நினைவுகளின் தாழ்வாரம்" 1

 

📍 வேளாங்கண்ணியில் நடந்த சின்ன சம்பவம்!

ஒரு நாள் ராஜா கணேசன் வேளாங்கண்ணி மாதா கோயிலுக்கு போயிருந்தார்.
அங்க ஒரு இளம் பாதிரியார் ரொம்ப “மாடர்ன்” சிந்தனை பேசிக்கிட்டு இருந்தார்.

🗣️ உடல்நலம், நல்ல பழக்கம், ஒழுக்கம் — எல்லாத்தையும் பற்றி பக்காவா சொல்றார்!

அதை கேட்ட ராஜா கணேசன் ஒரு டவுட் கேட்டார்:

👉 “பாதரே… இந்த மூட்டு வலி, சுவாசக் கோளாறு எதனால வரும்?”

பாதிரியார் உடனே:
🚭 “அதிகமா மது குடிச்சா… சிகரெட் பிடிச்சா… இப்படி தான் வரும்!”

அதுக்குப் ராஜா கணேசன் சீரியஸா:
📰 “அப்படியா பாதரே? நான் பேப்பரில் படிச்சேன்… போப் ஆண்டவருக்கே இந்த பிரச்சனைன்னு போட்டிருந்தது!”

😶 அந்த வார்த்தை கேட்டவுடன்…
பாதிரியார் திரும்பிப் பார்க்காமலே நடையை கட்டிட்டாராம்!

📌 கதை சொல்லுது என்ன?
கேள்வி கேட்கும் முன் கொஞ்சம் யோசிக்கணும்…
பதில் சொல்லும் முன் இன்னும் கொஞ்சம் யோசிக்கணும் 😄

ஒரு மருத்துவக் கல்லூரியின் முதல் நாள்… 👨‍⚕️📚
ஆசிரியர் ஒரு பிணத்தை முன் வைத்து பாடம் ஆரம்பித்தார்.

“ஒரு நல்ல மருத்துவருக்கு மூன்று விஷயம் முக்கியம்:
👉 நோயாளியின் உடலை தொடவோ பார்க்கவோ கூச்சப்படக்கூடாது.
👉 எதையும் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும்.”

அப்படிச் சொல்லி ஆசிரியர் தன் விரலை பிணத்தின் வாய்க்குள் வைத்து, வெளியே எடுத்து… அதே விரலை முத்தமிட்டார்! 😳

மாணவர்கள் எல்லாம் ஷாக்!
ஆனா “ஆசிரியர் சொல்றாரே…” என்று தயங்கி தயங்கி ஒருவருக்கொருவர் செய்து முடித்தார்கள். 🤢

எல்லோரும் முடித்ததும் ஆசிரியர் சிரித்துக் கொண்டு சொன்னார்:
“நான் பிணத்தின் வாய்க்குள் வைத்தது ஆள் காட்டி விரல்…
முத்தமிட்டது நடு விரல்! 😄
இனியாவது கவனிக்க கற்றுக்கொள்ளுங்கள்!”

👉 பாடம்: மருத்துவம் மட்டும் இல்ல… வாழ்க்கையிலும் கவனிப்பு ரொம்ப முக்கியம்! 😂

 ஒரு பெங்களூருவாசி, ஒரு மதராசி, ஒரு சர்தார்ஜி — மூவரும் சேர்ந்து ஒரு அடுக்குமாடிக் கட்டிடத்தில் வேலை பார்த்தார்கள்.

தினமும் மதியம் மூவரும் மொட்டமாடியில் உட்கார்ந்து ஒன்றாகச் சாப்பிடுவார்கள்.

அன்று வழக்கம்போல் முதலில் பெங்களூருவாசி தனது டிபன் பாக்ஸைத் திறந்தார். அதில் இட்லி இருந்தது. சலிப்புடன்,
“நாளையும் இட்லி இருந்தால் நான் இங்கிருந்து குதித்துவிடுவேன்!” என்றார்.

அடுத்து மதராசி தனது டிபன் பாக்ஸைத் திறந்தார். அவருக்கும் இட்லியே இருந்தது. கோபத்துடன்,
“நாளைக்கு இட்லி இருந்தால் நானும் குதித்துவிடுவேன்!” என்றார்.

பிறகு சர்தார்ஜி தனது டிபன் பாக்ஸைத் திறந்தார். அவருக்கும் இட்லியே இருந்தது.
“நாளைக்கு மீண்டும் இட்லி இருந்தால் நானும் குதித்துவிடுவேன்!” என்றார்.

மறுநாள்...

பெங்களூருவாசி டிபன் பாக்ஸைத் திறந்தார். மீண்டும் இட்லி!
ஒரு வார்த்தையும் பேசாமல் எட்டாவது மாடியிலிருந்து குதித்துவிட்டார்.

அடுத்து மதராசி பயத்துடன் தனது டிபன் பாக்ஸைத் திறந்தார். அவருக்கும் இட்லியே!
அவரும் குதித்துவிட்டார்.

பின்னர் சர்தார்ஜி திறந்தார். அவருக்கும் மீண்டும் இட்லியே!
அவரும் குதித்துவிட்டார்.

அன்று மாலை மூவரின் மனைவிகளும் சந்தித்தனர்.

மதராசியின் மனைவி அழுது கொண்டு,
“அய்யோ! உங்களுக்கு இட்லி பிடிக்கவில்லை என்றால் சொல்லியிருக்கலாமே! நான் செய்யாமல் இருந்திருப்பேன்!” என்றார்.

பெங்களூருவாசியின் மனைவி,
“ஆமாம்! ஒரு வார்த்தை சொல்லியிருக்கலாமே! நான் தோசை செய்து கொடுத்திருப்பேன்!” என்றார்.

அப்போது சர்தார்ஜியின் மனைவி குழப்பத்துடன்,
“அய்யோ! எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை... அந்த நாளும் நீங்கள்தானே சமைத்தீர்கள்!” என்றார். வேண்டுமென்றால் இதை நகைச்சுவை மேடை உரை ஸ்டைலில் அல்லது சமூக வலைதளப் பதிவு வடிவிலும் மாற்றி தரலாம் 😊