

 

அமெரிக்க அபூர்வத்தன்மை (American Exceptionalism) மற்றும் சர்வாதிகார தேசியவாதத்தின் உலகளாவிய எழுச்சி

குளிர்போர் முடிவடைந்த பின்னர், உலக அரசியல் சூழலில் தாராளவாத ஜனநாயகம் (Liberal Democracy) மனிதகுலத்தின் இறுதியான ஆளுகை வடிவமாக மாறும் என்ற ஒரு பரவலான நம்பிக்கை நிலவியது. சந்தை பொருளாதாரம், அரசியல் பன்மைத்தன்மை, கருத்துச் சுதந்திரம், மனித உரிமைகள் போன்ற மதிப்புகள் உலகெங்கும் விரிவடையும் என்றும், அதற்கான முன்னுதாரணமாக அமெரிக்கா திகழும் என்றும் கருதப்பட்டது. இதுவே “அமெரிக்க அபூர்வத்தன்மை” எனப்படும் அரசியல்-சிந்தனை மரபின் மையக் கோட்பாடாகும்.

ஆனால், 21-ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாவது தசாப்தத்திலிருந்து இந்தக் கணிப்புகள் முற்றாக சவாலுக்குள்ளாகியுள்ளன.

சர்வாதிகார தேசியவாதம்: கருத்தியல் வடிவம்

சர்வாதிகார தேசியவாதம் (Authoritarian Nationalism) என்பது,

      ஜனநாயக நிறுவனங்களை பலவீனப்படுத்துதல்,

      அதிகாரத்தை ஒரே நபர் அல்லது ஒரே குழுவின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் திரட்டுதல்,

   “தேசம்”, “இனம்”, “மதம்” போன்ற அடையாளங்களை அரசியல் ஆயுதங்களாக மாற்றுதல்,

    விமர்சனக் குரல்களை “தேச விரோதம்” எனப் பெயரிட்டு ஒடுக்குதல்
என்ற அம்சங்களை ஒருங்கிணைத்த அரசியல் வடிவமாகும்.

இது வெளிப்படையாக தேர்தல்கள், அரசமைப்புச் சட்டங்கள் ஆகியவற்றை தக்கவைத்துக்கொண்டாலும், உள்ளார்ந்த ஜனநாயக ஆன்மாவை அழிக்கும் தன்மையைக் கொண்டதாகும்.

அமெரிக்க அபூர்வத்தன்மை: எதிர்பார்ப்பும் எதிர்விளைவும்

அமெரிக்கா தன்னை:

      ஜனநாயகத்தின் காவலன்,

    மனித உரிமைகளின் உலகளாவிய பாதுகாவலன்,

    சுதந்திரத்தின் இயற்கையான முன்னோடி
என வர்ணித்துக் கொண்டது.

ஆனால் நடைமுறையில்,

     ஈராக், ஆஃப்கானிஸ்தான் போன்ற நாடுகளில் நடைபெற்ற இராணுவ தலையீடுகள்,

   ஜனநாயகத்தின் பெயரில் நிகழ்ந்த அரசியல் நிலையற்ற தன்மை,

     பொருளாதார சமத்துவமின்மை,

    உள்நாட்டில் அதிகரித்த இனவெறி, மதவெறி, குடியேற்ற எதிர்ப்பு
ஆகியவை அமெரிக்க மாதிரியின் நம்பகத்தன்மையைச் சிதைத்தன.

இதன் விளைவாக, உலகின் பல நாடுகளில்:

“ஜனநாயகம் என்பது குழப்பம்;
வலிமையான தலைவர் தான் தேசத்தை காப்பாற்ற முடியும்”
என்ற கருத்து வேரூன்றத் தொடங்கியது.

இன, மத அடையாளங்களின் அரசியலாக்கம்

சர்வாதிகார தேசியவாத ஆட்சிகள் பெரும்பாலும்:

     பெரும்பான்மை இனத்தை “உண்மையான தேசம்” என வரையறுத்தல்,

       சிறுபான்மைகளை சந்தேகத்திற்குரியவர்களாக அல்லது அந்நியர்களாக சித்தரித்தல்,

   மதத்தை அரசியல் ஒழுங்குப்படுத்தும் கருவியாகப் பயன்படுத்தல்
என்ற வழிகளைப் பின்பற்றுகின்றன.

இதன் மூலம்:

       குடிமகன் ≠ மனிதன்

     குடிமகன் = ஒரு குறிப்பிட்ட அடையாளம்
என்ற ஆபத்தான சமன்பாடு உருவாக்கப்படுகிறது.

மனித உரிமைகள் vs சர்வாதிகார தேசியவாதம்

மனித உரிமைகள் என்பது:

உலகளாவியவை,

 பிறப்பால் பெறப்பட்டவை,

·        அரசால் வழங்கப்படாதவை.

ஆனால் சர்வாதிகார தேசியவாதம்:

·        உரிமைகளை “தேசத்திற்கு விசுவாசம்” என்பதோடு நிபந்தனைப்படுத்துகிறது,

·        சமூகப் பணியை “தேசிய ஒழுக்கம்” என்ற கட்டுப்பாட்டுக்குள் அடக்குகிறது,

·        குடிமக்கள் அமைப்புகள், ஊடகம், கல்வி நிறுவனங்கள் மீது கட்டுப்பாடுகளை விதிக்கிறது.

இதனால், நவ-பாசிச (Neo-Fascism) போக்குகள் மெதுவாக, ஆனால் உறுதியாக உருவாகின்றன.

பொது இராஜதந்திரம் மற்றும் மென்மையான சக்தியின் தேவை

இந்தச் சூழலில், சர்வாதிகார தேசியவாதத்தை எதிர்க்க:

    இராணுவ தலையீடுகள் அல்ல,

   பொருளாதார தண்டனைகள் மட்டுமல்ல,

மாறாக,

 பொது இராஜதந்திரம் (Public Diplomacy),

மென்மையான சக்தி (Soft Power),

 கல்வி, கலாச்சாரம், மனித உரிமை உரையாடல்கள்,

 சர்வதேச குடிமக்கள் ஒற்றுமை
ஆகியவை மிக அவசியமாகின்றன.

ஜனநாயகம் ஒரு ஏற்றுமதி பொருள் அல்ல;
அது நம்பிக்கையாலும் நடைமுறையாலும் உருவாகும் அரசியல் பண்பாடு என்பதை உலகம் மீண்டும் உணர வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது.

அமெரிக்க அபூர்வத்தன்மை ஜனநாயகத்தின் உலகளாவிய வெற்றியை உறுதி செய்யும் என்ற நம்பிக்கை சிதைந்த இடத்தில், சர்வாதிகார தேசியவாதம் தன்னை மாற்று மாதிரியாக முன்வைக்கிறது. ஆனால் இது நிலைத்தன்மையின் தோற்றத்தை மட்டும் வழங்குகிறது; சுதந்திரத்தின் எதிர்காலத்தை அல்ல.

6. Military Authoritarianism 

நமக்கு பக்கத்து நாடான பாகிஸ்தான் பர்மா இரண்டும் ராணுவ ஆட்சியின் கீழ் எந்த முன்னேற்றமும் இல்லாமல் பாழடைந்ததை சமகாலத்தில் பார்த்தவன், உலகம் முழுவதும் ராணுவ ஆட்சியின் வரலாறு மிக துயரமானது

சர்வாதிகாரம், அரசியலிலும் அரசாங்கத்திலும், அதிகாரத்திற்கு குருட்டுத்தனமான அடிபணிதல் மற்றும் தனிப்பட்ட சிந்தனை மற்றும் செயலின் சுதந்திரத்தை ஒடுக்குதல். எதேச்சாதிகார ஆட்சிகள் என்பது நிர்வாக அதிகாரத்தை மாற்றுவதற்கான நிறுவப்பட்ட பொறிமுறையைக் கொண்டிருக்காத அரசாங்க அமைப்புகளாகும் மற்றும் அவர்களின் குடிமக்களுக்கு சிவில் உரிமைகள் அல்லது அரசியல் உரிமைகளை வழங்கவில்லை அதிகாரம் ஒரு தலைவரின் கைகளில் அல்லது ஒரு சிறிய உயரடுக்கின் கைகளில் குவிந்துள்ளது, 

அதன் முடிவுகள் மக்களின் விருப்பத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் எடுக்கப்படுகின்றன. எதேச்சதிகாரம் என்ற சொல் ஜனநாயகம் அல்லாத எந்தவொரு அரசாங்கத்தையும் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, ஆனால் ஆய்வுகள் சர்வாதிகார ஆட்சியில் பெரும் வேறுபாடுகள் இருப்பதை நிரூபித்துள்ளன.

7. Absolutism 

முழுமையானவாதம் என்பது ஒரு அரசியல் அமைப்பாகும், இதில் ஒரு இறையாண்மையுள்ள ஆட்சியாளர் அல்லது தலைவர் ஒரு நாட்டின் மீது முழுமையான மற்றும் கட்டுப்பாடற்ற அதிகாரத்தை வைத்திருக்கிறார். பொதுவாக ஒரு மன்னர் அல்லது சர்வாதிகாரிக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது, ஒரு முழுமையான அரசாங்கத்தின் அதிகாரம் சட்டமன்றம், நீதித்துறை, மதம் அல்லது தேர்தல் என வேறு எந்த உள் நிறுவனத்தாலும் சவால் செய்யப்படவோ அல்லது வரையறுக்கப்படவோ கூடாது. 

அதிகாரம் குவிக்கப்படும் இந்த ஆட்சி முறையில் உள்ள சிக்கல் ,   உலகிலேயே முதன்முறையாக ஒரு பெண் கிறிஸ்தவ மதத்தை    எதிர்த்து எலிசபெத் உருவாக்கப்பட்டார், அவர் அன்னை   அண்ணா போலின் மூலமாக அவர் தந்தை, ஆண் வாரிசு வேண்டும்    என்று நான்கு திருமணம் செய்து 3 பேரை கொன்று, ஹென்றி   இவளை கொல்லாமல்

விட காரணம் சின்ன வயசுலயே புத்திசாலி இவளுக்கு ஆணாதிக்கம் அத்துபடி அதனால் திருமணம் செய்து கொள்ளாமல் இன்றைக்கு   உலகம் முழுவதும் பரவியிருக்கும் இங்கிலீஷ் சாம்ராஜ்யத்தை   கட்டி அமைத்தவள்,

இந்த பெண்மணிதான் எல்லாம் சரி இவ ஏன் மேரி அவங்க   சொந்தக்காரி, அவளையும் தலையை துண்டித்து கொல்ல   உத்தரவு போட்டால் ஒரு நாள் இரண்டு நாள் அல்ல 18   ஆண்டுகள்சிறையில் இருந்தால் அவள் அதிகாரக் குவியல் இது   போன்ற உத்தரவுகளை விடச் சொல்லும் 

இந்தியாவில் ஆங்கிலேயர் காலத்தில் கூட இல்லாத ஆப்கானிஸ்தான் பாகிஸ்தான் எல்லாத்தையும் ஆண்டு வந்த இஸ்லாமியர் வீழ்ந்து   போனபோது கடைசி மகாராஜாவுக்கு சாப்பிடுவதற்கு அவர் ஒரு   கைதி இரண்டு மகன்களின் தலைகளை வெட்டி அவருக்கு   கொடுத்தார்கள் இதே வெள்ளைக்காரர்கள்

தமிழ்நாட்டில் அண்ணா என்ன செய்தார் தெரியுமா, ராமநாதபுரத்து ராஜா சண்முக ராஜேஸ்வர சேதுபதி அவரை எதிர்த்து பஸ் ஸ்டாண்ட்ல குதிரை  வண்டி ஓட்டிக்கிட்டு இருந்த தங்கப்பன் என்பவரை  நிற்க வைத்தவர் அண்ணா

https://plato.stanford.edu/entries/locke-political/

ஜான் லாக் சமுதாய ஒப்பந்தம்.

மன்னன் இறைவனின் அவதாரம் என்பததற்கு   எதிராக,

அரசன் மக்களின் வேலைக்காரன் என்றார்,

https://indiankanoon.org/doc/792941/

இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு அம்பேத்கர் தலைமையில் இந்தியாவிற்கான சட்டம் இயற்றப்பட்ட போது நடந்த விவாதங்கள் மினிட்ஸ்  ஆப் த மீட்டிங் தெளிவாக இருக்கிறது,

1935 ஆம் ஆண்டில் ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில் இந்தியாவுக்கான ஒரு   வரையறை சட்டம் இருந்தது, அது அதிகாரத்தை குவித்து   வைத்திருந்தது அதை பரவலாக்க வேண்டிய கடமையை 49 இல்   மிகப்பெரிய விவாதத்திற்கு பிறகு அம்பேத்கர் அமெரிக்காவைப்   போல் மாநிலங்களுக்கு அதிகாரம் கொடுக்க விரும்பி நிறைய   பேசியிருக்கிறார்,

காந்தியடிகள் சீடர்கள் 13 பேர் இந்த சட்ட முன் வடிவில் மத்தியில்   அதிகாரம் வேண்டும் என்று வாதாடினார்கள் ஆனால் அம்பேத்கர்   அதன் பிரச்சினைகளை கூறி மாநிலங்களை கலைக்கும் அதிகாரம் போன்றவை இதெல்லாம் மாற்றத்திற்கு உண்டானவை என்று பேசி   இருக்கிறார், சட்டம் என்பது அதை திருத்துவதற்குரிய அதிகாரத்தோடு தான் இயற்றப்பட வேண்டும் ஏனென்றால் மனிதன் வளர்ந்து   கொண்டு வரும் போது சட்டமும் அதற்கு ஏற்றது போல              தன்னை  திருத்திக் கொள்ள வேண்டும் டாக்டர் கடைசி வரைக்கும்   பயிற்சியாளர்கள் தான்,வழக்கறிஞர்களும் அப்படித்தான் இந்திய   அரசியலமைப்புச் சட்டம் சமீப காலத்தில் மத்தியில் இருந்த குவித்து வைக்கப்பட்டிருந்த கவர்னர் அதிகாரங்களை ஸ்டாலின்   தலைமையிலான திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் ஒவ்வொரு   முடிச்சுகளாக அவிழ்த்துக் கொண்டிருக்கிறது,

அரசியல் – அரசு – நிலப்பகுதி

கிறிஸ்தவ மதத்தின் அதிகாரக் கட்டமைப்பை மார்ட்டின் லூதர் சீர்திருத்தத்தின் வழியாக மெதுவாகக் குலைத்தார். அதேபோல், இன்றைய அரசியல் சூழலில் ஸ்டாலின் செயல்பாடுகளும் நிலைபெற்ற அதிகார மரபுகளை கேள்விக்குள்ளாக்கி, மாற்றத்திற்கான பாதையை உருவாக்குகின்றன என்று கூறலாம்.

அரசியல் என்றால் என்ன?

அரசைப் பற்றிய ஆய்வை அரசியல் என்கிறோம். அரசியல் என்பது சமூகங்களில் காணப்படும் அரசியல் அமைப்புகளையும், அவற்றின் அரசாங்கங்களையும் முறையாக ஆயும் ஒரு துறை. இதில் அரசின் தோற்றம், வளர்ச்சி, மாற்றம் (உருமலர்ச்சி), நோக்கங்கள், பணிகள், அதன் பல்வேறு வடிவங்கள், நிறுவனங்கள் மற்றும் கோட்பாடுகள் ஆகியவை அனைத்தும் அடங்கும். ஆகவே அரசியல் பயிலும் மாணவன் இவ்வெல்லா அம்சங்களையும் ஓரளவு அறிந்துகொள்கிறான்.

ஆங்கிலேய அரசியல் அறிஞர் கெட்டல் (Gettell) கூறுவதுபோல்,

“அரசியல் என்பது, அரசு இதுவரை எவ்வாறு இருந்தது என்பதை விளக்கும் ஒரு வரலாற்று ஆய்வு; அரசு இப்போது எவ்வாறு இருக்கிறது என்பதை ஆராயும் பகுப்பாய்வு; மேலும் அரசு எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பதை அரசியல் மற்றும் அறவியல் கோணங்களில் இருந்து வாதாடும் ஒரு அறிவியல் துறை.”

அரசு – கருத்தும் வரையறையும்

‘அரசு’ என்ற சொல்லை பொதுவாழ்வில் பல்வேறு பொருள்களில் பயன்படுத்தினாலும், அரசியல் அறிவியலில் அதை ஒரு குறிப்பிட்ட கருத்தைச் சுட்டும் தொழில்நுட்பச் சொல்லாகப் பயன்படுத்துகிறோம். எனவே அரசை ஆய்வதற்கு முன், ‘அரசு’ என்ற சொல்லின் பொருளைத் தெளிவாக வரையறுக்க வேண்டியது அவசியமாகிறது.

அரசின் அடிப்படை கூறுகளை ஆய்வு செய்தாலே, அதன் உண்மையான பொருள் நமக்குப் புலப்படும். ஓர் அரசிற்கு நான்கு அடிப்படை இயல்புகள் அல்லது கூறுகள் உள்ளன. அவை:

1. நிலப்பகுதி
2. மக்கள்
3. அரசாங்கம்
4. இறைமை  

நிலப்பகுதி

ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பகுதி அரசின் இன்றியமையாத கூறுகளில் ஒன்றாகும். நிலப்பகுதி இன்றி அரசு நிலைபெற முடியாது. பேராசிரியர் மு. இரத்தினசாமி கூறுவதுபோல்,

“ஒரு அரசை அமைப்பதற்கு மக்கள் ஒரு நிலப்பகுதியில் வேரூன்றியிருக்க வேண்டும்.”

அதாவது, மக்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பகுதியில் நிரந்தரமாக வாழ்ந்தால்தான் அரசாங்கத்தை நிறுவ முடியும். இதனால்தான் நாடோடிகளால் அரசு உருவாக்க முடியவில்லை. எடுத்துக்காட்டாக, இன்றைய இஸ்ரேல் அரசு உருவாகும் வரை, உலகின் பல பகுதிகளில் சிதறிக் கிடந்த யூதர்கள் தமக்கென ஒரு தனி அரசை உருவாக்க முடியாமல் இருந்தனர். எனவே அரசு தோன்றுவதற்கு தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்ட நிலப்பகுதி அவசியமாகிறது.

நிலப்பகுதி என்று கூறும்போது, அதில் உள்ள நிலம் மட்டுமல்லாமல், ஆறுகள், குளங்கள் மற்றும் பிற நீர்நிலைகளும் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட வேண்டும். மேலும், நாட்டின் அதிகாரத்திற்கு உட்பட்ட கரையோரக் கடல் பரப்பும் (Territorial Waters) நிலப்பகுதியின் ஒரு பகுதியாகக் கருதப்படுகிறது. இக்கடல் பரப்பு கரையோரத்திலிருந்து எத்தனை தொலைவு வரை நாட்டின் ஆட்சிக்குட்பட்டது என்பதை பன்னாட்டுச் சட்டங்களும், நாடுகளுக்கிடையே மேற்கொள்ளப்படும் ஒப்பந்தங்களும் நிர்ணயிக்கின்றன.

தமிழ்நாட்டு மீனவர்களுக்கு இலங்கை கடற்படை அளிக்கும் தொந்தரவுகள், கடல்சார் எல்லைகள் தெளிவாகவும் நியாயமாகவும் நிர்ணயிக்கப்படாததன் விளைவாகவே உருவான பிரச்சினைகளாகக் கருதப்படுகின்றன. ஒரு நாட்டிற்கு அதன் கடல்சார் எல்லை பொதுவாக கரையோரத்திலிருந்து 22 கிலோமீட்டர் (12 நாட்டிகல் மைல்) வரை வரையறுக்கப்படுகிறது. ஆனால் கச்சத்தீவு விவகாரத்தில், இலங்கைக்கு 22 கிலோமீட்டர் எல்லை வழங்கப்பட்ட நிலையில், இந்தியாவிற்கு அதே அளவிலான பாதுகாப்பு உறுதி செய்யப்படவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு நிலவுகிறது.

இத்தகைய சூழ்நிலையில், ஒரு ஜென்டில்மேன் ஒப்பந்தம் (Gentleman’s Agreement) மூலம் மீனவர்களின் உரிமைகளும் வாழ்வாதாரமும் பாதுகாக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். தமிழகத்தின் மீது இருந்த அரசியல் கோபத்தின் காரணமாக இந்திரா காந்தி காலத்தில் எடுக்கப்பட்ட சில முடிவுகள், இன்றும் தமிழக மக்களுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. அதையே தொடர்ந்து, ஆர்.எஸ்.எஸ். வழிநடத்தும் அரசியல் அணுகுமுறைகள் தமிழகத்தை மேலும் துன்புறுத்துகின்றன என்ற விமர்சனமும் முன்வைக்கப்படுகிறது.

ஆனால் இவ்வெல்லாவற்றிற்கும் ஒருநாள் ஒரு முற்றுப்புள்ளி வரும் என்ற நம்பிக்கையும் மக்கள் மனங்களில் நிலவுகிறது.

நிலப்பகுதியின் அளவும் தன்மையும்

நிலப்பகுதி என்பது நிலம், நீர்நிலைகள் மட்டுமன்றி, அதற்கு மேலுள்ள வான்வெளியின் ஒரு பகுதியையும் உள்ளடக்குகிறது. நவீன காலத்தில் வானூர்திப் பயணம் பெருகியுள்ளதால், நிலப்பகுதியின் மேல் ஓரளவு உயரம் வரை அரசின் ஆட்சிக்குட்பட்டதாக பன்னாட்டுச் சட்டங்கள் ஏற்றுக்கொள்கின்றன.

ஒரு அரசின் நிலப்பகுதி எவ்வளவு பெரியதாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு நிரந்தரமான அளவுகோல் எதுவும் இல்லை. பண்டைய கிரேக்கர்கள் தங்கள் அரசுகளைச் சிறிய நகர–அரசுகளாக (City States) அமைத்தனர். ரோமானிய பேரரசு மூன்று கண்டங்களில் பரவியிருந்தது. இன்றைய உலகில் சுவிட்ஸர்லாந்து, பெல்ஜியம், நெதர்லாந்து (ஹாலந்து), வத்திக்கான் போன்றவை அளவில் சிறிய அரசுகளாக உள்ளன. அதே நேரத்தில் இந்தியா, சீனா, ரஷ்யா, அமெரிக்கா போன்றவை மிகப் பெரிய நிலப்பரப்பைக் கொண்ட அரசுகளாக விளங்குகின்றன. 

மக்கள்

அரசு என்பது மக்கள் கூடி வாழும் ஓர் அமைப்பாகும். ஆகவே, மக்களின்றி அரசு அமைய முடியாது. அரசு வெறும் நிலப்பகுதியில் மட்டும் தனது ஆட்சியைச் செலுத்த இயலாது; அந்நிலப்பகுதியில் மக்கள் வாழ வேண்டும்.
“நிலம் அரசின் இன்றியமையாத அடிப்படையாயின், மக்கள் அரசைக் கட்டும் சிற்பிகளும் கொற்றர்களும் ஆவார்கள். நிலம் ஓவியத் திரையாகுமெனில், மக்கள் அதை வடிவங்களாலும் வண்ணங்களாலும் நிரப்பும் ஓவியர்களாவார்கள்” என்று பேராசிரியர் மு. இரத்தினசாமி குறிப்பிடுகிறார்.

நிலப்பகுதியின் பரப்பளவைப் போலவே மக்களின் எண்ணிக்கையும் அரசின் அமைப்புக்கு அவ்வளவு முக்கியமானதல்ல. எடுத்துக்காட்டாக, வத்திக்கான் நாட்டில் சில ஆயிரம் மக்கள் மட்டுமே வாழ்கின்றனர். ஆனால் இந்தியா, சீனா போன்ற நாடுகளில் பல கோடி மக்கள் வாழ்கின்றனர்.

அரசாங்கம்

அரசாங்கம் என்பது அரசின் ஒரு கருவியாகும்; அதின்றி அரசு உயிர்வாழ இயலாது. அரசின் விருப்பாற்றல் அரசாங்கத்தின் வாயிலாகவே வெளிப்பட்டு செயல்படுகிறது.
அரசாங்கம் என்பது இறைமை அதிகாரங்களைச் செலுத்தும் உரிமை பெற்ற ஒரு நிறுவனம் ஆகும். பொதுப் பேச்சில் நாம் ஒரு நாட்டின் அமைச்சரவையை அந்நாட்டு அரசாங்கம் என்று கூறினாலும், அரசாங்கம் என்பது அதைவிட விரிந்த பொருளைக் கொண்டதாகும்.

ஒரு நாட்டின் உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு அமைதி, பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை நிலைநாட்டுவது அரசாங்கத்தின் முதன்மையான கடமையாகும். இதற்காக அதற்கு முதலில் படைத்துறை ஆற்றல் தேவை. இரண்டாவதாக, சட்டங்களை இயற்றும் அதிகாரம் வேண்டும். மூன்றாவதாக, அரசின் சார்பில் இயற்றப்படும் சட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்தவும், அதற்குத் தேவையான நிதியைப் பொதுமக்களிடமிருந்து பெறவும் அதிகாரம் இருக்க வேண்டும்.

சுருக்கமாகக் கூறினால், சட்டமியற்றும் துறை, நிர்வாகத் துறை, நீதித்துறை ஆகிய மூன்று துறைகளின் அதிகாரங்களும் அரசாங்கத்திடம் இருக்க வேண்டும். இத்தகைய அரசாங்கம் இல்லையெனில் அரசு நிலைபெறாது; குழப்பமே மேலோங்கும்.
ப்ளண்ட்ஷ்லி (Bluntschli) கூறுவதுபோல்,
“அதிகாரம் உடையோரும், அதற்குக் கீழ்படிவோரும் இல்லையெனில் அரசு இல்லை; குழப்பமே நிலவும்.”

இறைமை

இறைமை என்ற சொல் மேலான அதிகாரத்தைக் குறிக்கிறது. இவ்விறைமை அதிகாரமே அரசை பிற சமூக நிறுவனங்களிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது. இறைமை இரண்டு வகைப்படும்:

  உட்புற இறைமை

வெளிப்புற இறைமை

ஒரு அரசின் ஆட்சி எல்லைக்குள் வாழும் தனிநபர்கள்மீதும், அவர்களின் நிறுவனங்கள்மீதும் ஓர் ஆள் அல்லது குழு செலுத்தும் மேலாண்மை அதிகாரமே உட்புற இறைமையாகும்.
ஒரு அரசு வேறு எந்த அரசுக்கும் சார்பில்லாமல் முழு தன்னாட்சியுடன் இயங்குவதையே வெளிப்புற இறைமை என்கிறோம்.

இக்கால அரசைப் பற்றி ஹெச். ஜே. லாஸ்கி (H. J. Laski) கூறுவதாவது:
“ஒரு அரசு தனது ஆட்சிப் பரப்பின் முழுவதும் மேலாண்மை அதிகாரம் பெற்றுள்ளது. அங்கு வாழும் அனைவருக்கும், அங்குள்ள அனைத்து நிறுவனங்களுக்கும் அது ஆணை பிறப்பிக்கிறது; யாரிடமிருந்தும் அது ஆணைகளை ஏற்கவில்லை.”

இறைமை என்பது மேலாண்மையைக் குறிக்கும் சொலாக இருந்தாலும், அரசுடன் இணைக்கும்போது அது ஒரு தனிச்சிறப்பான அதிகாரத்தைக் குறிக்கிறது. ஓர் அரசில் இறைமை அதிகாரம் எங்குள்ளது என்பதை ஆராயும் போது, அந்தச் சொல் பல்வேறு பொருள்களில் பயன்படுத்தப்படுவதைக் காணலாம். சில நேரங்களில், பிரிட்டன் அரசியைப் போன்ற பெயரளவிலான அரசுத் தலைவரை அது குறிக்கலாம். சில வேளைகளில், சட்டங்களை இயற்றி ஆட்சி செய்யும் ஆள் அல்லது குழுவைக் குறிக்கலாம். மேலும், அரசியல் இறைமை எனப்படும் வகையில், இறைமை இறுதியாக நிலைபெற்றிருக்கும் குழுவையோ அல்லது தொகுதியையோ குறிக்கலாம். இக்கால அரசியலில் அது பெரும்பாலும் வாக்காளர்களைக் குறிக்கிறது. இதனைச் சிலர் கூட்டு இறைமை (Collective Sovereignty) எனவும் அழைக்கின்றனர்.

ஆகவே, ஓர் அரசில் இறைமை அதிகாரம் எங்குள்ளது என்பதை எளிதில் கண்டறிவது கடினமானதாகும். இருப்பினும், மக்கள் வழக்கமாகப் பணிந்து வரும் ஓர் ஆள் அல்லது ஒரு குழுவிடம் இறைமை உள்ளது என சிலர் கருதுகின்றனர். ஆனால் உண்மையில் இறைமை அதிகாரம் மக்களிடமே உள்ளது. 

அரசு என்பது நிலப்பகுதி, மக்கள், அரசாங்கம், இறைமை என்ற நான்கு அடிப்படை கூறுகளைக் கொண்ட அமைப்பாகும்.
கெட்டல் கூறுவதுபோல்,
“ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பகுதியில் இறைமை அதிகாரத்துடன் வாழும் மக்கள் தொகுதியே அரசு.”

அமெரிக்க குடியரசுத் தலைவர் உட்ரோ வில்சன் கூறுவதாவது:
“ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பகுதியில் சட்டத்திற்கிணங்கி இணைந்து வாழும் மக்கள் தொகுதியே அரசு.”

அரசியல்_கூறுகள்_2 அரசியல்_என்றால்_என்ன

 

“வினாவை அன்றி மனிதன் வேறு என்ன?
அவன் இங்கு இருப்பதற்கான காரணமே அதுதான்.
நியாயமான, துணிவான கேள்விகளை எழுப்பவும்,
பணிவுடன் பதில்களுக்காகக் காத்திருக்கவும்.
போதிய துணிவின்றி கேள்வி எழுப்பாமலும்,
தன்னைத்தானே திருப்திப்படுத்திக் கொள்ளும் வகையில்
பதில்களை உருவாக்கிக் கொள்வதுமே
அனைத்துத் தவறுகளுக்கும் மூல காரணமாகிறது.”

— ரேச்சல் வான் ஹேகன்
(18ஆம் நூற்றாண்டின் பெண்ணுரிமைப் போராட்டச் செயற்பாட்டாளர்)

“எவை எவ்வாறிருக்க வேண்டுமோ, அவை அவ்வாறே இருக்கின்றன.
அவற்றின் விளைவுகள் எப்படியிருக்க வேண்டுமோ, அப்படியே நிகழ்கின்றன.
அப்படியானால், நீங்கள் ஏன் ஏமாற்றமடைய விரும்புகிறீர்கள்?”

— பிஷப் பட்லர் (Bishop Butler)

‘அரசியல்’ என்றால் என்ன?

அரசைப் பற்றி ஆய்வு செய்கின்ற இயலே அரசியல் ஆகும்.
அப்படியானால், ‘அரசைப் பற்றி’ என்பதன் பொருள் என்ன?

‘பாலிஸ்’ (Polis) என்ற கிரேக்கச் சொல்லிலிருந்து வந்த அரசியல், முதலில் நகரரசையும், அதனைச் சார்ந்த அனைத்தையும் குறித்தது. நகரம் இன்றைய காலத்தில் முன்னைப்போல் பொதுவாழ்வின் மையமாக இல்லை. ஆகையால், துல்லியமாகக் கூற வேண்டுமென்றால், சமுதாயத்தையும், அதனைச் சார்ந்த விடயங்களையும் ஆய்வு செய்வதே அரசியல் ஆகும்.

அப்படியானால், பொதுவாழ்வை பாதிக்கும் அனைத்தையும் அரசியல் எனக் கொள்ளலாமா?
பதில் — இல்லை.

பொதுவாழ்வின் எந்த அம்சமும் ஒருகாலத்தில் எப்படியாவது அரசியல் சார்பைப் பெறாமல் இருக்க முடியாது என்றாலும், ‘அரசியல்’ என்ற சொல், பொதுவாக சமுதாயத்தின் பெயரால், சமுதாயத்தின் நலனுக்காக அதன் பொதுவிவகாரங்களை மேற்பார்வை செய்து நிர்வகிக்கும் ஆணைக்குழு அல்லது மாற்றாளால் (Agent) மேற்கொள்ளப்படும் செயல்களை குறிக்கவே பயன்படுத்தப்படுகிறது. அந்த ஆணைக்குழுவையே நாம் ‘அரசு’ என்று அழைக்கிறோம்.

அரசின் மேற்பார்வையிலும், அதன் மூலமாகவும் நடைபெறும் சமுதாயச் செயல்களே அரசியல் நடவடிக்கைகள் ஆகும். ஆகவே, எது அரசியல் நடவடிக்கை, எது அல்ல என்பது காலத்திற்கேற்ப மாறி வந்துள்ளது.

பல நூற்றாண்டுகளாக அரசர்கள், சில மதச் சடங்குகளை கட்டாயப்படுத்தியும், பிறவற்றை சட்டவிரோதமாக்கியும் வந்ததால், மதம் ஒரு அரசியல் விவகாரமாகவே இருந்தது. இன்றைக்கு உலகில் ஒரே ஒரு நாட்டில்தான், அங்கு வாழும் அனைவரும் ஒரே மதத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இருப்பதாக நம்பப்படுகிறது — அது ஹெட்ஜாஸ் (Hedjas).

சில நாடுகளில், அரசர்கள் சட்டப்படி குறிப்பிட்ட மதத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருக்க வேண்டும். (உதாரணமாக: கிரேட் பிரிட்டன், சிரியா, ஸ்பெயின், ஸ்காண்டிநேவிய முடியரசு நாடுகள்). சில நாடுகள் மதத்திற்கு அதிகாரபூர்வ ஊக்கம் அளிக்காமல், அரச அதிகாரிகளுக்கு மதபோதனை செய்யும் உரிமையையும் மறுக்கின்றன (உதா: ரஷ்யா). அரபு நாடுகளில் பாராளுமன்ற பிரதிநிதித்துவம் மதச் சார்புகளோடு நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டுள்ளது.

பெரும்பான்மையோர் மதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு சமீப காலத்தில் உருவான இரண்டு நாடுகள் — இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான். ஆனால், பெரும்பாலான நாடுகளில் மத விவகாரங்களில் அரசு தலையிடுவதும், குறிப்பிட்ட மதத்திற்கு அதிகாரபூர்வ ஊக்கம் அளிப்பதும் இல்லை.

பிரான்ஸ், ரஷ்யா போன்ற நாடுகளில் கல்வி அரசின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் உள்ளது. அப்படியானால், கல்வி தொடர்பான விடயங்கள் அரசியல் சார்பைப் பெறுகின்றன. நியமனங்கள், பாடத்திட்டங்கள் போன்றவை கல்விச் சீர்தரத்தின் அடிப்படையில் அல்லாமல், வேறு காரணங்களின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. இவை அனைத்தும் அரசியல் சார்ந்த விடயங்களே.

அதேபோல், பொருளாதார வாழ்க்கையிலும் அரசின் தலையீடு, முழுமையான தலையீடு இல்லாமையிலிருந்து கடுமையான

விதிமுறை அமைப்புகள் வரை பல வடிவங்களில் நிகழ்ந்திருக்கிறது. மக்களுள் யார் எவ்வகை உடை அணிய வேண்டும் என்பதையும் அரசு தீர்மானித்த காலங்களும் உண்டு. இடைக்காலத்தில் இப்படிப்பட்ட ‘ஆடம்பரத் தடைக் சட்டங்கள்’ (Sumptuary Laws) அடிக்கடி இயற்றப்பட்டன.

பிரான்சில் புரட்சிக்கு முந்தைய முடியரசாட்சிக் காலத்தில், குறிப்பிட்ட மூலப்பொருட்கள் குறிப்பிட்ட நகரங்களில் மட்டுமே உற்பத்தி செய்யப்பட வேண்டும் என்ற கட்டுப்பாடுகள் இருந்தன. இங்கிலாந்தில், பதினேழாம் நூற்றாண்டில், கம்பளி நெசவுத் தொழிலுக்கு ஊக்கம் அளிக்கும் நோக்கில், இறந்தவர்களை கம்பளித் துணியால் சுற்றித்தான் புதைக்க வேண்டும் என்ற சட்டம் இருந்தது.

இடைக்கால நிலப்பிரபுத்துவ காலத்தில், இன்று அரசின் ஏகபோக அதிகாரங்களாக நாம் கருதும் காவல், நீதித்துறை, நாணய அச்சிடல், இராணுவ ஆட்சேர்ப்பு, போர் நடத்தல் போன்ற அனைத்தும் அரசியல் விவகாரங்களாகவே இருந்தன. கட்டாயமாக்கப்படாதவை தடை செய்யப்பட்டன என்று வேடிக்கையாகச் சொல்லப்படும் நிலையும் இருந்தது.

இன்றைய ரஷ்யாவில், பெரும்பாலும் அனைத்துமே அரசியல் சார்புடையதாக உள்ளது. ஆனால் 18ஆம் நூற்றாண்டிலும், 19ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலும், இங்கிலாந்தில் அரசின் செயல்பாட்டு எல்லை மிகக் குறுகியதாக இருந்து, அரசு இயங்குவதே கடினமானதாக இருந்தது.

‘அரசியல்’, ‘அரசியல் சார்பு’ போன்ற சொற்கள் காலத்திற்கும் இடத்திற்கும் ஏற்ப மாறும் தன்மையுடையவை. கொள்கை ரீதியாகப் பார்க்கும்போது, நமது கூட்டு வாழ்வின் எந்தத் துறையும் அரசின் மேற்பார்வைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டால், அது அரசியல் சார்புடையதாக மாறாமல் இருக்க முடியாது. இருந்தாலும், ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலும், ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும், எது அரசியல் சார்பு உடையது, எது சார்பற்றது என்பதற்கான தெளிவான பாகுபாடு நிலவுகிறது.

அரசியல்_கூறுகள்_3

அரசியல் — ஓர் சாத்திரமா? அறிவியலா? அல்லது ஓர் இயலா?

இந்தக் கேள்விக்கான பதில், ‘இயல்’, ‘விஞ்ஞான ரீதியானது’ என்ற சொற்களுக்கு நாம் அளிக்கும் பொருளைப் பொறுத்தே அமைகிறது. கருத்தரங்கப் படிப்பு எதுவும், கண்டறியக்கூடிய உண்மைகளின் அடிப்படையில் அமையும்போது, அது விஞ்ஞான ரீதியுடையதாக இருக்க முடியும். அதிகபட்சமாக பகுத்தறிவோடும், உய்த்துணர்வோடும், குறைந்தபட்ச ஒருதலையான மனநிலையோடும் ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும்.

ஆனால், எதிர்கால நிகழ்வுகளைத் துல்லியமாக கணித்து முன்கூட்டியே கூறுவதே விஞ்ஞானம் என்றால், அரசியல் ஒரு விஞ்ஞானம் அல்ல. ஏனெனில், அரசியலின் முடிவுகள், ஆய்வகத்தில் பொருள்கள்மீது செய்யப்படும் பரிசோதனைகளின் முடிவுகளைப் போன்றவை அல்ல; அவை மனிதர்களைச் சார்ந்த முடிவுகள்.

மனிதர்களை ஒன்றாக வாழச் செய்வதும், பொதுநலச் செயல்களில் ஒத்துழைக்கச் செய்வதும் அரசியல் எனும் ஒரு கலை ஆகும். மனிதர்கள் ஒன்றாக வாழ வேண்டிய அவசியத்தையும், எந்த நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் அவர்கள் ஒன்றாக வாழ முடியும் என்ற நிச்சயமற்ற தன்மையையும் ஒருங்கே ஏற்றுக்கொள்பவனே அரசியல்வாதி — பெருமளவில் அரசியல் விஞ்ஞானியும்கூட.

இந்த நிபந்தனைகளை முன்வைப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், மனிதக் கூட்டத்தை வெற்றிகரமான சமூகமாக மாற்றும் பொறுப்பையும் அவன் ஏற்றுக்கொள்கிறான் என ஹாக்கிங் (Hocking) கூறுகிறார்.

ஆனால், ஹாக்கிங் கூறியது நேர்மையான அரசியல் தளத்தில் செயல்படும் மனிதர்களுக்கே பொருந்தும். இன்றைய காலத்தில் அரசியல் ஒரு தொழில், ஒரு வியாபாரம் போல மாறிவிட்டது. தன்நலம், தனிப்புகழ், ஊடக வெளிச்சம் என்பவையே பலரின் நோக்கமாகிவிட்டன. இத்தகைய போலி பாசாங்குகளோடு இயங்கும் அரசியல் வியாபாரிகளையும், சுயநல அரசியலையும் அரசியல் என்ற இயலுக்குள் சேர்க்க முடியாது.

அப்படியானால், அவர்களிடமிருந்து அரசியல் விஞ்ஞானத்தை எப்படி எதிர்பார்க்க முடியும்?

 இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் போது, ​​சைமன் கமிஷனின் பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில் இங்கிலாந்தில் மூன்று வட்ட மேசை மாநாடுகள் நடைபெற்றன. டாக்டர் பி. ஆர். அம்பேத்கர் இந்த மூன்று மாநாடுகளிலும் பங்கேற்றார். அந்த மாநாடுகள் உண்மையாகவே 'வட்ட மேசை மாநாடுகளாக' இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியவர் அம்பேத்கர்தான். பதவிக்கு ஏற்ப தனித்தனி, உயரமான நாற்காலிகளில் அமர்ந்து, முன்னால் ஒரு நீண்ட இருக்கை போடப்பட்டிருக்கும் வழக்கத்தை அவர் நிராகரித்தார். அதற்குப் பதிலாக, அனைவரும் சமமாக அமர்ந்து பேச வேண்டும் என்ற கொள்கையை அவர் அறிமுகப்படுத்தினார். இந்த முக்கியமான உண்மை அரிதாகவே விவாதிக்கப்படுவதாலோ அல்லது அங்கீகரிக்கப்படுவதாலோ நான் இதைக் குறிப்பிடுகிறேன்.

சமூக ஒப்பந்தம்

ரூசோ எழுதிய “சமூக ஒப்பந்தம்” என்ற நூல் அரசியல் உரிமைகள் மற்றும் மக்களின் இறையாண்மை பற்றிய முக்கியமான புத்தகம். இதில் அவர், மக்கள் தான் ஆட்சியின் உண்மையான உரிமையாளர்கள் என்று வலியுறுத்துகிறார்.

இந்த நூலின் முதல் வரி மிகவும் பிரபலமானது:
“மனிதன் சுதந்திரமாகப் பிறக்கிறான்; ஆனால் எங்கும் அவன் சங்கிலிகளில் இருக்கிறான்.”

பின்னர் ரூசோ சொல்வது:

ஒரு மக்கள் பலவந்தமாக கட்டுப்படுத்தப்பட்டு கீழ்ப்படிந்து கொண்டிருக்கிறவரை, அவர்கள் கீழ்ப்படிவது சரி. ஆனால் அவர்கள் அந்த கட்டுப்பாட்டிலிருந்து தப்பித்து, தங்களுடைய சுதந்திரத்தை மீண்டும் பெற முடிந்தால், அது இன்னும் சரியானது. ஏனெனில், அவர்களிடமிருந்து சுதந்திரத்தை பறித்தவர்களுக்கு அதற்கு எந்த நியாயமும் இல்லை. அதே உரிமையால் மக்கள் தங்களின் சுதந்திரத்தை மீண்டும் பெறலாம்.

ஆனால் வால்டேர், ரூசோவின் இந்த கருத்தை ஏற்கவில்லை. அவர் சொன்னது:

“இதற்கு முற்றிலும் எதிரானதே உண்மை. மக்களுக்கு தங்கள் சுதந்திரத்தை மீண்டும் பெற நல்ல உரிமை இருந்தால், அதை முதலில் பறிப்பதற்கே எந்த நியாயமும் இருக்காது.”

ரூசோவின் கருத்துப்படி மனிதன் இயல்பாகவே ஒரு சமூக உயிரினம் அல்ல. அவர் சொல்கிறார்:

“சமூக ஒழுங்கு என்பது மற்ற எல்லா உரிமைகளுக்கும் அடிப்படையான ஒரு புனித உரிமை. ஆனால் இந்த உரிமை இயற்கையிலிருந்து வருவது அல்ல; இது மனிதர்கள் செய்த ஒப்பந்தங்களிலிருந்து (மரபுகள்/மாநாடுகள்) உருவானது.”

இதற்கு வால்டேர் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிறார். அவர் கூறுகிறார்:

“இது தெளிவற்ற கூற்று. இயற்கை மனிதனை சமூகமாக வாழும் உயிரினமாக உருவாக்கியிருந்தால், சமூக உரிமை இயற்கையிலிருந்தே வந்ததாகத்தான் பொருள்.”

இரண்டாம் அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்திலும், மனிதனின் சமூக இயல்பை பற்றி வால்டேர், ரூசோவுடன் தொடர்ந்து வாதிடுகிறார்.
ரூசோ,

“எல்லா சமூகங்களிலும் மிகப் பழமையானதும், இயற்கையானதும் குடும்பமே”
என்று கூறுகிறார்.

இதற்கு வால்டேர் பதிலளிக்கிறார்:

“அப்படியானால், சமூக உரிமை மனிதனின் இயல்பிலிருந்தே தோன்றியது என்று ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்.”

பின்னர் ரூசோ,

“குழந்தைகள் பெற்றோரின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுபட்ட பிறகு, அந்த குடும்ப உறவு இயற்கையால் அல்ல; தன்னார்வ ஒப்பந்தத்தால் மட்டுமே தொடர்கிறது”
என்று சொல்கிறார்.

அதற்கு வால்டேர் பதிலளிக்கிறார்:

“ஆனால் அந்த ஒப்பந்தமே மனித இயல்பிலிருந்து உருவானதுதான்.”

போர்ச் சட்டம் பற்றியும் இருவருக்கும் கருத்து வேறுபாடு உள்ளது.
ரூசோவின் கருத்துப்படி, மனிதர்கள் இயல்பாகவே ஒருவருக்கொருவர் எதிரிகள் அல்ல.

அவர் விளக்குவது இதுதான்:

மனிதர்கள் இயற்கை நிலையிலிருந்தபோது, ஒருவருடன் ஒருவர் நிரந்தரமான உறவுகளை வைத்திருக்கவில்லை. அதனால் அமைதி நிலை அல்லது போர் நிலை என்ற ஒன்றை உருவாக்கும் அளவுக்கு அவர்களுக்குள் உறவுகள் இல்லை. எனவே மனிதர்கள் இயல்பாகவே எதிரிகள் ஆக முடியாது.

போர் என்பது மனிதர்களுக்கிடையிலான தனிப்பட்ட உறவால் உருவாகாது. அது நாடுகள் அல்லது அரசுகள் போன்ற அமைப்புகளுக்கிடையிலான உறவால் மட்டுமே உருவாகிறது.
நிலையான சொத்து இல்லாத இயற்கை நிலையிலும், சட்டங்களின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள சமூக நிலையிலும், மனிதன் மனிதனுக்கு எதிராக போர் செய்வது இயல்பாக உருவாக முடியாது.

 தனிப்பட்ட சண்டைகள், மோதல்கள், பழிவாங்கல்கள் போன்றவை ஒரு நாட்டை உருவாக்க முடியாது. லூயிஸ் IX காலத்தில் இப்படி நடந்த தனியார் போர்களை கூட “கடவுளின் அமைதி” என்று சொல்லி கட்டுப்படுத்த முயன்றார்கள். உண்மையில் இது நிலப்பிரபுக்களின் அதிகார துஷ்பிரயோகம் தான். இப்படிப்பட்ட அமைப்பு இயற்கை உரிமைக்கும் நல்ல அரசியல் முறைக்கும் எதிரானது.

அப்படியானால், போர் என்பது மனிதனுக்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலானது அல்ல. அது ஒரு அரசுக்கும் மற்றொரு அரசுக்கும் இடையிலானது. சாதாரண மக்கள் எதிரிகள் அல்ல. அவர்கள் மனிதர்கள். ஆனால் போரில் அவர்கள் வீரர்களாக மாறுகிறார்கள். அவர்கள் நாட்டின் உறுப்பினர்களாக இல்லாமல், அதன் பாதுகாவலர்களாக செயல் படுகிறார்கள்.

இதற்கு வால்டேர் சாடலாக எழுதுகிறார்:
“இவை எல்லாம் ஒரு சொற்றொடர்களை சாணக்கியமாக அமைக்கும் மனிதரின் பேச்சு போல இருக்கிறது. அரசுக்கும் அரசுக்கும் இடையிலான போர், மனிதர்களுக்கிடையிலான போர் தான். நம் குடிமக்கள் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கச் சொல்லிவிடலாம்!”

வலிமையானவன் தான் உரிமை பெற்றவன் என்ற எண்ணத்தை ரூசோ எதிர்க்கிறார். அவர் சொல்வது:
“ஒரு எதிரியை அடிமையாக்க முடியாதபோது தவிர, அவனை கொல்ல யாருக்கும் உரிமை இல்லை. அவனை கொல்லும் உரிமையிலிருந்து அவனை அடிமையாக்கும் உரிமை உருவாகாது. தனது உயிரைக் காப்பாற்ற சுதந்திரத்தை விலையாக கொடுக்கச் சொல்வது நியாயமற்றது. வெற்றி பெற்றவனுக்கு அதில் எந்த உரிமையும் இல்லை.”

இதற்கு வால்டேர் ஓரமாக “வேடிக்கையான கூற்று!” என்று குறிப்பிட்டார்.

ஆனால், ரூசோவைப் போலவே, வால்டேரும் சர்வாதிகாரத்தை வெறுத்தவர். அதனால் தான், இந்த கருத்துக்குப் பக்கத்தில் அவர் “நல்லது” என்று ஒப்புதல் குறிப்பிட்டார்.

ஒரு கூட்டத்தை பலத்தால் அடக்குவது வேறு;
ஒரு சமூகத்தை நியாயமாக ஆள்வது வேறு.

பலரை ஒரே மனிதன் அடிமைப்படுத்தினாலும்,
அது “மக்களும் ஆட்சியாளரும்” ஆகாது.
அது எஜமானன் மற்றும் அடிமைகள் மட்டுமே.

ரூசோ சொல்வது என்னவென்றால்:
ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் அனைத்து உரிமைகளையும் முழு சமூகத்திற்கே ஒப்படைக்க வேண்டும்.
அப்போதுதான் அனைவரும் சமமாக இருப்பார்கள் என்றும்,
அதுவே சரியான சமூக ஒப்பந்தம் என்றும் அவர் நம்புகிறார்.

ஆனால் வால்டேர் இதை கடுமையாக எதிர்க்கிறார்.

வால்டேர் சொல்கிறார்:

“நான் என்னை முழுமையாக என் சக குடிமக்களுக்கு ஒப்படைக்கவில்லை.
பெரும்பான்மையினர் விரும்பினால் என்னைக் கொல்லவும், கொள்ளையடிக்கவும்
அவர்களுக்கு உரிமை கொடுக்கவில்லை.

நான் கீழ்ப்படிவது ஒரே காரணத்திற்காக:
– ஒருவருக்கொருவர் உதவ
– நீதியை செய்யவும், பெறவும்.
இதைவிட வேறு எந்த ஒப்பந்தமும் இல்லை.”

அரசு என்ற பெயரில்
தனிநபரின் முழு சுதந்திரத்தையும் அழிப்பதை
வால்டேர் ஏற்கவில்லை.

“ஒரே உடலாக நாம் மாறிவிட்டோம்,
அதனால் ஒரு உறுப்பை குற்றம் சொன்னால்
முழு உடலையே தாக்குவது போல ஆகும்”
என்ற ரூசோவின் வாதத்தை
வால்டேர் கேலியாக கேட்கிறார்:

“ஜீன்-ஜாக்ஸை தடியால் அடித்தால்,
குடியரசே சாட்டையால் அடிக்கப்பட்டதா?”

ரூசோ ரஷ்யாவைப் பற்றி மிகவும் சந்தேகமாக பேசுகிறார்.

அவர் சொல்வது:
ரஷ்யா உண்மையான நாகரிக நாடாக மாறாது.
ஏனெனில் அது முதிர்ச்சி அடைவதற்கு முன்பே
வெளிப்படையான நாகரிகத்தை திணித்தது.

பீட்டர் மன்னன்
தன் மக்களை மாற்ற நினைத்தார்,
ஆனால் அவர்களின் இயல்பை புரிந்துகொள்ளவில்லை.

ரஷ்யர்களை
ஜெர்மானியர் அல்லது ஆங்கிலேயர் போல மாற்ற முயன்றார்.
அதனால் அவர்கள்
என்னவாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்கே வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை.

இது போலத்தான்
ஒரு ஆசிரியர்
மாணவனை குழந்தை அதிசயமாக மாற்றி,
பின்னர் வாழ்க்கை முழுவதும்
அவனை ஒன்றுமில்லாதவனாக ஆக்குவது.

இறுதியில் ரூசோ கூறுவது:
ரஷ்யா ஒருநாள்
ஐரோப்பாவை ஆள முயலும்.
ஆனால் அதே ரஷ்யா
ஒரு பெரிய புரட்சியால்
தான் ஆளப்பட்டு வீழும்.

அந்த வீழ்ச்சிக்கு
ஐரோப்பாவின் அரசர்களே
தங்கள் செயல்களால்
வழி அமைக்கிறார்கள்.